Aσκήσεις για τον καναπέ

ΤΩΡΑ που είμαστε όλοι – σχετικά – χαλαροί λόγω τριημέρου, ας καθήσουμε
αναπαυτικά στον καναπέ για να κάνουμε μία μικρή άσκηση: Τι θα είχε συμβεί στη
χώρα, αν είχαμε ακόμα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – και συνέβαιναν όλα αυτά που συμβαίνουν
στην κυβέρνηση Καραμανλή; Τι θα είχε γίνει αν ένας υφυπουργός του κ. K. Σημίτη
είχε συλληφθεί – από την κάμερα – να συναγελάζεται με τύπους σαν κι εκείνους
που βοηθούσε συστηματικά ο κ. Ρεγκούζας;

Τι θα είχε γίνει αν ο «πράσινος» υποδιοικητής του IKA αποδεικνυόταν ότι έκανε
όσα έκανε ο «γαλάζιος» κ. Γερασίμου; Τι θα είχε γίνει αν είχε ζητηθεί το
άνοιγμα των λογαριασμών ενός βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, ως υπόπτου για πολλά και
διάφορα; Και τι θα είχε γίνει, αν όλα αυτά – και άλλα παρόμοια – είχαν συμβεί
μέσα σε ένα δεκαπενθήμερο;

Αμφιβάλλει κανείς ότι ο κ. K. Καραμανλής θα είχε σηκώσει γη και ουρανό; Ότι θα
είχε ζητήσει την παραίτηση του πρωθυπουργού, των υπουργών και όλων των
συνεργατών τους, μέχρι τρίτης γενεάς; Ότι θα πήγαινε μεσημέρι – βράδυ στου
Μπαϊρακτάρη, να χορτάσει το κεμπάπ της καταγγελίας;

Τα κεμπάπ και οι κάμερες

ΜΑΛΛΟΝ κάπως έτσι θα είχαν κυλήσει τα πράγματα – και αυτή είναι η
μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ N.Δ. και ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Γ. Παπανδρέου – παρά τα όσα
τραγελαφικά συμβαίνουν – δεν έχει βγει ακόμα στο κουρμπέτι να ζητήσει από τον
κ. K. Καραμανλή να μεταναστεύσει. Δεν τον έχει καν αποκαλέσει «αρχιερέα της
διαφθοράς» – κάτι που ο σημερινός Πρωθυπουργός το έλεγε πρωί – πρωί για τον κ.
Σημίτη, επειδή προφανώς ήθελε να πάει καλά η μέρα του.

Ίσως κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ να βλέπουν ως μειονέκτημα του κ. Παπανδρέου το γεγονός
ότι δεν κάνει αντιπολίτευση «τύπου Καραμανλή». Ίσως κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ να
ονειρεύονται απλώς ότι κάποια μέρα θα αποκαλύψουν και εκείνοι ένα «γαλάζιο
σκάνδαλο», για να βρεθούν μπροστά στις κάμερες. Διότι – ως γνωστόν – οι
κάμερες αντέχουν τους πάντες και τα πάντα. Το ζήτημα όμως έγκειται πια στο τι
αντέχει η χώρα…