Γραφειοκρατία που σκοτώνει…

«Ήταν ένα μικρό παιδάκι με καρκίνο του όρχεως. Αντιμετωπίστηκε αρχικά και
ύστερα από λίγο καιρό υποτροπίασε. Του δώσαμε ένα φάρμακο που ήταν εγκεκριμένο
για άλλες μορφές καρκίνου και όχι για τη συγκεκριμένη. Το Ταμείο του παιδιού
δεν πλήρωσε ποτέ για το φάρμακο…».

Αν αποφάσιζε να τηρήσει το… «γράμμα» της έγκρισης, ο ογκολόγος Γεράσιμος
Αραβαντινός θα είχε χάσει τον συγκεκριμένο ασθενή. «Με ένδειξη τον καρκίνο του
όρχεως, ουσιαστικά δεν υπάρχει σήμερα κανένα εγκεκριμένο φάρμακο», λέει ο κ.
Αραβαντινός, αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ογκολόγων – Παθολόγων Ελλάδος.

H γραφειοκρατία αποδεικνύεται ένα ακόμη εμπόδιο για τους Έλληνες
καρκινοπαθείς: Την ώρα που τα φάρμακα – και ιδιαίτερα τα καινούργια και πολλά
υποσχόμενα για τη θεραπεία της νόσου – μπορεί να κοστίζουν έως και πάνω από
10.000 ευρώ τον μήνα, ποσό που αδυνατεί να πληρώσει ο μέσος Έλληνας, τα
ασφαλιστικά ταμεία δεν τα εγκρίνουν παρά μόνο για συγκεκριμένες μορφές
καρκίνου.

Πανευρωπαϊκή μελέτη του Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Σουηδίας αποκαλύπτει ακόμη
πως χρειάζονται στην καλύτερη περίπτωση 14 μήνες ώσπου να φτάσει ένα νέο
αντικαρκινικό φάρμακο στην ελληνική αγορά, από τη στιγμή που θα εγκριθεί για
να κυκλοφορήσει στην Ευρώπη. H γραφειοκρατία μπορεί να καθυστερήσει την έλευση
ενός φαρμάκου ώς και 3 ολόκληρα χρόνια! Κι αυτό την ώρα που σε άλλες χώρες ο
χρόνος αυτός είναι μηδενικός.

«Οι πιο χρονοβόρες διαδικασίες είναι αυτές που απαιτούνται για να πάρει τιμή
το κάθε φάρμακο, ώστε να μπορεί να κυκλοφορήσει στην αγορά. Αυτές θα πρέπει να
απλοποιηθούν ώστε να εξαλειφθούν αυτές οι μεγάλες διαφορές στην πρόσβαση σε
νέες θεραπείες μεταξύ των χωρών», σχολιάζει ο κ. Αριστοτέλης Μπάμιας,
παθολόγος-ογκολόγος, λέκτορας Θεραπευτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι Έλληνες ογκολόγοι έρχονται αντιμέτωποι με
περιπτώσεις ασθενών για τους οποίους δεν υπάρχει κανένα φάρμακο!

Όπως λέει ο ογκολόγος Γεράσιμος Αραβαντινός, «τα εγκεκριμένα φάρμακα δεν έχουν ενδείξεις για ορισμένες μορφές καρκίνου, με αποτέλεσμα να μην τα καλύπτουν τα Ταμεία για τους ασθενείς που τα χρειάζονται»

Στις ενδείξεις όχι μόνο των καινούργιων αλλά και παλαιότερων αντικαρκινικών
φαρμάκων δεν περιλαμβάνονται ο καρκίνος του στομάχου, του ενδομητρίου, του
τραχήλου της μήτρας, των χοληφόρων καθώς και του καρκίνου αγνώστου πρωτοπαθούς
αιτίας (αυτός που δεν μπορεί να ανιχνευθεί από ποιο όργανο ξεκίνησε) και μία
σειρά από σπανιότερες μορφές της ασθένειας.

Μένουν χωρίς θεραπεία. Οι Έλληνες ασθενείς που παρουσιάζουν τέτοιους
καρκίνους ουσιαστικά μένουν χωρίς θεραπεία, αφού τα Ταμεία τους δεν εγκρίνουν
τα φάρμακα που χρειάζονται. Πρακτικά, ελάχιστοι έχουν τη δυνατότητα να
πληρώσουν από την τσέπη τους τα πανάκριβα φάρμακα, όταν μάλιστα η θεραπεία
διαρκεί μήνες.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του ταξόλ, ενός νέου φαρμάκου που έχει
εγκριθεί και θεωρείται πλέον θεραπεία πρώτης γραμμής για τον καρκίνο των
ωοθηκών. Το ίδιο φάρμακο είναι – σύμφωνα με τους ογκολόγους – εξίσου
αποτελεσματικό και στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Ωστόσο μία Ελληνίδα με αυτόν τον καρκίνο δεν μπορεί να πάρει το ταξόλ παρά
μόνο αν το πληρώσει από την τσέπη της ή βρεθεί κάποιος γιατρός να το
«στριμώξει» στα έξοδα του νοσοκομείου: Τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία
εγκρίνουν αντικαρκινικά φάρμακα μόνο με βάση τις ενδείξεις που έχουν ορίσει οι
φαρμακευτικές εταιρείες που τα παρασκευάζουν. Για όλες τις άλλες περιπτώσεις
απαντούν «λυπούμαστε δεν μπορεί να εγκριθεί γιατί δεν έχει ένδειξη»!

