EΓPAΨAN

Παντελής Μπουκάλας

(ο αρθρογράφος, με αφορμή την υπόθεση Ρεγκούζα)

«Οι κρατικές διαφημίσεις είναι ένας εύσχημος, νομιμοφανής τρόπος για να
ενισχύονται κάποια μέσα ενημέρωσης από το εκάστοτε κυβερνών κόμμα, με την
προσδοκία της αντιπαροχής, άμεση ή μακροπρόθεσμη. Υποτίθεται ότι υπάρχει
κυβερνητική «ρύθμιση» για την «αντικειμενική» διανομή των κρατικών
διαφημίσεων. Μόνο που, τελικά, η αντικειμενικότητα έχει άπειρες μορφές,
ισάριθμες με τα πολιτικώς δρώντα υποκείμενα, τα οποία και τους νόμους
γνωρίζουν και δεν μπορεί παρά να ξέρουν το ποιόν του «παράγοντα» που τους
προσκαλεί στη γιορτή του. Βεβαίως και γνώριζε ο κ. Ρεγκούζας το ποινικό μητρώο
του «άρχοντα του βουνού» κ. B. Χρηστίδη, όπως το γνώριζε και ο νομάρχης κ.
Ψωμιάδης, που ισχυρίζεται ότι «πήγε για ένα πεντάλεπτο», ενώ η κάμερα
κατέγραψε μια αρκετά μακρά παραμονή του. Πήγαν όμως, επειδή, όπως το χρήμα δεν
έχει οσμή, κατά τη ρήση του Βεσπασιανού, έτσι δεν έχει οσμή και η δημοσιότητα,
η προβολή, όποιος κι αν σου την παρέχει. Αλλά και επειδή το τραγούδι που
φαίνεται να τους εκφράζει είναι εκείνο που ακουγόταν ενόσω ο υφυπουργός
χειροκροτούσε: «Παραμυθάκι μου, μη βαλαντώνεις και την καρδούλα σου μην τη
χαλάς»…

(«H Καθημερινή»)