Πόσο πονάει ο αποκεφαλισμός;

Πονάει ο αποκεφαλισμός; Είναι αλήθεια ότι το μαύρο χρώμα κολακεύει τις
γυναικείες σιλουέτες; Και πόσοι μικροοργανισμοί κατοικούν στο ανθρώπινο σώμα;
Εκατόν μία προκλητικές ή απλώς ασυνήθιστες ερωτήσεις μαζί με τις απαντήσεις
τους δημοσιεύονται στο σημερινό τεύχος του έγκυρου βρετανικού επιστημονικού
περιοδικού «The New Scientist». Αποτελούν μόνο μια μικρή συλλογή από όσες
μέχρι τώρα έχουν συγκεντρωθεί στην αγαπημένη στήλη των αναγνωστών «H τελευταία
λέξη», η οποία αισίως διανύει τον δωδέκατο χρόνο ζωής. Οι δέκα επικρατέστερες
ερωταπαντήσεις έχουν ως εξής:

Τα μυστικά αποκαλύπτονται

Ναι. Σύμφωνα με μια ιατρική έρευνα του 1983, ανεξάρτητα από το πόσο επαρκής
είναι η μέθοδος της εκτέλεσης, μερικά δευτερόλεπτα πόνου είναι αναπόφευκτα,
όταν κάποιος χάνει το κεφάλι του. H λαιμητόμος θεωρείται μια από τις πλέον
«ανθρώπινες» μεθόδους. Στηρίζεται στην αποκοπή του κεφαλιού και του νωτιαίου
μυελού αφού πρώτα κοπούν οι περιβάλλοντες ιστοί. Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες που
αναφέρουν ότι στα κεφάλια αποκεφαλισμένων παρατηρήθηκε κίνηση ή έκφραση αρκετή
ώρα μετά τον απόκεφαλισμό. Το 1905, ένας Γάλλος γιατρός φώναξε το όνομα του
αποκεφαλισθέντος, δευτερόλεπτα μετά την εκτέλεσή του. Τα βλέφαρα του «θύματος»
ανασηκώθηκαν αργά και ξανάκλεισαν. Ο γιατρός ισχυρίστηκε ότι επανέλαβε το
όνομα, με αποτέλεσμα να επαναληφθεί η ίδια κίνηση στο κεφάλι. Το 1587, όταν
αποκεφαλίστηκε η Μαρία Στιούαρτ, βασίλισσα της Σκωτίας, ο εκτελεστής της έκανε
τρεις προσπάθειες και στο τέλος αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει και μαχαίρι.

2. Γιατί ο ανανάς είναι τόσο ακανθώδες φρούτο;

Πράγματι, στη σκέψη της γλυκιάς μπανάνας ή του ανανά οι περισσότεροι γίνονται
ανυπόμονοι… Όταν πωλείται στο εμπόριο, ο ανανάς συνήθως δεν είναι ώριμος.
Όμως στα δάση τα ζώα τον απολαμβάνουν αφού πρώτα ωριμάσει αρκετά και πέσει από
το δέντρο, συνήθως από μεγάλο ύψος. Αφού μείνει στο έδαφος αρκετές ημέρες, το
φρούτο μαλακώνει και ανοίγει εύκολα – έτσι τον τρώνε τα ζώα. Το σκληρό και
ακανθώδες περίβλημα είναι χαρακτηριστικό πολλών φρούτων για να προστατεύεται η
σάρκα τους μέχρι να ωριμάσουν πλήρως.

3. Γιατί τα φύλλα του λάπαθου ανακουφίζουν τόσο αποτελεσματικά από τα
τσιμπήματα της τσουκνίδας;

Κατά την επαφή του δέρματος με το εύθραυστο τρίχωμα των φύλλων της τσουκνίδας,
το τρίχωμα αυτό σπάει και απελευθερώνονται τρεις χημικές ουσίες. Οι ουσίες
αυτές εξουδετερώνονται όταν το αλκάλιο από τα φύλλα του λάπαθου έρχεται σε
επαφή με το δέρμα.

4. Πόσο μεγάλη είναι η μέση σήραγγα ενός τυφλοπόντικα;

Οι τυφλοπόντικες τρώνε σκουλήκια και άλλα έρποντα πλάσματα τα οποία εισβάλλουν
στον υπόγειο κόσμο τους. Το μέγεθος του δικτύου τους εξαρτάται από την
ποσότητα της τροφής που διατίθεται στη συγκεκριμένη περιοχή. Μπορεί να φτάσει
και τα 7.000 τετραγωνικά μέτρα και να εκτείνεται σε 6 επίπεδα.

