Tα όπλα μας έχουν το… μυαλό στις HΠA

Φωτιές άναψε στο ελληνικό «Πεντάγωνο» ο ψυχαναλυτής Αλί Μαγκουντί με τη
δημοσίευση των εκμυστηρεύσεων του Φρανσουά Μιτεράν όσον αφορά την παράδοση
στους Βρετανούς των μυστικών κωδικών που εξουδετέρωσαν, το 1982 στα Φόκλαντς,
τους γαλλικής κατασκευής πυραύλους Εξοσέτ της Αεροπορίας της Αργεντινής.

H βύθιση του βρετανικού αντιτορπιλικού «Σέφιλντ» με πύραυλο Εξοσέτ από αργεντίνικο αεροσκάφος Super Etendard στις 4/5/82 ήταν η αιτία που η κ. Θάτσερ ζήτησε τους κωδικούς των Εξοσέτ από τον Φρ. Μιτεράν (για να εξουδετερώσει τους γαλλικούς πυραύλους), απειλώντας με πυρηνικό χτύπημα το Μπουένος Άιρες

Ο λόγος είναι απλός: Δεκάδες τέτοιοι πύραυλοι βρίσκονται στα οπλοστάσια της
Αεροπορίας και του Ναυτικού – σε πλοία, αεροπλάνα και παράκτιες συστοιχίες σε
νησιά – χωρίς βεβαίως να είναι και τα μόνα οπλικά συστήματα που μπορούν να
«υπονομευτούν» α λα γαλλικά την κρίσιμη στιγμή.

Ευάλωτα. Σχεδόν όλα τα πανάκριβα σύγχρονα οπλικά συστήματα που
διαθέτουν υψηλής τεχνολογίας ηλεκτρονικό «μυαλό» και «νευρικό σύστημα» είναι
ευάλωτα όχι τόσο από τους αντιπάλους τους, αλλά κυρίως από τους…
κατασκευαστές τους. Μάλιστα τα «έξυπνα όπλα» προσβολής ακριβείας όπως οι
πύραυλοι, τα αεροσκάφη και τα αντιαεροπορικά είναι από τα πλέον ευαίσθητα να
διαθέτουν «μολυσμένο» ή ελεγχόμενο λογισμικό.

Αυτό, σύμφωνα με τους ειδικούς, μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: Είτε με
αδρανοποίηση και εν συνεχεία καταστροφή τους από τον εχθρό καθώς αυτός θα
ξέρει ή θα του δοθεί η ηλεκτρονική ταυτότητά τους, είτε με εξουδετέρωση των
«ματιών» τους που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι το δορυφορικό σύστημα
Παγκόσμιου Προσδιορισμού Θέσης (GPS), πάνω στο οποίο βασίζουν την ικανότητά
τους να κατευθύνονται προς τον στόχο.

Μόνο για ειρήνη… Όσοι θεωρούν υπερβολικό κάτι τέτοιο, θα πρέπει να
έχουν υπόψη τους ότι τις περισσότερες φορές οι κατασκευαστές όπλων –
Αμερικανοί, Γάλλοι, Βρετανοί κ.ά. – κρατούν ερμητικά κλειστό το ηλεκτρονικό
εσωτερικό των συστημάτων από αυτούς που τα αγοράζουν. Αυτοί πληρώνουν μεν τα
μαλλιά της κεφαλής τους για να τα χρησιμοποιούν, συμφωνούν όμως ότι δεν
μπορούν να «βάλουν χέρι» στο λογισμικό τους. Και το κυριότερο, γνωρίζουν ότι
είναι πολύ πιθανόν να μπορούν να «βάλουν χέρι» οι πωλητές από… απόσταση, την
κρίσιμη στιγμή και μάλιστα εις βάρος τους! Αυτό μάλιστα μπορεί να έχει γίνει
ήδη από τη στιγμή της κατασκευής, σύμφωνα με κάποιες ακραίες απόψεις, έτσι
ώστε να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε καιρό πολέμου.

H περίπτωση των γαλλικών Εξοσέτ στην Αργεντινή – γνωστή από προηγούμενες
αναφορές στον διεθνή ειδικό Τύπο – είναι από τις πλέον αθώες καθώς τα Εξοσέτ
δεν έχουν πολύπλοκο λογισμικό, όπως λέει ανώτατος Έλληνας αξιωματικός. Ωστόσο,
τα ελληνικά παραδείγματα είναι πολλά: σε δύο μάλιστα υποθέσεις η ψύχωση των
Αμερικανών για τους κωδικούς παραλίγο να δημιουργήσει μείζονα διπλωματικά – ή
και δικαστικά – προβλήματα!

