H Kομισιόν γκρεμίζει την… ήπια προσαρμογή

Αν ζητηθεί από την ελληνική κυβέρνηση να ακολουθήσει τη «συνταγή» Μέρκελ, ο Πρωθυπουργός, κ. K. Καραμανλής, θα βρεθεί αντιμέτωπος με μέγα δίλημμα

Πληθαίνουν οι εστίες αμφισβήτησης της οικονομικής πολιτικής στο εσωτερικό της
κυβέρνησης, όπως και οι ανησυχίες για την τύχη της οικονομίας κατά το 2006.
Πολλές οι αβεβαιότητες του νέου προϋπολογισμού, πάμπολλες οι εκκρεμότητες με
τις Βρυξέλλες, ακόμη περισσότερες οι περιπλοκές στο εσωτερικό μέτωπο και ο
πολιτικός χρόνος καταδυναστευτικός, δεν επιτρέπει πλέον άλλες απώλειες για την
κυβερνητική παράταξη.

Το νεοδημοκρατικό στρατόπεδο σπαράσσεται από έριδες, προβλήματα όπως αυτά του
κ. Παλαιοκρασσά της ΔΕΗ ακυρώνουν θεσμικές παρεμβάσεις όπως την τελευταία των
ΔΕΚΟ και η υπόθεση της αποκρατικοποίησης πνίγεται στους ερασιτεχνισμούς των κ.
Αλογοσκούφη και Προβόπουλου. Με άλλους λόγους, εργαλεία πολιτικής χάνονται και
επιτείνουν τα αισθήματα ανασφάλειας του πληθυσμού, που αναμένει καρτερικά,
αλλά προκοπή δεν βλέπει.

Δεν είναι λίγα τα κυβερνητικά στελέχη που θεωρούν ότι, ειδικά στην οικονομία,
χάθηκε πολύτιμος χρόνος στους είκοσι μήνες της «νέας διακυβέρνησης». H εμμονή
στο ατελέσφορο δόγμα της ήπιας προσαρμογής, η έλλειψη προτεραιοτήτων και
κυρίως οι συνεχείς παλινωδίες, δεν έφεραν τον επιδιωκόμενο έλεγχο των δημοσίων
οικονομικών· αντιθέτως μάλιστα, δέσμευσαν την κυβέρνηση σε καθεστώτα
επιτήρησης από τις Βρυξέλλες, η έξοδος από τα οποία παραμένει αβέβαιη το 2006.

Ο νέος προϋπολογισμός. Όπως σημειώνουν στις ιδιαίτερες συζητήσεις τους
ανώτερα κυβερνητικά στελέχη, από το καθεστώς επιτήρησης πηγάζει και η
μεγαλύτερη δέσμευση για την κυβέρνηση Καραμανλή. Οι περισσότεροι φοβούνται ότι
τον προσεχή Φεβρουάριο – Μάρτιο, όταν θα αξιολογηθεί από τις Βρυξέλλες ο νέος
προϋπολογισμός και θα εξετασθεί το νέο πρόγραμμα σταθερότητας, θα εκφρασθεί
έντονη αμφισβήτηση από την Κομισιόν και θα ζητηθούν μέτρα μόνιμου χαρακτήρα.
Μια πρώτη ηχηρή προειδοποίηση αναμένεται εντός του Δεκεμβρίου, πριν από τη
συζήτηση του νέου προϋπολογισμού στη Βουλή, από τον αρμόδιο επίτροπο Χοακίμ
Αλμούνια.

Ήδη η παραίτηση Παλαιοκρασσά – και όσα τη συνόδευσαν – υπονόμευσε την
προσπάθεια ανασύνταξης των δυνάμεων και πιθανώς, μαζί με τις συγκρούσεις που
μπορεί να φέρει η ενδεχόμενη ιδιωτικοποίηση της Εμπορικής Τράπεζας, να
αποτελέσει τη βάση νέων δεινών για το νεοδημοκρατικό στρατόπεδο. Αν σ’ αυτά
προστεθεί και η πιθανολογούμενη αποτυχία στο δημοσιονομικό πεδίο, τότε μάλλον
η υπόθεση της «νέας διακυβέρνησης» θα έχει τελειώσει άδοξα πριν την ώρα της.

Τούτα υποθέτουν και φοβούνται στο κυβερνητικό στρατόπεδο και γι’ αυτό καλούν
τον Πρωθυπουργό να παρέμβει εγκαίρως, να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες,
ικανές να ελευθερώσουν την κυβέρνηση από τα επερχόμενα επώδυνα διλήμματα.

ΔΙΛΗΜΜΑ ΓΙΑ THN ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

H «συνταγή» Μέρκελ

H ανησυχία επιτείνεται εξαιτίας και της γερμανικής στάσης. Τα μέτρα της
Άνγκελα Μέρκελ, που θα αξιολογηθούν την ίδια περίοδο, θα αποτελέσουν ένα είδος
«οδηγού» για τις χώρες με υψηλά ελλείμματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη
«λάιτ» εκδοχή δημοσιονομικής εξυγίανσης που προβάλλει και υπερασπίζεται ο κ.
Αλογοσκούφης.

Στην περίπτωση αυτή, αν δηλαδή ζητηθεί από την ελληνική κυβέρνηση να
ακολουθήσει τη «συνταγή» Μέρκελ, ο Πρωθυπουργός, κ. K. Καραμανλής, θα βρεθεί
αντιμέτωπος με μέγα δίλημμα. Ή θα ακολουθήσει τις οδηγίες των Βρυξελλών και θα
ομολογήσει την αποτυχία τού δόγματος της ήπιας προσαρμογής ή θα αγνοήσει τις
κοινοτικές προτροπές και θα επιμείνει στον δρόμο του κ. Αλογοσκούφη,
ελπίζοντας ότι μπορεί να φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Στην πρώτη περίπτωση, αν αποδεχθεί το λάθος και λάβει πρόσθετα μέτρα, θα
βρεθεί αντιμέτωπος με την κοινωνία, η οποία ήδη δυσφορεί και αμφισβητεί τη
νεοδημοκρατική επιλογή διακυβέρνησης. Στη δεύτερη περίπτωση, αν αγνοήσει τις
κοινοτικές προτροπές και καταλήξει σε αποτυχία ελέγχου των ελλειμμάτων, όπως
οι περισσότεροι προεξοφλούν, τότε τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα.

Επιβολή κυρώσεων. Το καθεστώς επιτήρησης θα βαθύνει και ο «κορσές» των
Βρυξελλών θα σφίξει ακόμη περισσότερο. Στην καλύτερη εκδοχή, θα εξασφαλισθεί –
υπό ειδικές συνθήκες – παράταση ενός έτους για την επίτευξη του στόχου μείωσης
των ελλειμμάτων. Στη χειρότερη, θα αρχίσει η διαδικασία επιβολής κυρώσεων, με
ό,τι αυτό συνεπάγεται, τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο.

Ικανός αριθμός κυβερνητικών στελεχών προσεγγίζει με δέος και τις δύο εκδοχές
και ανησυχεί σφόδρα για την τροπή που μπορούν να πάρουν τα πράγματα για την
κυβέρνηση Καραμανλή. Αν μάλιστα καταδειχθεί και πάλι η αδυναμία αναγέννησης
του οικονομικού κλίματος, τότε η κυβέρνηση θα χάσει και το παιχνίδι των
προσδοκιών στο οποίο προσβλέπει.