5. Πόσο λίπος θα χρειαζόμασταν για να γίνουμε «αλεξίσφαιροι»;

Τόσο, που γίνεται επικίνδυνο. H σφαίρα των 9 χιλιοστών – η πιο κοινή –
πιστεύεται ότι μπορεί να καταστρέψει 60 εκατοστά ανθρώπινης σάρκας πριν
σταματήσει. Όμως, ακόμη κι αν τη σταματήσει το λίπος, από την πρόσκρουση της
σφαίρας στο ανθρώπινο σώμα είναι πολύ πιθανό να τραυματιστούν σοβαρά εσωτερικά
όργανα. Και στην περίπτωση που το λίπος είναι πάρα πολύ και απορροφήσει τη
σφαίρα στα στρώματά του, αυτό δεν απομακρύνει τον θάνατο…μάλλον την αιτία
θανάτου αλλάζει, που μπορεί να πάρει τη μορφή της καρδιακής προσβολής από το
σοκ.

6. Πόσα «πλασματάκια» ζουν στο ανθρώπινο σώμα;

Με έναν πολύ συντηρητικό υπολογισμό, γύρω στα 200 και από αυτά τα 80 στο
στόμα. Ωστόσο, ο συνολικός αριθμός των βακτηριδίων που εκκρίνονται από το σώμα
κυμαίνεται από 100 δισ. έως 100 τρισ. ημερησίως. Κάθε τετραγωνικό εκατοστό του
ανθρώπινου εντέρου φιλοξενεί περίπου 10 δισ. μικρόβια, ενώ περίπου 10 εκατ.
οργανισμοί καταλαμβάνουν κάθε τετραγωνικό εκατοστό σάρκας. Οι
πιο…πυκνοκατοικημένες περιοχές είναι τα δόντια και η πεπτική οδός.

7. Υπάρχει ον που τρώει… σφήκες;

Ναι. Πουλιά, αρκούδες, νυχτερίδες, τρωκτικά, ασβοί τρελαίνονται για… σφήκες.
Μάλιστα, ο μελισσοφάγος πριν φάει το έντομο, το τρίβει με το ράμφος του σε
κορμούς δέντρων για να αποβάλει το κεντρί.

8. Τα μαύρα ρούχα κολακεύουν τις γυναίκες μικραίνοντας… τα οπίσθιά τους;

Ναι. Το ανθρώπινο μάτι μπορεί να συλλάβει σχήματα αν το αντικείμενο
εμφανίζεται σε διαφορετικά χρώματα ή σκιές. Είναι ευκολότερο δηλαδή να
παρατηρηθούν ραβδώσεις ή ρυτίδες σε ένα ανοιχτόχρωμο ύφασμα απ’ ό,τι σε ένα
σκούρων αποχρώσεων. Έτσι, στα μαύρα ρούχα οι σκιές είναι σπάνια ευδιάκριτες
και το σχήμα μοιάζει επίπεδο. Το πρόβλημα όμως είναι ότι αυτή η εικόνα
σχηματίζεται μόνο όταν κάποιος βρίσκεται ακριβώς πίσω από το «μαύρο
αντικείμενο». Σε προφίλ, η πίσω πλευρά διατηρεί τις διαστάσεις της.

9. Γιατί η μητέρα φύση δεν εφηύρε τον τροχό;

Το έπραξε, μόνο που εμείς το αντιληφθήκαμε πολύ αργά. H φύση χρησιμοποιεί
κυκλικούς δίσκους, όμως σε… μικροσκοπικό επίπεδο. Τα βακτήρια χρησιμοποιούν
«τροχούς» για τις βόλτες τους, εφαρμόζοντας έναν περιστρεφόμενο μηχανισμό που
είναι γνωστός ως «βακτηριακό μαστίγιο». Τα μισά από όλα τα βακτήρια που
γνωρίζουμε σήμερα διαθέτουν τουλάχιστον ένα τέτοιο μαστίγιο.

10. Γιατί ο χυμός λεμονιού βοηθά τα μήλα να διατηρούν το χρώμα τους και να
μη γίνονται καφετί;

Όταν ένα μαχαίρι κόβει το εξωτερικό περίβλημα του μήλου, τα κύτταρα
συνθλίβονται και ο αέρας οξυδώνει τα ένζυμα στο φρούτο. H διαδικασία αυτή
δημιουργεί το καφετί χρώμα στο μήλο και έχει «προβλεφθεί» κυρίως για να
καταστεί ο «κακός» καρπός απωθητικός για τα ζώα. Το λεμόνι επιδρά με δύο
τρόπους: είναι πηγή πλούσια σε βιταμίνη C – η οποία επενεργεί ως φυσικό
αντιοξειδωτικό – ενώ ταυτόχρονα το κιτρικό οξύ που περιέχει επιβραδύνει τη
διαδικασία αλλαγής χρώματος του μήλου.

LINK:

* www.newscientist.com

Επιμέλεια: Ρένα Δημητρίου