H ίδια γυναίκα σε άλλες χώρες της Ευρώπης ή στις ΗΠΑ θα πάρει κανονικά και
χωρίς επιβάρυνση το φάρμακο. Κι αυτό γιατί σε άλλες χώρες ισχύουν ειδικές
οδηγίες που έχουν συνταχθεί από τις αρμόδιες επιστημονικές εταιρείες και
επιτρέπουν τη χορήγηση φαρμάκων για καρκίνους που δεν περιλαμβάνονται στις
ενδείξεις των εταιρειών. «Οι αποφάσεις για την υγεία των ασθενών δεν πρέπει να
λαμβάνονται με μόνο κριτήριο τις ενδείξεις των φαρμάκων αλλά με βάση
συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές των επιστημόνων», αναφέρει ο Γ.
Αραβαντινός.

ΟΓΚΟΛΟΓΟΙ

Δεν δίνονται χρήματα για την έρευνα στην Ελλάδα

Λιγότερο από ένα εκατομμύριο ευρώ επενδύει κάθε χρόνο η χώρα μας στην έρευνα
για τον καρκίνο. Αυτό διαπιστώνει η μελέτη του Καρολίνσκα που πραγματοποιήθηκε
σε 19 ευρωπαϊκές χώρες – οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 75% του πληθυσμού της
Ευρώπης.

Πάντως, όπως αναφέρουν οι Έλληνες ογκολόγοι των δημοσίων αντικαρκινικών
νοσοκομείων, χρήματα από τον προϋπολογισμό για έρευνα δεν δίνονται ποτέ.

Την ίδια ώρα η Αγγλία, η Γερμανία και η Γαλλία επενδύουν ετησίως περισσότερα
από 100 εκατομμύρια ευρώ για τον συγκεκριμένο σκοπό.

H πρόσβαση στις νέες θεραπείες αυξάνει κατά 50% την επιβίωση

«Οι γραφειοκρατικές διαδικασίες τιμολόγησης των νέων φαρμάκων καθυστερούν την πρόσβαση των ασθενών σε αυτά», τονίζει ο ογκολόγος – παθολόγος Αριστοτέλης Μπάμιας

Ενώ οι καθυστερήσεις για την κυκλοφορία κάθε νέου φαρμάκου στη χώρα μας είναι
τεράστια, οι Σουηδοί ερευνητές διαπιστώνουν ότι η πρόσβαση στις νέες θεραπείες
συμβάλλει κατά 50% στην αύξηση της επιβίωσης από τον καρκίνο.

Μέχρι να κυκλοφορήσει κάθε νέο φάρμακο, οι γιατροί ζητούν έγκριση από τα
ασφαλιστικά ταμεία ώστε να εισαχθεί (από το Ινστιτούτο Φαρμακευτικής Έρευνας)
για κάθε ασθενή χωριστά. Αν πρόκειται για κάποιο ακριβό σκεύασμα, τα Ταμεία
κάνουν «φύλλο και φτερό» τη σχετική αίτηση και περνούν κάποιοι μήνες ώσπου να
δώσουν την έγκριση.

H άλλη λύση για να έχει κανείς πρόσβαση σε νέες θεραπείες κατά του καρκίνου
είναι τα λεγόμενα πρωτόκολλα, η ένταξη δηλαδή των ασθενών σε κλινικές μελέτες
φαρμάκων (όπου τους χορηγείται είτε ένας νέος συνδυασμός φαρμάκων είτε ένα ήδη
υπάρχον «κοκτέιλ» που δοκιμάζεται για μια διαφορετική μορφή καρκίνου).

Όμως, όπως αναφέρουν οι γιατροί, οι κλινικές μελέτες έχουν σταματήσει πρακτικά
εδώ και ενάμιση χρόνο καθώς το κόστος είναι τεράστιο και η χρηματοδότηση
ανύπαρκτη. Έτσι οι ασθενείς θα πρέπει να πληρώσουν από την τσέπη τους αν ο
γιατρός αποφασίσει ότι ένα πειραματικό φάρμακο θα βελτιώσει την κατάστασή
τους.

«Πριν από καιρό είχα έναν ασθενή με καρκίνο του νεφρού. Για την περίπτωσή του
υπάρχει ένα φάρμακο που δεν έχει εγκριθεί ακόμη. Με τις σχετικές αιτήσεις
εγκρίθηκε η εισαγωγή του φαρμάκου. Μόνο που ο άρρωστος έπρεπε να πληρώνει
8.800 ευρώ τον μήνα για τη θεραπεία. Τελικά, κατάφερα να τον παραπέμψω σε άλλο
κέντρο που για καλή του τύχη είχε αρχίσει ένα πρωτόκολλο με το συγκεκριμένο
φάρμακο», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Γιάννης Βαρθαλίτης, ογκολόγος στο
νοσοκομείο Χανίων.