Παίζει τα… ρέστα του στις τράπεζες

Τα πράγματα εμφανώς δεν πάνε καλά για τη νεοδημοκρατική «διακυβέρνηση», που
ατυχώς, καθώς φαίνεται, η ηγεσία της διάλεξε αυτό τον τόσο βαρύγδουπο τίτλο
για να περιγράψει την προβληματική, μέχρι τώρα, διαχείριση των υποθέσεων της
χώρας.

Όλες οι εκτιμήσεις και οι διαθέσιμες πληροφορίες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο K. Καραμανλής και ο εντόνως αμφισβητούμενος πλέον υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης θα προσπαθήσουν να κινητοποιήσουν τις οικονομικές δυνάμεις και δη τις τράπεζες, τις μόνες ίσως που διαθέτουν ικανή δύναμη πυρός να μεταβάλουν το κλίμα

Όλα τα στοιχεία και δεδομένα παραπέμπουν σε ιδιαιτέρως ασθενή επίδοση, η οποία
ήδη γίνεται αντιληπτή από τους πολίτες και καταγράφεται με αμφισβήτηση και
ταχεία φθορά του κυβερνώντος κόμματος στις έρευνες των τάσεων της κοινής
γνώμης.

Πρώτο και καθοριστικό πεδίο φθοράς είναι αυτό της Οικονομίας, όπου κρίνεται σε
μεγάλο βαθμό και η αξιοπιστία της κυβέρνησης Καραμανλή. Όλα δείχνουν ότι η
Οικονομία αποτελεί τον πλέον ασθενή κρίκο της «νέας διακυβέρνησης», καθώς δεν
έχει να επιδείξει αποτελέσματα, ικανά να καλύψουν έστω εν μέρει τις υποσχέσεις
και τις καλλιεργηθείσες, κατά την προεκλογική περίοδο, προσδοκίες.

H εισοδηματική κατάσταση των περισσότερων νοικοκυριών επιδεινώνεται σταθερά
τους τελευταίους είκοσι μήνες, επηρεαζόμενη από πλήθος παραγόντων και συνθηκών
και η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης δεν είναι σε θέση να αμβλύνει την
πίεση αυτή.

H επιτήρηση. Δεσμευμένη όπως είναι από το καθεστώς επιτήρησης των
Βρυξελλών και υποχρεωμένη, εκ του Συμφώνου Σταθερότητας, να εξασφαλίσει πρώτα
απ’ όλα τη μείωση των ελλειμμάτων, δεν δύναται να προσφέρει εισοδηματικές
ενισχύσεις ή άλλες παροχές, ακόμη και προς τους δυστυχέστερους των πολιτών.

Είναι τέτοιος ο εγκλωβισμός και τόσο ισχυρή η πίεση των Ευρωπαίων, κομισάριων
και κεντροτραπεζιτών, που δεν επιτρέπει την υιοθέτηση πολιτικών που θα
δικαίωναν την επιλογή των πολιτών να εκλέξουν τη Νέα Δημοκρατία τον Μάρτιο του
2004. Αυτοεγκλωβίσθηκε η κυβέρνηση Καραμανλή, παρασύρθηκε σε δίνη δεσμεύσεων
από την οποία δεν θα εξέλθει ούτε κατά το προεκλογικό 2007. Είναι υποχρεωμένη
να κυνηγάει μέχρι τις εκλογές ελλείμματα και χρέη.

Χειρότερες μέρες. Σχεδόν δύο χρόνια από την εκλογή της η κυβέρνηση
Καραμανλή δεν μπορεί να προσφέρει εισοδηματική βελτίωση στους πολλούς, ούτε
βεβαίως διεύρυνε τις ευκαιρίες απασχόλησης και ανάπτυξης νέων δραστηριοτήτων.
Οι μισθοί είναι καθηλωμένοι, οι συντάξεις το ίδιο, οι τιμές αντιθέτως έχουν
ξεφύγει, οι ανισότητες διευρύνονται και τίποτε δεν υποδηλώνει μεταστροφή των
τάσεων. Οι περισσότεροι αναμένουν χειρότερες μέρες και ελάχιστοι πιστεύουν ότι
τα πράγματα μπορούν να βελτιωθούν. Οι πλανηθέντες ψηφοφόροι, αν δεν δηλώνουν
ακόμη κοψοχέρηδες, αμφισβητούν, γκρινιάζουν και κλείνουν ξανά το μάτι στο
ΠΑΣΟΚ.

