«Πού πήγε η ενσωμάτωση των ξένων;»

«H πολυπολιτισμικότητα λέει ότι είναι καλό να υπάρχουν γκέτο, κλειστές κοινωνίες, οι οποίες επιβάλλουν την ταυτότητά τους. Είναι καταστροφικό!», υποστηρίζει ο καθηγητής Τζοβάνι Σαρτόρι

«Η πολυπολιτισμικότητα είναι αντίθετη με την παράδοση του πλουραλισμού και της
ανοιχτής κοινωνίας» λέει στα «NEA» ο Τζοβάνι Σαρτόρι, από τους κορυφαίους
πολιτικούς επιστήμονες και διανοητές των τελευταίων δύο δεκαετιών, καθηγητής
στα Πανεπιστήμια Κολούμπια της Νέας Υόρκης και της Φλωρεντίας.

Κάτι ανάλογο υποστηρίζει και στο βιβλίο του «Πλουραλισμός, Πολυπολιτισμικότητα
και Ξένοι: Ένα δοκίμιο για την Πολυεθνική Κοινωνία» (Εκδ. Taurus, Μαδρίτη,
2001), ασκώντας κριτική σε όσους υπεραμύνονται της πολυπολιτισμικότητας, η
οποία κατά τον ίδιο οδηγεί στον κατακερματισμό. Όπως εξηγεί, «είναι το
αγαπημένο θέμα των εχθρών μου» και κατηγορεί την Αριστερά «που δεν ξέρει πώς
να είναι αριστερά». «Νομίζουν πως είναι αριστερό να είσαι υπέρ των
ομοφυλόφιλων, υπέρ του Ισλάμ, υπέρ οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς. Οι
καθολικοί κομμουνιστές, για παράδειγμα, λένε ότι είμαστε όλοι αδέλφια και σε
κάθε άνθρωπο πρέπει να επιτρέπεται να μένει όπου θέλει», τονίζει.

«Το επιχείρημά μου», συνεχίζει, «είναι εναντίον του ρατσισμού και υπέρ της
ανεκτικής και πλουραλιστικής κοινωνίας». Διότι «η ανεκτικότητα είναι
οργανωτική αρχή της ισότητας». Και μπορεί η πολυπολιτισμικότητα να είναι
γεγονός, όπως λέει, αλλά «εγώ αμφισβητώ την ιδεολογία της, γιατί είναι σαν να
λέει ότι είναι καλό να υπάρχουν απομονωμένες κοινωνίες οι οποίες επιβάλλουν
την ταυτότητά τους. Είναι καταστροφή! Αυτό είναι άρνηση του πλουραλισμού!».

H συζήτηση για τον Τζοβάνι Σαρτόρι δεν θα έπρεπε να στρέφεται γύρω από την
πολυπολιτισμικότητα, αλλά γύρω απ’ την ενσωμάτωση. «Αυτό που έχει σημασία
είναι πώς θα μπορέσεις να ενσωματώσεις όλες αυτές τις κοινωνίες σε μια
πλουραλιστική κουλτούρα. Αυτό είναι το θέμα που θα έπρεπε να απασχολεί τις
κυβερνήσεις, πολύ πριν δώσουν υπηκοότητα στους μετανάστες. Τώρα πρέπει να
είμαστε πιο προσεκτικοί. Τα στοιχεία είναι συντριπτικά. Κι ύστερα από τις
τρομοκρατικές επιθέσεις στην Αγγλία, η Αριστερά το ξανασκέφτεται κι
αναρωτιέται: πού πήγε η ενσωμάτωση;».