Kινδυνεύει τώρα και η ανάπτυξη

Σε πολύ επικίνδυνο μονοπάτι διολισθαίνει η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να
περικόψει το έλλειμμα του προϋπολογισμού του 2006. Τα δύο μέσα στα οποία
φαίνεται ότι βασίζει την προσπάθειά της αυτή, δηλαδή η περικοπή του
Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και των μισθολογικών αυξήσεων, πέραν του
κοινωνικού τους κόστους, πλήττουν κατ’ ευθείαν την καρδιά της οικονομικής
ανάπτυξης.

Οι δημόσιες επενδύσεις αποτελούν σταθερά τα τελευταία χρόνια μια βασική πηγή
ανάπτυξης της οικονομίας. Και ενώ είναι δικαιολογημένη μια κάποια υποχώρησή
τους μετά την ολοκλήρωση των έργων των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν χωρεί αμφιβολία
ότι η δραστική περικοπή τους θα κοστίσει ακριβά στην οικονομική δραστηριότητα,
τις θέσεις εργασίας και τα εισοδήματα. H κυβέρνηση, όμως, δείχνει να αψηφά τον
κίνδυνο αυτόν, καθώς οι δημόσιες επενδύσεις είναι η εύκολη λύση εξοικονόμησης
δαπανών, κάθε φορά που το έλλειμμα ξεφεύγει από τους στόχους.

Το επιχείρημα

Το επιχείρημά της, αυτή τη φορά, είναι ότι οι δημόσιες επενδύσεις που κόβονται
(250 εκατ. ευρώ από τον προϋπολογισμό του 2006) θα υποκατασταθούν από τις
ιδιωτικές, που θα γίνουν στη βάση του νέου θεσμικού πλαισίου για τις περίφημες
Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Όμως, το θεσμικό αυτό πλαίσιο
για να αποδώσει – αν αποδώσει – θα πάρει χρόνο και, εν τω μεταξύ, τα εργοτάξια
θα έχουν κλείσει και πολλές θέσεις εργασίας θα έχουν χαθεί. Εκτός αυτού, η
περικοπή των δημοσίων επενδύσεων μπορεί να αγγίξει και τα έργα του Κοινοτικού
Πλαισίου Στήριξης και να χαθούν για πάντα οι πολύτιμοι δωρεάν κοινοτικοί
πόροι.

H κατανάλωση

Αλλά και οι μισθοί είναι, σταθερά τα τελευταία χρόνια, βασική ατμομηχανή της
ανάπτυξης, καθώς επιτρέπουν τη διατήρηση της κατανάλωσης σε υψηλά επίπεδα, με
τη βοήθεια βεβαίως και των χαμηλών επιτοκίων που οδηγούν σε συνεχή διεύρυνση
του δανεισμού. Το 2006, όμως, τα επιτόκια προβλέπεται να κινηθούν, έστω και
ελαφρώς, ανοδικά. Αν παράλληλα περικοπούν δραστικά και οι μισθοί, η κατανάλωση
μοιραία θα υποχωρήσει, η ζήτηση για προϊόντα και υπηρεσίες θα μειωθεί και άρα
η παραγωγή και η απασχόληση θα πληγούν.

H ελληνική οικονομία πέρασε από πολλές περιπέτειες τελευταία, καθώς
εκτυλισσόταν το σχέδιο της δημοσιονομικής απογραφής της κυβέρνησης, αλλά
τουλάχιστον δεν πληγώθηκε πολύ σοβαρά ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης.
Υποχώρησε, βεβαίως, στο 3,5%, αλλά και πάλι διατηρήθηκε σε ένα ικανοποιητικό
για τα ευρωπαϊκά δεδομένα επίπεδο. Αν η δημοσιονομική περιπέτεια καταφέρει να
καταστρέψει τελικά και το μοναδικό αυτό συγκριτικό πλεονέκτημα που διαθέτει η
ελληνική οικονομία, οι κυβερνητικοί χειρισμοί θα είναι ασυγχώρητοι.