Aσφαλιστικές: αναζητούν… θεραπεία στα δημόσια νοσοκομεία

Την πόρτα των δημόσιων νοσοκομείων «χτυπούν» οι ασφαλιστικές εταιρείες.
Επιδίωξή τους είναι, οι κάτοχοι ασφαλιστηρίων συμβολαίων, κάνοντας χρήση των
καρτών νοσηλείας και των νοσοκομειακών προγραμμάτων, να μπορούν στο μέλλον να
νοσηλεύονται και στα κρατικά θεραπευτήρια, αλλά με κόστος χαμηλότερο από ό,τι
στα ιδιωτικά.

Το «φλερτ» μεταξύ των ασφαλιστικών εταιρειών και του Δημοσίου στον τομέα της
υγείας έχει μακρά ιστορία, αλλά τώρα φαίνεται πως οι δύο πλευρές βρίσκονται
πιο κοντά στην τελική συμφωνία. Ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες, η Ένωση
Ασφαλιστικών Εταιρειών βρίσκεται σε επαφή με την ηγεσία του υπουργείου Υγείας
και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και, όπως επισημαίνεται από στελέχη της
ασφαλιστικής αγοράς, η πρότασή τους φαίνεται να αντιμετωπίζεται θετικά.

Αναζητούν «θεραπεία»

Με τη συνεργασία τους αυτή με τα δημόσια νοσοκομεία, οι ασφαλιστικές εταιρείες
αναζητούν «θεραπεία» για να περιορίσουν τις μεγάλες ζημίες που έχουν
συσσωρεύσει από το παρελθόν στον κλάδο Υγείας, οι οποίες εκτιμάται ότι
υπερβαίνουν τα 300 εκατ. ευρώ. Αν η πρότασή τους υιοθετηθεί, τα ιδιωτικά
θεραπευτήρια, που σήμερα μονοπωλούν τον χώρο, θα αναγκαστούν να ρίξουν τα
τιμολόγιά τους, ώστε να πλησιάσουν τις τιμές του Δημοσίου, που είναι κατά 50%
φθηνότερες.

Παράλληλα, ο δημόσιος τομέας θα κληθεί να λειτουργήσει σε διαφορετικά πρότυπα.
Το νέο σύστημα προϋποθέτει ότι πολλές από τις κλίνες των κρατικών νοσοκομείων
θα αναβαθμιστούν πλήρως, θα καθοριστούν ειδικές αμοιβές για τους γιατρούς του
Δημοσίου, θα υπάρξουν έσοδα για τα κρατικά νοσοκομεία και, γενικότερα, οι
παρεχόμενες από αυτά ξενοδοχειακές υπηρεσίες θα βελτιωθούν. Από την πλευρά
τους, οι ασφαλιστικές εταιρείες θα αναγκαστούν να δημιουργήσουν νέα,
οικονομικότερα προγράμματα, τα οποία θα απευθύνονται σε ασθενέστερα βαλάντια
και θα λειτουργούν συμπληρωματικά με την κοινωνική ασφάλιση.

Μακρύς ο δρόμος

Βέβαια, ο δρόμος που έχουν ακόμη να διανύσουν οι δύο πλευρές είναι μακρύς,
όπως αναφέρει και ο πρόεδρος της Επιτροπής Υγείας της Ένωσης, Παναγιώτης
Δημητρίου, και, μεταξύ άλλων, θα απαιτηθούν νομοθετικές παρεμβάσεις. Για
παράδειγμα, σχετικά με το αν οι ασφαλιστικές εταιρείες θα έχουν πρόσβαση στον
ιατρικό φάκελο του ασθενούς, και μάλιστα όταν τα αρχεία αυτά τηρούνται από
κρατικό θεραπευτήριο. Αλλά και στις ιδιωτικές κλινικές, με τις οποίες
συνεργάζονται οι ασφαλιστικές, αντίγραφο του ιατρικού φακέλου επιτρέπεται να
δοθεί μόνο στον ίδιο τον ασθενή, γι’ αυτό και οι ασφαλιστικές ζητούν να
θεσμοθετηθεί με νόμο η δυνατότητά τους να έχουν πρόσβαση σε αυτές τις
πληροφορίες. Παρά τα όποια εμπόδια, στελέχη της αγοράς δηλώνουν ότι οι
διαπραγματεύσεις βρίσκονται στον σωστό δρόμο, αφού -όπως λένε -και η κυβέρνηση
αναγνωρίζει ότι η συνεργασία με τις ιδιωτικές εταιρείες θα συμβάλει ώστε να
αναβαθμισθούν ταχύτερα οι κλίνες των δημόσιων νοσοκομείων.