H πρώτη αφορά την εμμονή των ΗΠΑ να πιστεύουν ότι Έλληνες αξιωματούχοι
προτίθεντο δήθεν να δώσουν το 1999 στους Ρώσους τους μυστικούς κωδικούς του
«μυαλού» των F-16 προκειμένου αυτοί να κατασκευάσουν ηλεκτρονικά αντίμετρα που
θα «τύφλωναν» τα τουρκικά ίδιου τύπου μαχητικά. Είχαν τόσο «παραμυθιαστεί»,
που έστειλαν στρατηγό να «ανακρίνει» τον τότε υπουργό Άμυνας κ. A.
Τσοχατζόπουλο – ευτυχώς ο τελευταίος αντέδρασε ψύχραιμα και διπλωματικά.

Ψύχωση Αμερικανών. H ίδια ψύχωση λειτούργησε, υποστηρίζουν ορισμένοι,
και όσον αφορά τα ρωσικά αντιαεροπορικά TOR-Μ1. Υποστηρίζεται συγκεκριμένα ότι
οι Αμερικανοί και κύκλοι του ΝΑΤΟ υποδαύλιζαν τον πόλεμο κατά των TOR είτε για
να μην υπάρχει όπλο με μη ελεγχόμενο λογισμικό από το ΝΑΤΟ στην περιοχή, είτε
για να μη διαρρεύσει το λογισμικό ΝΑΤΟϊκών όπλων στη Ρωσία, όταν θα γινόταν η
διασύνδεση. Αυτή την κάνει πιστοποιημένη στο ΝΑΤΟ ελληνική εταιρεία στην οποία
έδωσαν οι Ρώσοι τους δικούς τους κωδικούς…

H επιστολή Μίλερ με την οποία προειδοποιεί για τη σημασία που δίνουν οι ΗΠΑ στα θέματα πιστοποίησης και ελέγχου της βάσης δεδομένων των F-16

Οι Πάτριοτ. Πρόσφατες είναι και άλλες περιπτώσεις στεγανοποίησης του
λογισμικού ελληνικών όπλων ώστε να έχουν πρόσβαση μόνο οι Αμερικανοί. Αυτό
συνέβη π.χ. κατά την αγορά των αμερικανικών αντιαεροπορικών πυραύλων
Πάτριοτ, όπου η Ουάσιγκτον απαίτησε πρόσθετη σύμβαση για τη συνεχή συντήρηση
και αναβάθμιση του λογισμικού από τους ίδιους.

Ο πρεσβευτής. Ιδιαίτερα αυστηρές είναι οι ΗΠΑ με τους κωδικούς των F-16
τούς οποίους δίνουν μόνο σε αμιγώς αμερικανικές πιστοποιημένες εταιρείες,
καθώς μέσω αυτών δεν ελέγχεται μόνο το σκάφος αλλά και τα όπλα τους. Έτσι, το
2000, δεν επέτρεψαν στην Αθήνα να κατασκευάσει το σύστημα αυτοπροστασίας των
νέων F-16 σε συνεργασία με ισραηλινή εταιρεία. Το ίδιο ισχύει για ό,τι εξτρά
χρειαστεί το F-16, όπως π.χ. το Σύστημα Απεικόνισης Μάχης (AACMI), για την
απόκτηση του οποίου είναι υποψήφια και γερμανο-ισραηλινή εταιρεία. Στην
υπόθεση – που δεν έχει ακόμη κλείσει – παρενέβη με επιστολή του ο τότε
Αμερικανός πρέσβης κ. T. Μίλερ, επισημαίνοντας στην Αθήνα ότι το μη
αμερικανικό σύστημα «δεν μπορεί να ενσωματωθεί εντελώς στο F-16», ότι «δεν
καλύπτει τις απαιτήσεις της αμερικανικής αεροπορίας», και ότι μ’ αυτό θα
μειωθεί σημαντικά η ικανότητα του συστήματος – με δυο λόγια ότι θα πάρετε
«κουτσό άλογο».

Τα Μιράζ. Κάτι ανάλογο πάντως είχαν κάνει και οι Γάλλοι όταν η Ελλάδα
αγόρασε τα Μιράζ. Δεν έδωσαν ποτέ τους κωδικούς για τον εξοπλισμό τους με
αμερικανικής κατασκευής πυραύλους αέρος – αέρος Σαντγουάιντερ, καθώς αυτό θα
εξουδετέρωνε τόσο τα μυστικά του αεροσκάφους όσο και των δικών τους πυραύλων
Μίκα.