ANAΛΩΣIMA Ο κόκκινος κουμπαράς

Στην τράπεζα μαζεύω ένα φυλλάδιο χωρίς φωτογραφία, όχι όπως είναι συνήθως αυτά
που διαφημίζουν τα δάνεια και τα διάφορα αγαθά που μας πουλά. «Αγαπητοί
καταθέτες – λέει – οι μικροί λογαριασμοί έχουν έξοδα συντήρησης κ.λπ. … 6
ευρώ το εξάμηνο θα πληρώνετε, αν έχετε λογαριασμό κάτω από 300 ευρώ» (είστε
δηλαδή φτωχός, αποδεδειγμένα). Αυτά είναι για την οικονομική σελίδα φυσικά και
μένα δεν μου πέφτει λόγος, αλλά θυμάμαι ξαφνικά εκείνες τις εκθέσεις που μας
έβαζαν να γράφουμε στο σχολείο, κάθε χρόνο, «Τα καλά της αποταμιεύσεως». Ήταν
κρατική προπαγάνδα φυσικά, τέτοια πολιτική γινόταν εκείνο τον καιρό. Μάλιστα,
έδιναν δώρο έναν μεταλλικό κουμπαρά, βαρύ βαρύ, με το κλειδάκι του, σε όποιον
έγραφε την καλύτερη έκθεση, σε ειδική τελετή. Δεν είχα ποτέ μου κατορθώσει να
γράψω καλή έκθεση περί αποταμιεύσεως, επειδή ήμουν σπάταλη προφανώς, ούτε και
καμία άλλη από την παρέα μου, εκτός από την Άμα, που κέρδισε κάποια στιγμή
εκείνο τον περίφημο κουμπαρά. Τον θυμάμαι σαν και τώρα, κόκκινο και
λαχταριστό, όσο σπάταλες και να ήμασταν τον είχαμε ζηλέψει λιγουλάκι. Ένας
κουμπαράς που θα άξιζε να πέσει σε κανένα κεφάλι από αυτά που αποφασίζουν τα
έξοδα συντήρησης των μικρών καταθέσεων, έτσι σαν ουρανοκατέβατη βαριά
ανάμνηση. Ή απλώς να χρησιμοποιηθεί αντί για βιβλιάριο καταθέσεων. Αλλά δεν
είναι μόνο οι αποταμιεύσεις που τιμωρούνται πλέον από τις τράπεζες. Είναι και
οι σπατάλες. Από ‘δώ και πέρα, η τράπεζα θα κρατά και έξοδα κίνησης, όποτε
ξεπερνάμε τις 18 αναλήψεις ανά εξάμηνο, από το άτιμο το ATM και μάλιστα θα τα
εισπράξει αναδρομικά. Άμα, φέρε τον κουμπαρά σου κατά ‘δώ, να σπάσεις αυτή την
πιάτσα!