«Aπλώνονται» οι λεωφορειόδρομοι

Επεκτείνεται το δίκτυο των λεωφορειοδρόμων στην Αθήνα, παρά το γεγονός ότι
το τελευταίο διάστημα οι αρμόδιες αρχές αδυνατούν να αστυνομεύσουν
αποτελεσματικά τις λεωφορειολωρίδες που ήδη λειτουργούν και το συνολικό μήκος
τους σήμερα ξεπερνά τα 50 χιλιόμετρα.

Στα σχέδια του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών της Αθήνας (ΟΑΣΑ)
περιλαμβάνεται η δημιουργία τεσσάρων καινούργιων λεωφορειοδρόμων στην Αθήνα
και τον Πειραιά, συνολικού μήκους πέντε χιλιομέτρων. Πρόκειται για
λεωφορειολωρίδες που θα λειτουργήσουν στις αρχές του νέου χρόνου, σε
πυκνοκατοικημένες περιοχές και συγκεκριμένα στις οδούς Παπαδιαμαντοπούλου,
Ερατοσθένους, Πατησίων και στην Ακτή Κονδύλη.

Ωστόσο, την ίδια στιγμή, διαπιστώνεται ότι στο δίκτυο των λεωφορειοδρόμων που
λειτουργούν, υπάρχουν πλέον λεωφορειολωρίδες δύο ταχυτήτων! Από τη μια
υπάρχουν οι λωρίδες που φυλάσσονται, επιτρέποντας στα αστικά λεωφορεία να
αναπτύσσουν ταχύτητες έως και 23-25 χιλιόμετρα την ώρα, και από την άλλη οι
λωρίδες που μοιάζουν με «ξέφραγο αμπέλι», όπου τα αστικά λεωφορεία κινούνται
με ρυθμό χελώνας (7 χλμ. την ώρα!).

Ο κυριότερος λόγος για τον οποίο δεν υπάρχει σήμερα αποτελεσματική φύλαξη των
λεωφορειοδρόμων είναι η έλλειψη αστυνομικής δύναμης, καθώς για τη φύλαξη
ολόκληρου του δικτύου λεωφορειοδρόμων (συνολικού μήκους 50 χιλιομέτρων), το
υπουργείο Δημόσιας Τάξης έχει διαθέσει μόνο 15 τροχονόμους. «Είναι προτιμότερο
να μη δημιουργηθούν νέοι λεωφορειόδρομοι, εάν οι αρμόδιες αρχές δεν είναι σε
θέση να εξασφαλίσουν την ομαλή λειτουργία αυτών που ήδη υπάρχουν», λένε οι
εκπρόσωποι των συγκοινωνιολόγων και προσθέτουν: «Οι λεωφορειόδρομοι που
παραβιάζονται ασύστολα αποτελούν κακό παράδειγμα και απαξιώνουν συνολικά το
μέτρο αυτό».

Κακής ποιότητας κάμερες

Σημειώνεται ότι ακόμα και οι «φωτογράφοι – παπαράτσι» (υπάλληλοι του ΟΑΣΑ, που
θα φωτογράφιζαν με φορητές ψηφιακές μηχανές τα I.X. και τα ταξί που
παραβιάζουν τις λεωφορειολωρίδες), σκοντάφτουν στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών
Δεδομένων. Το μέτρο των «παπαράτσι» είχε κριθεί αναγκαίο, καθώς σήμερα αρκετές
από τις φωτογραφίες που τραβούν οι 25 σταθερές κάμερες, οι οποίες είναι
εγκατεστημένες κατά μήκος των λεωφορειοδρόμων, δεν είναι καλής ποιότητας. Σε
πολλές φωτογραφίες δεν είναι αναγνώσιμος ούτε ο αριθμός κυκλοφορίας του
οχήματος που παραβιάζει τη λεωφορειολωρίδα. Πάντως, οι σταθερές κάμερες που
συνεχίζουν να λειτουργούν, κόβουν περίπου 50 κλήσεις την ημέρα, τις οποίες οι
οδηγοί παραλαμβάνουν στο σπίτι μαζί με τη φωτογραφία που αποδεικνύει την
παράβασή τους. Το ζήτημα είναι πόσες από τις κλήσεις αυτές πληρώνονται,
τελικά, καθώς σύμφωνα με στοιχεία του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, για
τις κλήσεις γενικά στον Δήμο Αθηναίων πληρώνεται μόνο το 25% από αυτές που
επιδίδονται σε ιδιώτες, ενώ στον Δήμο Πειραιά μόνο το 5%.

Βάσει των στοιχείων του ΟΑΣΑ, στα σημεία των λεωφορειοδρόμων όπου λειτουργούν
ήδη κάμερες, οι παραβιάσεις τους από τα I.X. και τα ταξί έχουν μειωθεί κατά
περίπου 65%, ενώ η ταχύτητα των λεωφορείων έχει αυξηθεί σημαντικά. Σύμφωνα με
τη Στατιστική Υπηρεσία της Τροχαίας, οι περισσότεροι παραβάτες (ποσοστό που
φτάνει και το 70%), είναι οι οδηγοί των ταξί και ακολουθούν τα φορτηγά
τροφοδοσίας, τα I.X. και τα διπλωματικά αυτοκίνητα.

ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΔΡΟΜΟΙ

Εκατοντάδες χιλιόμετρα στις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις

ΟΙ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΛΩΡΙΔΕΣ ως μέτρο προτεραιότητας της κυκλοφορίας, σύμφωνα με
τον Σύλλογο Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, είναι ευρύτατα αποδεκτές διεθνώς και
εφαρμόζονται σε όλες σχεδόν τις πόλεις με αυξημένα κυκλοφοριακά προβλήματα.

Χαρακτηριστικά αναφέρονται: το Λονδίνο (512 χλμ.), Βαρκελώνη (66 χλμ.),
Βερολίνο (74 χλμ.), Άμστερνταμ (35 χλμ.), Ρώμη (66 χλμ.), Παρίσι (477 χλμ.),
Τορίνο (62 χλμ.), Αμβούργο (21 χλμ.), Ελσίνκι (42 χλμ.), Τόκιο (219 χλμ.) και
Σιγκαπούρη (86 χλμ.).

Στην Αθήνα, το πρόγραμμα που εφαρμόζει ο ΟΑΣΑ σε συνεργασία με το υπουργείο
Μεταφορών και το ΥΠΕΧΩΔΕ έχει οδηγήσει μέχρι σήμερα στη λειτουργία περίπου 50
χιλιομέτρων λεωφορειολωρίδων.

H κίνηση των λεωφορείων στις ειδικές λωρίδες αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα
για το επιβατικό κοινό, καθώς σε μια λεωφορειολωρίδα που λειτουργεί κανονικά
μπορούν να μεταφέρονται έως και 5.000 επιβάτες ανά ώρα αιχμής. Ενώ ο
αντίστοιχος αριθμός για ταξί και I.X., αν κινούνταν στις λεωφορειολωρίδες, θα
ήταν μόλις 750 επιβάτες, δηλαδή 6,5 φορές λιγότεροι σε σύγκριση με τα μέσα
μαζικής μεταφοράς.