Πρόσωπα Οι «Όσις» στην εξουσία

Μετά τους Χριστιανοδημοκράτες ήρθε η σειρά των Σοσιαλδημοκρατών να
εμπιστευθούν την προεδρία του κόμματός τους σ’ έναν «Όσι», όπως αποκαλούνται
οι πολίτες της τέως Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας.

Ματίας Πλάτσεκ. Ο νέος πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατιού Κόμματος της Γερμανίας

Ο Ματίας Πλάτσεκ κέρδισε την Τρίτη το 99,4% των ψήφων στο συνέδριο του SPD
στην Καρλσρούη. Μετά τις σοβαρές αναταράξεις που προκάλεσαν την παραίτηση του
Φραντς Μυντεφέρινγκ από την προεδρία του κόμματος, ο «Μάτσε», όπως αποκαλούν
τον Πλάτσεκ οι παιδικοί του φίλοι, εμφανίστηκε ως σωτήρας. Πρωθυπουργός του
Βρανδεμβούργου, είχε το μεγάλο πλεονέκτημα να ηγείται ενός κρατιδίου που
κυβερνάται από έναν «μεγάλο συνασπισμό» (SPD-CDU), σαν αυτόν που θα κυβερνήσει
τη Γερμανία από τις 22 Νοεμβρίου υπό την Άγγελα Μέρκελ. Επιπλέον είναι ο μόνος
που διασώθηκε από την εκλογική εκατόμβη που υπέστη το SPD τα τρία τελευταία
χρόνια, από τότε που ο Σρέντερ εγκαινίασε τις μεταρρυθμίσεις του. Επιβίωσε
μάλιστα χωρίς να κατηγορήσει την κυβέρνηση του Βερολίνου. «Είμαι φαν του
Σρέντερ», είχε δηλώσει στους ψηφοφόρους.

H «Άντζι» και ο «Μάτσε» μοιάζουν από αρκετές πλευρές. Γεννήθηκαν την ίδια
χρονιά (εκείνος είναι έξι μήνες μεγαλύτερος, κλείνει τα 52 στις 29 Δεκεμβρίου)
και ακολούθησαν αμφότεροι επιστημονικές σπουδές. Εκείνη είναι γιατρός, εκείνος
ειδικεύεται στη Βιο-ιατρική Κυβερνητική. Ο παππούς του Πλάτσεκ (από τη μητέρα
του) ήταν πάστορας, όπως και ο πατέρας της Μέρκελ. Είναι αμφότεροι
διαζευγμένοι, μεγάλωσαν στη ΓΛΔ, μιλούν ρωσικά και δεν συμπαθούν τους πρώην
κομμουνιστές του PDS. Έχουν όμως και σημαντικές διαφορές. Ο Πλάτσεκ είχε
δραστηριοποιηθεί κατά του κομμουνιστικού καθεστώτος πριν από την πτώση του
Τείχους, ενώ η Μέρκελ ανακάλυψε την πολιτική όταν είχε πάψει να αποτελεί
επικίνδυνη δραστηριότητα. Εκείνος δεν καταδικάζει συνολικά τη ΓΛΔ, μιλάει με
σεβασμό για τα μεγάλα νοσοκομεία και τα σχολεία της. «Δεν υποβαθμίζω την
καταπίεση», τονίζει, «αλλά πρέπει να δούμε από κοντά τι ήταν στην
πραγματικότητα αυτό το καθεστώς».

Ο Πλάτσεκ μπήκε αργά στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, στις 6 Ιουνίου 1995. Κέρδισε
τον θαυμασμό των συμπατριωτών του για τον τρόπο που χειρίστηκε το 1997, ως
τοπικός υπουργός Περιβάλλοντος, τις καταστροφικές πλημμύρες στο Βρανδεμβούργο
– η φράση του «Δεν είμαι ο Ιησούς», με την οποία απάντησε στους ψηφοφόρους την
ώρα που άλλοι τους υπόσχονταν τον ουρανό με τ’ άστρα, έμεινε στα χρονικά. Ζει
στο Πότσνταμ, την πρωτεύουσα του Βρανδεμβούργου, της οποίας υπήρξε δήμαρχος
πριν γίνει πρωθυπουργός του κρατιδίου. Διαζευγμένος και πατέρας τριών μεγάλων
πλέον κοριτσιών, συζεί εδώ και δύο χρόνια με την ωραία Ζανέτ Γεσόρκα,
επικεφαλής του γραφείου του δημάρχου του Πότσνταμ και 10 χρόνια μικρότερή του.
Καλλιεργεί την εικόνα ενός άνδρα που του αρέσουν «το καλό κρασί, το καλό
φαγητό και οι ωραίες γυναίκες», ικανού να δηλώνει, παρουσιάζοντας μέτρα
λιτότητας, πως η εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών «δεν έχει μεγάλη ερωτική
δυναμική»!