Λύση στο «μυστικό» του Διονυσιακού Θεάτρου

H ανακάλυψη ενός χαμένου αρχιτεκτονικού μέλους του Διονυσιακού Θεάτρου, ενός
λίθου, δίνει για πρώτη φορά στοιχεία για τον «ποδόγυρο», την επίστεψη των
ακρωτηριασμένων αρχαίων παρόδων του και ανοίγει τον δρόμο για τη μερική
αποκατάσταση μαζί με το βάθρο του δραματικού ποιητή Αστυδάμαντος. Οι μελέτες
εγκρίθηκαν από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, μένει όμως ανοιχτό το θέμα
της χρηματοδότησης των αναστηλωτικών προγραμμάτων στην περιοχή του Διονυσιακού
Θεάτρου και του Ασκληπιείου.

Μετά τη μερική αποκατάσταση των δύο γκρεμισμένων παρόδων του Διονυσιακού
Θεάτρου, που αποσαφήνισαν για πρώτη φορά το γεωμετρικό του περίγραμμα, η
πρόσφατη ανακάλυψη του λίθου της επίστεψης άνοιξε τον δρόμο και για την
αποκατάσταση του βάθρου. Ο Αστυδάμας, ποιητής του 4ου π.X. αιώνα, κέρδισε το
βραβείο στους θεατρικούς αγώνες του 340 π.X. με το έργο «Παρθενοπαίος» και
ζήτησε να ανιδρύσει το χάλκινο άγαλμά του σε περίοπτη θέση μαζί με τα αγάλματα
των μεγάλων τραγικών ποιητών Αισχύλου, Σοφοκλή και Ευριπίδη, που είχαν
ανατεθεί μετά θάνατον. H Βουλή δεν δέχθηκε το αίτημα του επηρμένου ποιητή και
το άγαλμά του τοποθετήθηκε σε καλή θέση, προς την ορχήστρα. Το μισό του βάθρου
με το όνομα του ποιητή βρέθηκε στα διάσπαρτα μέλη και τώρα μπορεί να
επανατοποθετηθεί στην αρχική του θέση.