Κλειδί, ιδιωτικοποιήσεις και συγχωνεύσεις

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟ της Οικονομίας στο άρμα της απογραφής και ειδικώς
από τη μεταβολή των όρων καταγραφής των αμυντικών δαπανών πηγάζει η διάρρηξη
των σχέσεων της κυβέρνησης Καραμανλή με τους πολίτες. Και εκεί, στην
Οικονομία, θα επιχειρήσει να επέμβει ο Πρωθυπουργός. Δεν υπάρχει άλλο πεδίο.
Μόνο αν καταφέρει να μεταβάλει τις συνθήκες στο κρίσιμο αυτό μέτωπο μπορεί να
ελπίζει σε μεταβολή των συνθηκών. Όμως, όπως είπαμε, τα περιθώρια είναι στενά
και τα διαθέσιμα εργαλεία πολιτικής ελάχιστα. Όλες οι εκτιμήσεις και οι
διαθέσιμες πληροφορίες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Πρωθυπουργός και ο
εντόνως αμφισβητούμενος πλέον υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης θα
προσπαθήσουν να κινητοποιήσουν τις οικονομικές δυνάμεις και δη τις τράπεζες,
τις μόνες ίσως που διαθέτουν ικανή δύναμη πυρός να μεταβάλουν το κλίμα.

Πωλήσεις τραπεζών. Βάσει των παραπάνω, στο προσεχές διάστημα ο Γ.
Αλογοσκούφης θα θελήσει να ενεργοποιήσει τις διαδικασίες πώλησης της Εμπορικής
Τράπεζας και της Αγροτικής και ακολούθως, αν τα πράγματα πάνε καλά, να βγάλει
από τη ναφθαλίνη και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Ίσως ο K. Καραμανλής να
αξιοποιήσει την εμπειρία του Ιάπωνα πρωθυπουργού Γιουνιχίρο Κοϊζούμι, ο οποίος
με δίλημμα τις μεταρρυθμίσεις και αιχμή την ιδιωτικοποίηση τού εκεί
Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου επικράτησε εκ νέου στις πρόσφατες εκλογές. Τυχόν
εξασφάλιση κίνησης στον τραπεζικό τομέα πιθανώς να έδιδε ευκαιρία διαμόρφωσης
αναγεννητικού κλίματος στην Οικονομία. Κατά τα φαινόμενα, το ενδιαφέρον των
Γάλλων για την Εμπορική Τράπεζα έχει υποχωρήσει. Συνεχείς είναι άλλωστε οι
εκκλήσεις κυβερνητικών στελεχών, αλλά και τραπεζιτών, όπως ο κ. Αράπογλου της
Εθνικής, για πρωτοβουλίες.

Το Χρηματιστήριο. Αν έτσι έχουν τα πράγματα και αν πεισθεί ο Γ.
Αλογοσκούφης να ευνοήσει τις συγχωνεύσεις μεταξύ ελληνικών τραπεζών, βγάζοντας
σε δημοπρασία το ποσοστό του Δημοσίου στην Εμπορική, θα μπορούσαν να υπάρξουν
αλυσιδωτές κινήσεις και ξεχωριστές επιδράσεις στο οικονομικό κλίμα. Ενδεχόμενη
απόφαση για πώληση της Εμπορικής, χωρίς τον αποκλεισμό των ελληνικών τραπεζών
από τον σχετικό διαγωνισμό, θα προκαλούσε μέγα ανταγωνισμό και θα έδινε την
αίσθηση κίνησης στην Οικονομία. Ακόμη και χρηματιστηριακή άνθηση πιθανώς να
έφερνε. Αν μάλιστα επεκτεινόταν στην Αγροτική και στη συνέχεια παρέσυρε το
Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, θα προκαλούσε κύμα αναδιάρθρωσης σε όλη την
Οικονομία.

Εφιάλτης. Στον πυρετό μιας τέτοιας μεταβολής στον κόσμο των τραπεζών
και των επιχειρήσεων, θα μπορούσε ο K. Καραμανλής να διευρύνει τον κύκλο των
μεταρρυθμίσεων και να φέρει, έστω με καθυστέρηση, τη δική του άνοιξη στην
Οικονομία. Είναι η μόνη του ελπίδα, το μόνο ελεύθερο πεδίο. Αν επέμβει
αποτελεσματικά, με σχέδιο και πίστη, μπορεί να ελπίζει σε κάτι. Σε αντίθετη
περίπτωση, η φθορά θα είναι ακόμη ταχύτερη στη διάρκεια του 2006. Θα λάβει
χαρακτήρα χιονοστιβάδας και βαθμιαία θα διαμορφωθούν στο εκλογικό σώμα
συνθήκες απόρριψης της Νέας Δημοκρατίας. Αυτός είναι άλλωστε και ο χειρότερος
εφιάλτης του K. Καραμανλή.