Ο Mουσολίνι του ποδοσφαίρου

«Θέλω να επιστρέψω ως προπονητής και αυτή η δουλειά είναι μια πρόκληση. Μη με ρωτήσετε όμως τίποτα για τον πρόεδρο. Δεν θέλω να πω κάτι και να βρεθώ σε μπελάδες», είπε ο Βιέρκοβοντ, που ανέλαβε την τύχη της Τριεστίνα

O νέος ιδιοκτήτης και πρόεδρος της Τριεστίνα, Φλαβιάνο Τονελότο, διευκρίνισε
τι είδους προπονητή θα ήθελε στην ομάδα του: «Πάνω απ’ όλα πρέπει να
καταλαβαίνει πως εγώ είμαι το αφεντικό. Είναι δική μου η ομάδα, δικά μου τα
χρήματα, δικοί μου οι παίκτες. Θα πρέπει να κάνει ό,τι του λέω. Δεν πρόκειται
να είναι ο προπονητής έτσι όπως τον έχουμε συνηθίσει. Θα με συμβουλεύει, μόνο
για μερικούς μήνες, μέχρι να καταλάβω ορισμένα πράγματα».

Όπως το περιγράφει, τέτοια δουλειά δύσκολα μπορεί να γίνει αποδεκτή από
κάποιον. Ο Πιέτρο Βιέρκοβοντ, πρώην άσος της Σαμπντόρια και της Εθνικής
Ιταλίας ανέλαβε το ρίσκο: «Θέλω να επιστρέψω ως προπονητής και αυτή η δουλειά
είναι μια πρόκληση. Μη με ρωτήσετε όμως τίποτα για τον πρόεδρο. Δεν θέλω να πω
κάτι και να βρεθώ σε μπελάδες», είπε ο Βιέρκοβοντ.

Ουδείς βέβαια τον κατηγορεί γι’ αυτή τη στάση του. Τις τρεις προηγούμενες
εβδομάδες ο Τονελότο τιμώρησε οκτώ ποδοσφαιριστές, συμπεριλαμβανομένου του
αρχηγού, γιατί τους εντόπισε να κυκλοφορούν στην πόλη απαγορευμένες ώρες την
προηγούμενη ενός αγώνα ή γιατί έκαναν ερωτήσεις για την απόλυση του
προηγούμενου προπονητή, Αλεσάντρο Καλόρι.

Ο Τονελότο δεν απολογείται για τις πράξεις του. Αντίθετα, βλέπει τον εαυτό του
ως σταυροφόρο που προσπαθεί να αποβάλει την υποκρισία από το ποδόσφαιρο. «Το
ποδόσφαιρο ισχυρίζεται πως είναι μια επιχείρηση, αλλά καταπατά όλους τους
κανόνες μιας επιχείρησης. Οι παίκτες και οι προπονητές πιστεύουν πως είναι
πολύ σημαντικοί. Δεν είναι όμως. Πρόκειται απλώς για υπαλλήλους. Και έτσι θα
πρέπει να αντιμετωπίζονται. Πρέπει να κάνουν ό,τι τους λέει το αφεντικό τους.
Εγώ είμαι ο ιδιοκτήτης, δική μου είναι η ομάδα, έτσι εγώ είμαι το αφεντικό».

Αφεντικό με άποψη

«Γιατί θα πρέπει να αφήσω μόνους τους παίκτες και τους προπονητές; Εργάζονται
για μένα. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, θεωρείται φυσιολογικό το αφεντικό να
έχει άποψη. Στο ποδόσφαιρο, όμως, περιμένουν από εμάς τους ιδιοκτήτες να
βάλουμε τα χρήματα και μετά να αποτραβηχτούμε και να μην κάνουμε τίποτε άλλο
από να το βλέπουμε τους ακριβοπληρωμένους και αμόρφωτους ανθρώπους να ξοδεύουν
τα χρήματά μας στις ομάδες που μας ανήκουν. Το ποδόσφαιρο είναι ο κόσμος του
παράδοξου και του αφύσικου. Είμαι λογικός και μου λένε πως είμαι τρελός».

Ο Τονελότο συμπεριφέρεται με κυνικότητα, αλλά υπάρχει αρκετός ρεαλισμός στα
λόγια του. Οι άνθρωποι αγοράζουν ομάδες για διάφορους λόγους, κυρίως όμως το
κάνουν για να κερδίσουν κάτι, είτε αυτό είναι χρήματα είτε δημοτικότητα είτε
επιρροή. Λίγοι αγοράζουν ομάδα για προσωπική ευχαρίστηση, γιατί είναι φίλαθλοι
ή γιατί θέλουν να ζήσουν τη συναρπαστική εμπειρία να διαχειριστούν μία
ποδοσφαιρική ομάδα. Ο Τονελότο – όπως ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς στην Τσέλσι – ανήκει
σε αυτή την τελευταία κατηγορία. Θέλει να διασκεδάσει. Ωστόσο, σε αντίθεση με
τον Αμπράμοβιτς, ο Τονελότο δεν εμπιστεύεται έναν Ζοζέ Μουρίνιο ή έναν Πίτερ
Κένιον. Θέλει να τα κάνει όλα μόνος του.

Αυτοδημιούργητος

Ο Τονελότο δημιούργησε την περιουσία του από ακίνητα. Όπως πολλοί
αυτοδημιούργητοι εκατομμυριούχοι, δεν διαθέτει υπομονή, κυρίως όταν πρόκειται
να αντιμετωπίσει τον Τύπο και τους φιλάθλους. Μάλιστα, αποφάσισε πως όποιος
έχει σχέση με την Τριεστίνα, πρέπει να… κόβει αποδείξεις για τις
συνεντεύξεις που παραχωρεί.

«Γιατί θα πρέπει να εκμεταλλεύεται κάποιος τα λόγια μας χωρίς χρέωση; Γιατί θα
μας προσφέρει υποτίθεται δημοσιότητα; Ελάτε τώρα. Είμαστε η Τριεστίνα, όχι η
Ρεάλ Μαδρίτης. Ο χρόνος μας αξίζει και αν πρόκειται να τον ξοδέψουμε μιλώντας
στον Τύπο, θα πρέπει να πληρωθούμε», λέει ο Τονελότο.

Όσον αφορά τους φιλάθλους, πέρασε αρκετές ημέρες συναντώντας τα μέλη των
κλαμπ. Το μήνυμα ήταν παντού το ίδιο. Είναι δική του η ομάδα και όχι δική
τους. Αν θέλουν να βλέπουν την Τριεστίνα, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Αν
κάνουν όμως κάτι που δεν θα του αρέσει, θα τους στείλει στο σπίτι τους. Δήλωσε
πως οι περισσότεροι φίλαθλοι εκτίμησαν την ειλικρίνειά του και πως θα μπορέσει
να ζήσει και χωρίς αυτούς που δεν τον κατάλαβαν.