ΔHMHTPHΣ MYTAPAΣ «H Eλλάδα έγινε ένα απέραντο σκυλάδικο»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
«Δεν πιστεύω ότι είμαι τίποτα σπουδαίο. Απλώς οι άλλοι ήταν χειρότεροι ή δεν |
«Έβρισκα άπειρα πεταμένα παιχνίδια στον δρόμο, άλλα σπασμένα και άλλα
καινούργια. Με συγκίνησε πολύ η εικόνα τους, διότι πέρασα τα παιδικά μου
χρόνια, στην Κατοχή, με μοναδικό παιχνίδι ένα κουρδιστό κροκοδειλάκι», λέει
στα «NEA» ο Δημήτρης Μυταράς. «Αντιλήφθηκα όμως ότι τα παιδιά σήμερα κάνουν
κάτι αδιανόητο. Ύστερα από δύο ημέρες σπάνε και πετάνε τα παιχνίδια τους,
διότι με τόση πληθώρα χάνουν τη φαντασία τους. Έβαλα λοιπόν τη δική μου
φαντασία να δουλέψει. Ένωσα τα άχρηστα παιχνίδια με διάφορα ευτελή υλικά και
έφτιαξα δικές μου συνθέσεις», εξηγεί ο ζωγράφος με αφορμή την καινούργια του
έκθεση «H παιδική ηλικία της τέχνης».
«Το θέμα μπορεί να φαίνεται αθώο, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια
μια καταγγελία: Μη δίνετε τα πάντα έτοιμα στα παιδιά. Αφήστε τα να σκεφτούν,
διότι διαφορετικά θα κάνουν τρομερά λάθη», προσθέτει, ενώ στο ατελιέ του μας
δείχνει τα έργα-«σκουπίδια»: διαμελισμένες κούκλες, ένας σκύλος φτιαγμένος από
σπασμένο κομοδίνο, ένα φανταστικό πουλί καμωμένο από ξερά κλαριά φοίνικα,
πούπουλα και χαλασμένα κοκαλάκια για τα μαλλιά. Οι 40 περίπου
κατασκευές-παιχνίδια – δεν θα πωλούνται – δεν θα είναι μόνες στην γκαλερί. Θα
συνοδεύονται από το βιντεοπαιχνίδι «Invaders» («Εισβολείς») στο οποίο σχεδίασε
τα γραφικά (την ιδέα συνέλαβε ο γιος του, Αριστείδης, που υπογράφει και τη
μουσική) αλλά και από 17 πίνακες με τους οποίους ο πολυπράγμων καλλιτέχνης
εικονογράφησε το βιβλίο του Γιάννη Κοντού «Αριστείδης, ο ιπποπόταμος»
(Κέδρος).
«Όχι, όμως με τρόπο που να μιμείται την παιδική ζωγραφική, αλλά ως ένας
συνταξιούχος που μιλά σοβαρά στα παιδιά», διευκρινίζει. «Εξάλλου είναι
ακατόρθωτο να μιμηθείς την τέχνη των παιδιών, διότι έχει χαρακτηριστικά
μεγάλης τέχνης: αμεσότητα, δύναμη, καθαρότητα σκέψης. Κάνω σοβαρή δουλειά
προσπαθώντας να περάσω μέσω μιας ευχάριστης διάθεσης ένα σκληρό μήνυμα. Σαν να
ανοίγω μια κουβέντα για να βοηθήσω τον κόσμο να γίνει δημιουργικός, να κινεί
το μυαλό του καλύτερα. Δεν μπορεί ένας λαός να έχει συνείδηση αν δεν
σκέφτεται», λέει, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά τον τίτλο τού «αιχμηρού»
και πολυπράγμονα δημιουργού, που χρησιμοποιεί είτε το πινέλο του, είτε το
μολύβι για να παρέμβει.
«Δεν σκέφτηκα ποτέ να κάνω αντίσταση», διευκρινίζει. «Λέω αυτό που σκέφτομαι.
