ΣE ΠPΩTO ENIKO Mα, τι κάνουν οι συγκοινωνιολόγοι;

H Γλυφάδα ήταν πάντοτε ένα προάστιο για να το περπατάς και να ανοίγει η ψυχή
σου. Σήμερα είναι αδύνατον να πλησιάσεις τη Γλυφάδα με ρόδες σε ακτίνα μισού
χιλιομέτρου ή να μη βρίσεις περπατώντας την. Το πέρασμα του τραμ μέσα από τον
ήδη βαρυφορτωμένο, τα τελευταία χρόνια, με εμπορικά μεγαθήρια και καφετέριες
δρόμο (τη Μεταξά), έφερε την απόλυτη ασφυξία στην περιοχή. Φρούδες φαίνονται
οι ελπίδες των κατοίκων για δημιουργία μεγάλου πεζόδρομου… Είναι πια ένα
προάστιο προς αποφυγήν…
Στη Νέα Σμύρνη, η διέλευση του τραμ από την κεντρική λεωφόρο (Ελευθερίου
Βενιζέλου) ήταν καλή επιλογή (όχι όπως ένα Μετρό βέβαια) και κάτι που
περίμεναν με ανυπομονησία οι κάτοικοι, βαρυγκωμώντας στωικά όσους μήνες
εισέπνεαν τη σκόνη από τα έργα και κράταγαν τα αυτιά τους από τον θόρυβο των
κομπρεσέρ. Τώρα όμως, για να περάσεις την κεντρική λεωφόρο με I.X., ταξί ή
λεωφορείο, πηγαίνοντας προς το Φάληρο ή αντιθέτως προς την Αθήνα, χρειάζεσαι
όσο περίπου χρόνο θέλεις για να φθάσεις από τις εξόδους της Νέας Σμύρνης προς
τον τελικό προορισμό σου!
Τα διπλοπαρκαρισμένα – κατά πώς βολεύει εκείνη τη στιγμή τον κάθε οδηγό –
αυτοκίνητα, συνήθως μπροστά σε τράπεζες, «καλλυντικάδικα» ή φαστ-φουντάδικα,
κλείνουν σε μόνιμη βάση τον ήδη στενεμένο (λόγω του τραμ) δρόμο. Και τα
«όργανα της τάξης» (Τροχαία Καλλιθέας, μου είπαν στο τηλεφώνημά μου στο τοπικό
αστυνομικό τμήμα σε μια στιγμή έσχατης υστερίας), δεν είναι εκεί ούτε «για τα
μάτια».
Στις οργανωμένες κοινωνίες, οι μελέτες για ένα έργο προβλέπουν και τις
συνέπειές του στη ζωή των πολιτών ύστερα από αυτό. Στην Ελλάδα, που είναι το
πρότυπο της μη οργανωμένης κοινωνίας, τόσο σε επίπεδο κράτους όσο και σε
επίπεδο ατόμων, αυτό δεν είναι απλώς πολυτέλεια, είναι… κινέζικο αστείο!
Το τραμ, αυτό το καλόγουστο και συμπαθέστατο μεταφορικό μέσο – που αγαπήθηκε
ιδιαίτερα από τους εφήβους, παρά τις αργές ταχύτητές του και τα απότομα
ταρακουνήματά του – θα περίμενε κανείς λογικά να αναβαθμίσει και όχι να
υποβαθμίσει τις λίγες όμορφες περιοχές της Αθήνας… Μήπως είναι καιρός να
πιάσουν δουλειά οι συγκοινωνιολόγοι;













