Οι καρμανιόλες της περιφέρειας

Σε 46 σημεία-καρμανιόλες του επαρχιακού οδικού δικτύου έχασαν τη ζωή τους
41 άτομα και τραυματίστηκαν περισσότερα από 1.600 μέσα στα τελευταία τρία
χρόνια. Μπορεί στα κατασκευασμένα τμήματα του αυτοκινητοδρόμου Πάτρας – Αθήνας
– Θεσσαλονίκης – Ευζώνων (ΠΑΘΕ) να έχουν μειωθεί εντυπωσιακά τα θανατηφόρα
τροχαία, ωστόσο στο υπόλοιπο δίκτυο της χώρας η κατάσταση πηγαίνει «από το
κακό στο χειρότερο».

Οι στενοί δρόμοι που έχουν μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, δεν
διαθέτουν διαχωριστικά στηθαία και διασχίζουν κατοικημένες περιοχές αποτελούν
πραγματικές παγίδες για τους οδηγούς. Σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία του
υπουργείου Δημόσιας Τάξης, από το 2002 έως σήμερα το 30% των τροχαίων έγιναν
στο επαρχιακό δίκτυο – το αντίστοιχο ποσοστό της τριετίας 1999-2001 ήταν 11%.

Έτσι, όσοι κινούνται στον δρόμο από το Αντίρριο έως τα Ιωάννινα και την
Ηγουμενίτσα, στον παλαιό άξονα Κορίνθου – Άργους – Τριπόλεως, σε αυτόν που
ενώνει την Κόρινθο με την Παλαιά Επίδαυρο και στην οδό Θεσσαλονίκης – Καβάλας
βρίσκονται καθημερινά στο… κόκκινο. Στους δρόμους αυτούς έχει αυξηθεί
εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια η κίνηση. Για να κατευθυνθεί κανείς από το
Αντίρριο στα Ιωάννινα δεν υπάρχει άλλος δρόμος, αφού η Ιόνια Οδός παραμένει
στα «χαρτιά». Το επαρχιακό δίκτυο από την Κόρινθο προς την Τρίπολη και την
Επίδαυρο το χρησιμοποιούν όσοι θέλουν να «αποφύγουν» τα διόδια στη νέα Εθνική.
Όσο για τον δρόμο από Θεσσαλονίκη προς Καβάλα η «ημιτελής» Εγνατία Οδός δεν
αφήνει πολλά περιθώρια επιλογών. Στο μεταξύ, οι δυνατότητες των αυτοκινήτων
είναι περισσότερες, οι συνήθειες των οδηγών άλλαξαν και τα οχήματα
πολλαπλασιάστηκαν.

Χρειάζονται στηθαία

Η Τροχαία παραδέχεται πως η αστυνόμευση, όσο αυστηρή και αν είναι, δεν μπορεί
να λύσει το πρόβλημα. «Οι ελλείψεις δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με
αστυνομικά μέτρα», λένε οι άνδρες της Τροχαίας. «Δεν μπορεί, συνεπώς, να
αντικατασταθούν τα στηθαία και οι διαχωριστικές νησίδες, δεν μπορούν να
βελτιωθούν οι επικίνδυνες στροφές και το κακό οδόστρωμα». Οι συγκοινωνιολόγοι
εκτιμούν ότι ο κακός σχεδιασμός, η περιορισμένη ορατότητα και οι επικίνδυνες
κλίσεις είναι τα χαρακτηριστικά των δρόμων αυτών σχεδόν σε όλο το μήκος τους.
Συμπληρώνουν μάλιστα ότι αν και έχουν επισημάνει επανειλημμένως, από τα μέσα
του 1985, την κακή κατάσταση των δρόμων οι παρεμβάσεις της Πολιτείας ήταν
ελάχιστες. «Όλες οι προσπάθειες – και τα χρήματα – κατευθύνθηκαν προς το
εθνικό δίκτυο χωρίς, τελικά, αυτό να ολοκληρωθεί», λένε.