ANAΛΩΣIMA Δύσκολοι αποχωρισμοί

Το Ηρώδειο είναι γεμάτο μέχρι τους διαδρόμους. «Σας παρακαλώ απενεργοποιήστε
τα κινητά σας τηλέφωνα», λέει ευγενέστατα μια πασίγνωστη φωνή, κι αμέσως
ανάβουν μικρά γαλάζια φωτάκια στις κερκίδες. Ωραία, σκέφτεσαι, τώρα
απενεργοποιούνται τα κινητά, αλλά η ώρα περνά και τα φωτάκια δεν χάνονται.
Συνεχίζουν να συμμετέχουν στο ντεκόρ των Παλιάτσων, ένα πλούσιο και
πολυποίκιλο ντεκόρ, με ποδήλατα, μοτοσυκλέτες… Γιατί όχι και κινητά; Υπάρχει
αθόρυβη λειτουργία, ήχοι δεν ακούγονται, μόνο φωτάκια λάμπουν στις κερκίδες.
Πώς να περάσει ο άνθρωπος δυο ώρες με κινητό νεκρό; Δεν γίνονται αυτά. Είναι
όπως η «ημέρα χωρίς αυτοκίνητο», έφτασε να τη διαφημίσουν λίγο, βάζοντας
δωρεάν τα δημόσια μέσα μεταφοράς, για να πάθουν κρίση ανασφάλειας οι Αθηναίοι
οδηγοί και να πάρουν όλοι τα αυτοκίνητά τους να κατέβουν στο κέντρο. Γι’ αυτό
μην τις λέτε απότομα αυτές τις τρομερές ιδέες σε δημόσιους χώρους. Προσέχετε
τα λόγια σας λιγάκι. Το «απενεργοποιήστε» είναι πολύ βαριά κουβέντα. Κι είναι
και δύσκολη. Ακούγεται απειλητική. Επειδή βάζει πολλά αρχαία στο σχολείο η
Γιαννάκου, οι χρήστες κινητών επικοινωνούν εύκολα με τόσο ακραίες έννοιες;
Μπα, οι αρχαίοι δεν είχαν κινητά. «Ακούστε παιδιά, δεν θα σας πάρει κανείς τα
κινητά, σας βεβαιώνουμε. Δώστε τους ένα φιλάκι και βάλτε τα για ύπνο, λίγη ώρα
μέσα στην τσεπούλα, να ξεκουραστούν κι αυτά. Δεν λέω τσέπη σακακιού, να τα
απομακρύνετε, όχι. Μια τσέπη κατάσαρκα, να μην πάψουν καθόλου να νιώθουν τη
στοργή σας κι εσείς τη δική τους. Θα τα νιώθετε δίπλα σας όσο κρατάει η
παράσταση, θα αξιοποιήστε μαζί τους την αφή, όσο τις υπόλοιπες αισθήσεις, και
θα τα ξαναβρείτε φρέσκα και ανανεωμένα». Κάπως έτσι πρέπει να το θέτουν.