Και όταν την έκανα μέσω της ζωγραφικής μου την περίοδο της δικτατορίας – και
όχι μετά, όπως έκαναν πολλοί – δεν είχα καταλάβει τον κίνδυνο». Παρ’ όλα αυτά,
δεν του έκλεισαν οι πόρτες «ίσως επειδή ο κόσμος καταλαβαίνει κάποιον που
είναι ειλικρινής και τολμά να λέει όσα σκέφτεται, αν και το τo σπορ τού να
σκέπτεσαι είναι επικίνδυνο». Και παρά τον ενεργό του ρόλο στην κοινωνία,
απέφυγε το «σαράκι» της πολιτικής. «Δεν έχω τις ικανότητες. Δεν έχω ψυχραιμία.
Αν είχα εξουσία, θα αντιδρούσα άσχημα. Μην ξεχνάτε άλλωστε ότι υπήρξα ο
μοναδικός πρύτανης που παραιτήθηκα όταν είδα τι γινόταν».
Αν και απουσίασε τα τελευταία τέσσερα χρόνια από την εικαστική σκηνή της
Αθήνας, ο Δημήτρης Μυταράς έδωσε δυναμικό «παρών» στην περιφέρεια. «Πιστεύω
ότι πρέπει να κάνεις έκθεση, όταν έχεις να δείξεις κάτι. Πρέπει να είσαι
ειλικρινής με τον κόσμο, διότι δεν έρχεται να αγοράσει υποχρεωτικά. αλλά να
δει τι έκανες, τι προτείνεις». Όσο για τα μελλοντικά του σχέδια; «Έχω
παθιαστεί με ένα πρωτότυπο βιβλίο που θα έχει τον τίτλο “Δέκα μαθήματα
τέχνης”, όπου ουσιαστικά αποθηκεύω τη διδακτική μου εμπειρία 30 ετών. Θέλω με
όσο το δυνατόν πιο απλό τρόπο να εξηγήσω τι είναι χρώμα, σχέδιο, σύνθεση…».
Παράλληλα δουλεύει ένα πολύτομο έργο, όπου θα συγκεντρώσει όλη του τη δουλειά
(catalogue raisonne), ενώ στα σχέδιά του είναι ένα τριπλό μουσείο στη Χαλκίδα.
Το εν λόγω μουσείο θα περιλαμβάνει, πέρα από ζωγραφικά του έργα, δημιουργίες
από το Εργαστήρι Τέχνης της Χαλκίδας – το οποίο διευθύνει η σύζυγός του,
Χαρίκλεια Μυταρά – και θα εστιάζει στον τρόπο που λειτουργεί, ενώ θα έχει και
«οικολογική διάσταση» καθώς θα στεγάσει την πολύτιμη συλλογή του με κοχύλια
από όλον τον κόσμο.
«H διαφθορά είναι έλλειψη πολιτισμού»
«H πολιτιστική πολιτική είναι γενικώς λαϊκίστικη», λέει ο Δημήτρης Μυταράς.
Τι θα ζητούσε από την ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού; «Να αρχίσει από τη
βάση, από τα σχολεία και να εισαγάγει μαθήματα για τον πολιτισμό και ας
μειώσει τα Μαθηματικά. Πρέπει τα παιδιά να μάθουν τι σημαίνει σωστή
συμπεριφορά, τέχνη. Διότι ο πολιτισμός μαθαίνεται και ιδιαιτέρως στα πρώτα
χρόνια. Είναι τυχαίο που σήμερα το ιδανικό είναι να αποκτήσει κάποιος δύναμη
και χρήμα ή που δεν υπάρχουν ευεργέτες; Και η διαφθορά ακόμη είναι έλλειψη
πολιτισμού. Σήμερα θεωρούμε πολιτιστικό γεγονός τη Γιουροβίζιον και εθνική
νίκη έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, εμβόλιμα γεγονότα που δίνουν την εντύπωση πως
κάτι γίνεται. Ένας καλλιεργημένος άνθρωπος δεν δέχεται το συνονθύλευμα τού
αμανέ που σέρνεται και το οποίο οι Έλληνες θεωρούν μουσική. H Ελλάδα έχει
γίνει ένα απέραντο σκυλάδικο. Δεν υπάρχει πολιτισμός. Έχει μετατεθεί σε
χαμηλές εκδηλώσεις που προβάλλονται και θεοποιούνται».
INFO
«H παιδική ηλικία της τέχνης», από την Πέμπτη στην αίθουσα τέχνης «Αστρολάβος
artlife» (Ηροδότου 11, τηλ. 210.7221.200). Έως την 1η Δεκεμβρίου.
Google news
