Οι σημαιοφόροι της ηθικολογίας

ΠΟΙΑ EINAI η μεγαλύτερη αλήθεια στην πολιτική; Αυτό που έλεγε η μαμά
όταν ήμουν μικρός – «στη ζωή ό,τι κοροϊδεύεις το λούζεσαι»: Ο κ. K. Καραμανλής
και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας είχαν στη διάθεσή τους πολλά χρόνια στην
αντιπολίτευση για να γίνουν μάστορες στις καταγγελίες περί «πράσινης
διαφθοράς». Σήμερα, με – μόλις – 18 μήνες στην κυβέρνηση, κινδυνεύουν να
πνιγούν σε μία θάλασσα «γαλάζιων» σκανδάλων…

Μέσα στα χρόνια, η Νέα Δημοκρατία διαμόρφωσε το προφίλ ενός κόμματος που είχε
ως σημαία την ηθικολογία. Μετρό; A, εξυπηρέτηση συμφερόντων. Ρίο – Αντίρριο;
Μην το συζητάτε, κάποιοι τρώνε με χρυσά κουτάλια. ΟΝΕ; Καλά τώρα, δεν ξέρουμε
ότι την πληρώνουν οι πολλοί και θησαυρίζουν οι λίγοι; Ξέρουμε. Προσλήψεις;
Τα δικά μας τα παιδιά βλέπουν το Δημόσιο με το κιάλι, ενώ οι άλλοι
κάθονται και πληρώνονται. Ο καιρός περνούσε, το ΠΑΣΟΚ υπέκυπτε στον φυσικό
νόμο της φθοράς – και της διαφθοράς, ενίοτε. Έτσι, νομοτελειακά, η ηθικολογική
ισοπέδωση της Νέας Δημοκρατίας βρήκε ευήκοα ώτα…

Ο υφυπουργός έφυγε, ο Ρεγκούζας μένει…

ΚΡΑΥΓΑΖΑΝ όταν ο κ. K. Σημίτης ζητούσε από όποιον είχε το παραμικρό
στοιχείο διαφθοράς να προσφύγει στη Δικαιοσύνη. Έλεγαν ότι η «πράσινη»
διαφθορά είναι ζήτημα πολιτικό και ότι ως τέτοιο θα έπρεπε να λυθεί – με την
ανάληψη της διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία, προφανώς. Κραυγάζουν και
σήμερα, καθώς οι καταγγελίες για «γαλάζια» διαφθορά αφθονούν. Κραυγάζουν –
αλλά τι; «Όποιος έχει στοιχεία, να προσφύγει στον εισαγγελέα». Μπα; H δική
τους διαφθορά δεν είναι ζήτημα πολιτικό;

Το κακό για τη Νέα Δημοκρατία είναι ότι δεν μπορεί να ξεφύγει από την εικόνα
της – όπως δεν μπορεί να ξεφύγει και από τα σκάνδαλα. Ο κ. K. Καραμανλής
επιχείρησε το καλοκαίρι να αλλάξει γήπεδο με τις «μεταρρυθμίσεις» – αλλά
ήρκεσε η επίσκεψη ενός Επιτρόπου για να γκρεμιστεί η ψευδαίσθηση μιας
κυβέρνησης που ξέρει τι κάνει και πώς το κάνει. Το «ώς εδώ και μη παρέκει»
ήλθε αργά: Ο υφυπουργός έφυγε, αλλά ο Ρεγκούζας μένει…