Πονάει χέρι…

Σαν να μη φθάνει η θλίψη για τον θάνατο ενός ανθρώπου και τους τραυματισμούς
πολλών στο Ακρωτήρι της Θήρας, σαν να μη φθάνει η αγωνία για την τύχη των
αρχαιοτήτων τώρα που ένα τμήμα του στεγάστρου έχει καταρρεύσει και ο χώρος
απειλείται από βροχές, το Ακρωτήρι υφίσταται ακόμη μία επίθεση. Είναι ο φθόνος
για την οικονομική εύνοια που του έλαχε να είναι το πιο ακριβό στέγαστρο – να
υπερβεί κατά τρεις φορές τον προϋπολογισμό του, να το υποστηρίξουν δύο
κυβερνήσεις. Είναι η δυσπιστία για κάθε τι καινούργιο, πειραματικό, που
δικαιώθηκε από τα θλιβερά γεγονότα και τώρα θριαμβεύει.

… κόψει κεφάλι

Υπάρχουν οργανισμοί οι οποίοι προτείνουν να διακοπεί η περαιτέρω χρηματοδότηση
της Αρχαιολογικής Εταιρείας για έργα του Δημοσίου και κάνουν εκκλήσεις να
κλείσει το Ταμείο Διαχείρισης Πιστώσεων για την εκτέλεση αρχαιολογικού έργου,
το οποίο ίδρυσε το υπουργείο Πολιτισμού για να ελίσσεται στην ακαμψία του
δημοσίου λογιστικού. Παράλληλα, πολλοί διερωτώνται τι δουλειά έχουν ο
διευθυντής της ανασκαφής του Ακρωτηρίου και ο αρχιτέκτων που σχεδίασε το
στέγαστρο στην επιτροπή εμπειρογνωμόνων που παρακολούθησε το έργο. Δεν ξέρω αν
ήταν ύβρις η κατασκευή ενός τόσο μεγάλου στεγάστρου που θεμελιώθηκε μέσα σε
αρχαιολογικό χώρο, αλλά ο τρόπος της δύσκολης ανασκαφής του, που ανέβασε
αισθητά το κόστος του έργου, υπήρξε άψογος. H αναστολή όμως κάθε διάθεσης για
νεωτερισμούς – πειραματισμούς διοικητικής αποκέντρωσης και η ευθυγράμμιση με
την ασφαλή πορεία της δημοσιοϋπαλληλικής διαδικασίας στην εκτέλεση τέτοιων
έργων μοιάζει με επάνοδο στον συντηρητισμό. Πονάει χέρι… κόψει κεφάλι.