Πρόσωπα «Eίμαι παλιός αριστερός…»

Ο Τζωρτζ Κλούνεϋ έχει γίνει μία από τις πολιτικές φωνές στο Χόλλυγουντ –
εισπράττοντας τις επικρίσεις των Συντηρητικών.

Τζωρτζ Κλούνεϋ. Οι δύο τελευταίες ταινίες του επικρίνουν την αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή και τον Μακαρθισμό

Κατέχει πλέον μια θέση ανάμεσα στους διάσημους «αριστερούς» της Μέκκας τού
αμερικανικού κινηματογράφου, από τον Χάμφρεϋ Μπόγκαρτ, τον Γκρέγκορυ Πεκ και
την Τζέην Φόντα, ώς τον Τιμ Ρόμπινς, τη Σούζαν Σαράντον, τον Ουώρρεν Μπήττυ
και τον Σων Πεν. Όπως επισημαίνει ο Πωλ Χάρρις στο βρετανικό «Ομπζέρβερ», ο
καρδιοκατακτητής ηθοποιός, που ήταν άλλοτε περισσότερο γνωστός επειδή είχε ένα
γουρουνάκι ως κατοικίδιο, είναι σήμερα ο νέος βασιλιάς του φιλελεύθερου
(αριστερού) Χόλλυγουντ.

Οι δύο τελευταίες ταινίες του («Συριάνα» και «Καληνύχτα και καλή τύχη»)
βάλλουν εναντίον της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή, της διαφθοράς
των πετρελαϊκών εταιρειών και του κυνηγιού κόκκινων «μαγισσών» στην εποχή του
Μακαρθισμού. Στις συνεντεύξεις του μιλάει για κοινωνικά ζητήματα και διεξάγει
εκστρατεία υπέρ του κινήματος «Make poverty history» (Ας κάνουμε τη φτώχεια
παρελθόν). Πρόσφατα επισκέφθηκε τον πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας μαζί με
τον Μπόνο, για να ζητήσει βοήθεια για την Αφρική. «Είμαι παλιός αριστερός και
δεν πρόκειται να ζητήσω συγγνώμη γι’ αυτό», δήλωσε πρόσφατα στο «Νιούζγουηκ».

Στη «Συριάνα», ο Κλούνεϋ υποδύεται έναν πράκτορα της CIA στη Μέση Ανατολή και
το συμπέρασμα της ταινίας είναι πως το πολιτικό σύστημα, στην εποχή του Μπους
και του Τσέινυ, έχει γίνει σκλάβος της πετρελαϊκής βιομηχανίας. Στην ταινία
«Καληνύχτα και καλή τύχη», της οποίας ο Κλούνεϋ είναι σκηνοθέτης και
πρωταγωνιστής, παρουσιάζει τη σύγκρουση ανάμεσα στον τηλεοπτικό δημοσιογράφο
Έντουαρντ Μάρροου και τον αντικομμουνιστή γερουσιαστή Τζόζεφ Μακάρθυ. Ο
ηθοποιός δεν δίστασε μάλιστα να παραλληλίσει τον Τύπο της εποχής εκείνης με τα
μέσα ενημέρωσης μετά την 11η Σεπτεμβρίου, που έπαψαν να κρίνουν την πολιτική
του Λευκού Οίκου.

Ο Κλούνεϋ είναι ένας από τους δημοφιλέστερους σταρ του Χόλλυγουντ. Στις
συνεντεύξεις του εμφανίζεται ως ενεργός πολίτης και προβάλλει τις θέσεις του
με χιούμορ, όχι με οργή. Είναι πάντως σαφές πως δεν θυσίασε τον τρόπο ζωής του
για να σώσει τον κόσμο. Εξακολουθεί να κινείται ανάμεσα στο Λονδίνο, τη Νέα
Υόρκη και το πολυτελές σπίτι του στις όχθες της λίμνης Κόμο στην Ιταλία,
συνοδευόμενος από ωραίες γυναίκες. Έχει επενδύσει στο Λας Βέγκας, αλλά το 25%
των κερδών του από εκεί πηγαίνει στο κίνημα «Making poverty history». Και
αντίθετα από τον Ουώρρεν Μπήττυ, ο Κλούνεϋ είναι εξαρχής κατηγορηματικός πως
δεν πρόκειται να θέσει ποτέ υποψηφιότητα για αιρετό αξίωμα. Ξέρει άλλωστε καλά
πως αν το έκανε, τα μίντια θα εξέθεταν ανελέητα την προσωπική ζωή του. «Θα
έπρεπε να ήμουν υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο “ναι, το έκανα”», είχε αστειευτεί
κάποτε. «”Κοιμήθηκες μ’ αυτήν και την άλλη;”. “Ναι, το έκανα”. “Πήρες
ναρκωτικά;”. “Ναι, βεβαίως και το έκανα”»…