Aφγανή ποιήτρια ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου

Νάντια Ανζουμάν. Ο σύζυγός της κατηγορείται ότι τη σκότωσε στο ξύλο

ΕΠΙ ΤΩΝ ΤΑΛΙΜΠΑΝ, κινδύνευε με βασανιστήρια, φυλάκιση, ακόμη και με
θάνατο γιατί σπούδασε λογοτεχνία και έγραφε ποιήματα στα κρυφά. Αλλά την
περασμένη εβδομάδα, ενώ θα έπρεπε να γιορτάζει την επιτυχία του πρώτου βιβλίου
της, η Νάντια Ανζουμάν ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου στη Χεράτ, πιθανόν από τον
σύζυγό της, που είχε κατά πώς φαίνεται για συνεργό την ίδια τη μητέρα της –
έχουν συλληφθεί αμφότεροι από την αστυνομία.

H 25χρονη Αφγανή είχε κερδίσει εγκωμιαστικά σχόλια στους λογοτεχνικούς κύκλους
για τη συλλογή ποιημάτων «Γκιουλέ ντουντί» («Σκοτεινό λουλούδι») και ετοίμαζε
ήδη δεύτερο τόμο. Φίλοι της λένε πως η οικογένειά της ήταν έξαλλη επειδή
πίστευε πως η Νάντια την ντρόπιασε εκδίδοντας, γυναίκα αυτή, ποιήματα για την
αγάπη και την ομορφιά. «Ήταν μια μεγάλη ποιήτρια και διανοούμενη αλλά, όπως
και τόσο πολλές άλλες Αφγανές, έπρεπε να ακολουθεί τις διαταγές του συζύγου
της», είπε η Ναχίντ Μπακί, η καλύτερη φίλη της στο Πανεπιστήμιο της Χεράτ.

Λέει ότι αυτοκτόνησε

Ο Φαρίντ Άχμαντ Μαζίντ Μία, 29 χρόνων, ο σύζυγος της Νάντιας Ανζουμάν,
βρίσκεται υπό κράτηση αφού παραδέχθηκε πως τη χαστούκισε στη διάρκεια καβγά.
Αρνείται όμως ότι τη σκότωσε και ισχυρίζεται πως η γυναίκα του αυτοκτόνησε,
πως αποφάσισε να βάλει μόνη της τέλος στη ζωή της παρά το γεγονός ότι ο γιος
της είναι μόλις έξι μηνών και πρόσφατα είδε τα ποιήματά της τυπωμένα…

Ο θάνατος της νεαρής ποιήτριας έχει προκαλέσει σοκ στη Χεράτ, μια πόλη που
καυχάται για την καλλιτεχνική κληρονομιά της. Προκαλεί επίσης ερωτήματα για το
πόσο έχει βελτιωθεί η θέση των γυναικών στο Αφγανιστάν μετά την πτώση των
Ταλιμπάν χάρη στην εισβολή των υπό τις ΗΠΑ δυνάμεων, τέσσερα χρόνια νωρίτερα.
«Είναι μια τραγική απώλεια για το Αφγανιστάν», λέει ο Άντριαν Έντουαρντς,
εκπρόσωπος του ΟΗΕ. «H οικιακή βία είναι πρόβλημα. H υπόθεση αυτή φανερώνει το
μέγεθος του προβλήματος και το πώς εκδηλώνεται». Ιδιαίτερα στη Χεράτ, πολλές
γυναίκες έχουν αυτοπυρποληθεί για να μην υποκύψουν σε καταναγκαστικούς γάμους.
Σ’ ένα από τα γαζάλ της (λυρικά ποιήματα) η Νάντια Ανζουμάν γράφει: «Είμαι
εγκλωβισμένη στη γωνιά αυτή, γεμάτη μελαγχολία και θλίψη / Τα φτερά μου είναι
κλειστά και δεν μπορώ να πετάξω / Είμαι Αφγανή και πρέπει να θρηνώ».