Πρόσωπα Aποκλεισμός και ενσωμάτωση

Την ώρα που η γαλλική κυβέρνηση εφαρμόζει ακροδεξιές ιδέες για να
κατευνάσει τα πνεύματα στα προάστια, κάποιοι επισημαίνουν το προφανές -πως
έτσι εντείνεται ο αποκλεισμός, δηλαδή η αιτία του προβλήματος.

Ιλάιας Ζερούνι: «Αν είχα πάει στη Γαλλία, τα παιδιά μου πιθανόν να έριχναν τώρα πέτρες στους αστυνομικούς»

Τούτες τις ημέρες η Γαλλία παρακολουθεί τον θρίαμβο της Ακροδεξιάς, σχολιάζει
η «Λιμπερασιόν». Σχεδόν καθημερινά, η κυβέρνηση ανακοινώνει κι ένα μέτρο που
ζητούν οι ακροδεξιοί: επιβάλλεται κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και απαγόρευση
της κυκλοφορίας, ο υπουργός Εσωτερικών Νικολά Σαρκοζύ ζητεί την απέλαση των
ξένων που συλλαμβάνονται στη διάρκεια ταραχών, ο πρωθυπουργός Ντομινίκ ντε
Βιλπέν υιοθετεί την πρόταση του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου να σταματούν τα
παιδιά στα 14, αντί για τα 16 τους, την υποχρεωτική εκπαίδευση. Και τα δύο
ακροδεξιά κόμματα ανακοινώνουν τις τελευταίες ημέρες εγγραφές-ρεκόρ νέων
μελών.

Ο δρ Ιλάιας Ζερούνι ξέρει καλά πως το πρόβλημα που δημιούργησε ο αποκλεισμός
δεν μπορεί να λυθεί με εντατικοποίηση του αποκλεισμού. Ο δρ Ζερούνι, ο οποίος
σήμερα διευθύνει τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (ΝΙΗ) των ΗΠΑ, το μεγαλύτερο
κέντρο ιατρικής έρευνας στον κόσμο με ετήσιο προϋπολογισμό 28 δισεκατομμύρια
δολάρια, γεννήθηκε το 1951 στην τότε γαλλική Αλγερία. Σπούδασε Ιατρική στο
Αλγέρι και ετοιμαζόταν να πάει να δουλέψει στη Γαλλία. Αλλά η οικογένειά του
τον απέτρεψε: «Μου είπαν πως τα πράγματα εκεί ήταν υπερβολικά δύσκολα, πως θα
αποτύγχανα… Πράγματι, αν είχα κάνει αυτήν την επιλογή, τα παιδιά μου πιθανόν
να έριχναν τώρα πέτρες στους αστυνομικούς».

Έφθασε στη Βαλτιμόρη πριν από 30 χρόνια έχοντας στην τσέπη 369 δολάρια. «Ήρθα
μόνος μου, χωρίς φίλο, χωρίς οικογένεια, δεν τέλειωσα το Χάρβαρντ ούτε καμία
μεγάλη σχολή, δεν ανήκω στην ελίτ», υπογραμμίζει. «Δεν είμαι πολιτικός, δεν
έχω δίκτυο γνωριμιών, είμαι άλλωστε ανεξάρτητος, ούτε δημοκρατικός ούτε
ρεπουμπλικανός. Και επιπλέον είμαι μουσουλμάνος. Όλες οι προκαταλήψεις θα
μπορούσαν να λειτουργήσουν εις βάρος μου». Αντιθέτως, όμως, το 2002 ο πρόεδρος
Μπους τον επέλεξε μεταξύ εκατό υποψηφίων για να τον διορίσει επικεφαλής των 27
ινστιτούτων του συστήματος ΝΙΗ που απασχολούν 17.000 εργαζομένους. «Ο
διορισμός μου έγινε αξιοκρατικά, επειδή είχα καταφέρει πράγματα. Στην Αμερική,
τη διαφορά δεν την κάνει η εικόνα, αλλά η ουσία», τονίζει. Ακτινολόγος και
διευθυντής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Τζωνς Χόπκινς πριν αναλάβει
τα ΝΙΗ, ο δρ Ζερούνι κατέχει διπλώματα ευρεσιτεχνίας που του έχουν εξασφαλίσει
προσωπική περιουσία πολλών δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων.

«Πιστεύω πως το αμερικανικό όνειρο είναι πραγματικό», λέει ο δρ Ζερούνι. «Αν
δείξεις ικανότητες, αναγνωρίζεσαι». Όσο για τη σημερινή κατάσταση στη Γαλλία,
πιστεύει πως οι Γάλλοι «θερίζουν αυτά που έσπερναν επί 30 χρόνια.
Προκαταλήψεις υπάρχουν σε όλες τις κοινωνίες, αλλά σίγουρα στην Ευρώπη είναι
εντονότερες απ’ ό,τι στις ΗΠΑ. Στην Ευρώπη υπάρχει μια βούληση αποκλεισμού,
εδώ περισσότερο μια βούληση ενσωμάτωσης -αν και τα πράγματα δεν είναι βέβαια
τόσο απλά».