Ζημιογόνος κλάδος

Σήμερα, οι κάτοχοι νοσοκομειακών προγραμμάτων προσεγγίζουν το ένα εκατομμύριο,
ωστόσο ο κλάδος υγείας είναι ένας από τους πιο ζημιογόνους, κυρίως εξαιτίας
των παλαιών συμβολαίων της δεκαετίας του ’90. Τότε, οι επιχειρήσεις, για να
προσελκύσουν πελάτες, είχαν θέσει σε κυκλοφορία τις περίφημες «κάρτες υγείας»,
οι οποίες παρείχαν διευρυμένες καλύψεις (π.χ. νοσηλεία σε θέση lux με
απεριόριστο ύψος δαπάνης) αλλά με χαμηλό ασφάλιστρο, χωρίς δυνατότητα ετήσιας
αναπροσαρμογής. Τα συμβόλαια αυτά γρήγορα αποδείχθηκαν ζημιογόνα, καθώς η
ανάπτυξη του κλάδου Υγείας «απογείωσε» τις αμοιβές των γιατρών και τα νοσήλια
των ιδιωτικών κλινικών. Σε περίπτωση τοκετού, για παράδειγμα, η αμοιβή του
γιατρού, από 200.000 δρx. που ήταν τότε (περίπου 600 #), έχει φτάσει το 1,5
εκατ. δρx. (4.400 #)! Σήμερα υπολογίζεται ότι ακόμη 200.000 ασφαλισμένοι έχουν
στην κατοχή τους τέτοια προνομιακά προγράμματα και ουκ ολίγες εταιρείες έχουν
επιχειρήσει στο παρελθόν να πείσουν τους πελάτες τους να τα «σπάσουν» και να
αγοράσουν κάποια από τα καινούργια τους «πακέτα», τα οποία όμως είναι
ακριβότερα.

Το «φλερτ» άρχισε το 2003

Τα μεγαλεπήβολα σχέδια των εταιρειών για τη δημόσια υγεία έχουν… ιστορία. Το
«φλερτ» του ασφαλιστικού τομέα με το Δημόσιο, στον τομέα της Υγείας,
χρονολογείται από το 2003, όταν τα προβλήματα με τα υπερχρεωμένα νοσηλευτικά
πακέτα είχαν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. H τότε διοίκηση της Ένωσης
Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος είχε αρχίσει επαφές με το Δημόσιο, ώστε να
ανοίξει το ΕΣΥ τις πόρτες του στην ασφαλιστική βιομηχανία, με την προοπτική η
τελευταία να εξασφαλίσει εναλλακτική -και ταυτόχρονα οικονομικότερη -νοσηλεία
για τους ασφαλισμένους σε ιδιωτικές εταιρείες. Οι προσπάθειες «κόλλησαν» στο
λεγόμενο πολιτικό κόστος και ουδέποτε προχώρησαν.

Οι προϋποθέσεις

Οι προϋποθέσεις για να μπορέσει να λειτουργήσει μια τέτοια συμφωνία με το
Δημόσιο περιγράφονται σε πρόσφατη επιστολή της Ένωσης προς την πολιτική ηγεσία
του υπουργείου Υγείας. Οι ασφαλιστικές εταιρείες έχουν θέσει μια σειρά
αιτημάτων, τα οποία η ηγεσία του υπουργείου Υγείας φέρεται να εξετάζει: Κατ’
αρχήν ζητούν να εξασφαλιστεί η διαθεσιμότητα επαρκούς αριθμού δωματίων
κατάλληλα εξοπλισμένων, για τις ανάγκες των ασφαλισμένων. Τα δωμάτια αυτά θα
πρέπει να είναι όλων των βασικών κατηγοριών, μονόκλινα, δίκλινα και τρίκλινα.
Θα πρέπει, επίσης, να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση των ασθενών στα δημόσια
νοσοκομεία ανά πάσα στιγμή και όχι μόνο κατά τις εφημερίες. Παράλληλα, να μην
υπάρχει λίστα αναμονής, ώστε οι ασφαλισμένοι σε ιδιωτικές εταιρείες να έχουν
άμεση ιατροφαρμακευτική κάλυψη.

Ακόμη, ζητούν να καθιερωθεί σύστημα απευθείας πληρωμής αποζημιώσεων από τις
ασφαλιστικές εταιρείες προς τα δημόσια νοσοκομεία, να υπάρχει δυνατότητα
ελεύθερης επιλογής γιατρού ­ μέσω της διαδικασίας των απογευματινών ιατρείων
κάθε νοσοκομείου ­ καθώς και σαφής καθορισμός της τιμολογιακής πολιτικής των
δημόσιων νοσοκομείων για ιατρικές πράξεις (ιατρική παρακολούθηση ανά πάθηση,
διαγνωστικές εξετάσεις, χρεώσεις δωματίων κ.λπ.). Κυρίως, όμως, απαιτούν να
θεσμοθετηθεί η πρόσβαση της ασφαλιστικής εταιρείας στον φάκελο του ασθενούς.