Eκδικούνται τις «άτιμες» μαχαιρώνοντάς τες…

Οι μετανάστες που φθάνουν στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης δεν κουβαλούν μαζί
τους μόνο τα υπάρχοντά τους. Φέρνουν μαζί τους και τα ήθη τους – ακόμη και τα
εγκλήματα τιμής. Όσο αυξάνεται ο αριθμός των μεταναστών τόσο αυξάνονται και
αυτά τα εγκλήματα στις ευρωπαϊκές χώρες.
![]() |
|
Χεσού Γιόνες. Ήταν μόλις 16 χρόνων και ζούσε στο Λονδίνο όταν ο πατέρας της |
H Χεσού Γιόνες ήταν μόλις 16 χρόνων όταν ο πατέρας της τη σκότωσε κόβοντάς της
το λαιμό, επειδή δεν του άρεσε ο φίλος της. H Σαΐντα Μπίμπι ήταν 21 όταν ένας
εξάδελφός της την μαχαίρωσε, ενώ εκείνη φορούσε το νυφικό της λίγα λεπτά πριν
παντρευτεί, επειδή η οικογένειά της δεν ήθελε τον γαμπρό. H Ρουκσάνα Ναζ
στραγγαλίστηκε από τη μητέρα και τον αδελφό της, επειδή έμεινε έγκυος από τον
εραστή της. Ο 21χρονος Αράς Γκορμπάνι – Ζαρίν, την ώρα που επέστρεφε στο σπίτι
του όπου έμενε με την έγκυο μέλλουσα γυναίκα του, δολοφονήθηκε μέσα στο
αυτοκίνητό του από τον αδελφό και τον πατέρα της μέλλουσας γυναίκας του που
δεν τον ήθελαν για γαμπρό.
Ο νεαρός άνδρας – η δίκη για τη δολοφονία του άρχισε προχθές στην Οξφόρδη –
έπεσε νεκρός αφού δέχθηκε 46 μαχαιριές από τον κουνιάδο και τον πεθερό του…
Αυτά είναι μερικά από τα εγκλήματα τιμής που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία
διετία στη Βρετανία και αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου αυτού του
προβλήματος, που έχει «μεταναστεύσει» στη Δυτική Ευρώπη μαζί με τους ολοένα
και περισσότερους μετανάστες που καταφθάνουν στις ευρωπαϊκές χώρες από τη
Νότια Ασία, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή.
Οι μειονότητες
Για εκείνους που τα διαπράττουν, τα εγκλήματα αυτά διαφυλάσσουν την
οικογενειακή τους «τιμή» επειδή κατ’αυτόν τον τρόπο, σύμφωνα με τα έθιμα των
φυλών τους, εκδικούνται για την «ατίμωση» που έχει υποστεί η οικογένειά τους.
Ιδιαίτερο πρόβλημα με αυτά τα εγκλήματα αντιμετωπίζουν η Βρετανία, η Σουηδία,
η Ολλανδία, η Γερμανία και η Γαλλία – δηλαδή, όσες ευρωπαϊκές χώρες έχουν
αξιοσημείωτη μουσουλμανική μειονότητα.
Πέρυσι, στη Σκότλαντ Γιαρντ συστάθηκε ειδική ομάδα μελέτης και ανάλυσης αυτών
των εγκλημάτων, ώστε να μπορεί η βρετανική αστυνομία να συμβάλει
αποτελεσματικά στην πρόληψη και εξιχνίασή τους.
Πέντε χιλιάδες δολοφονούνται κάθε χρόνο
ΣΥΜΦΩΝΑ με τον ΟΗΕ, ως επί το πλείστον γυναίκες είναι τα θύματα των
εγκλημάτων τιμής. Συγκεκριμένα, τουλάχιστον 5.000 γυναίκες σκοτώνονται κάθε
χρόνο σε όλο τον κόσμο, στο πλαίσιο των λεγομένων εγκλημάτων τιμής. Ολοένα και
μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των εγκλημάτων διαπράττεται στη Δυτική Ευρώπη.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ολλανδίας όπου πριν από ένα χρόνο
δολοφονήθηκε από φανατικό ισλαμιστή μετανάστη ο σκηνοθέτης Τέο Βαν Γκογκ.
Ο σκηνοθέτης είχε δεχθεί απειλές για τη ζωή του μετά την προβολή της ταινίας
«Υποταγή» με θέμα τη βία κατά των γυναικών στις ισλαμικές κοινωνίες, αλλά και
στις ερμητικά «κλειστές» μουσουλμανικές κοινότητες των ευρωπαϊκών χωρών.
H ταινία ήταν συνδημιουργία του με την Αγιάν Χιρσί Αλί, φιλελεύθερη Ολλανδή
πολιτικό σομαλικής καταγωγής, η οποία είχε διαφύγει από προσυμφωνημένο γάμο
πριν από 12 χρόνια και είχε ζητήσει αστυνομική προστασία μετά την προβολή της
ταινίας στην ολλανδική κρατική τηλεόραση.
Χωρίς σύνορα
«Τα εγκλήματα τιμής πλέον δεν περιορίζονται στα εθνικά σύνορα κάποιας χώρας»,
αναφέρει η Ναζάντ Μπεγκιχάνι, ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Κουρδισσών Γυναικών
εναντίον των Εγκλημάτων Τιμής – πρόκειται για διεθνές δίκτυο ακτιβιστών. Και
συνεχίζει: «Παρατηρούνται σε όλο τον κόσμο και – λόγω της μετα-νάστευσης – η
Βρετανία όπως και η λοιπή Ευρώπη δεν εξαι-ρούνται, παρότι το φαινόμενο δεν
περιορίζεται στις κοινότητες των μεταναστών».
«Δεν συμβαίνουν μόνο σε μουσουλμανικές κοινότητες »
H ΕΝΩΣΗ ΒΡΕΤΑΝΩΝ μουσουλμάνων έχει φροντίσει να ξεκαθαρίσει τη στάση
της απέναντι σε αυτό το αποτρόπαιο θέμα, καταδικάζοντας απερίφραστα τα
εγκλήματα τιμής «με όποιον τρόπο και μορφή κι αν εκδηλώνονται» και τονίζοντας
ότι «το Ισλάμ κατηγορηματικά αντιτίθεται σε εκείνους που παίρνουν τον νόμο στα
χέρια τους, ενώ ενθαρρύνει τον οίκτο, τη δικαιοσύνη και την τήρηση των νόμων».
Επίσης, αναφέρει ότι τα εγκλήματα τιμής είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται
από αρχαιοτάτων χρόνων στις προϊσλαμικές κοινωνίες, ενώ συνεχίζει να υπάρχει
και σήμερα, όχι μόνο σε μουσουλμανικές κοινότητες.














