Στην εποχή του μετάλλου

Είναι μόνιμες οι γκρίνιες που ακούγονται στα μέρη μας για τις πολλές
χέβι-μέταλ και χαρντ-ροκ συναυλίες, από τους φαν των άλλων ειδών μουσικής.
Δυσανάλογα πολλές σε σχέση με το πόσο λίγο «ακούγονται» συναυλιακά άλλες
μουσικές. Και παρότι δικαίως γίνονται παράπονα, πρέπει κανείς να αναγνωρίσει
στο κοινό του «μετάλλου» ότι αξίζει να βλέπει τους καλλιτέχνες του, γιατί έχει
πάντα δυναμικό «παρών» στις συναυλίες τους. Δεν αδιαφορεί, σπανίως σνομπάρει.
Από την άλλη, αν δεν ρισκάρεις να φέρεις ονόματα, δεν θα βρεις ποτέ άλλο
κοινό. Φαύλος κύκλος, δηλαδή. Και οι μουσικόφιλοι στη μέση.