Tο παλιό είναι αλλιώς…
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά  |
 |
|
Το ζέρσεϊ φόρεμα του Εμίλιο Πούτσι από το ’70 περιλαμβάνεται στη συλλογή |
Εκκεντρική, παράξενη και παλαιομοδίτικη. Με λίγα λόγια, vintage. Είναι η τάση
που καταργεί τον ανανεωτικό ρόλο της μόδας. Το παλιό γίνεται σήμερα
περιζήτητο, σε τέτοιο βαθμό που πολλές φορές κοστίζει περισσότερο και από τις
σύγχρονες κολεξιόν. Σαν οι αντίκες να άνοιξαν τους ορίζοντές τους για να
υποδεχτούν παλιές τουαλέτες, γουναρικά, μεγάλα καπέλα, αξεσουάρ με φτερά από
τα πρώτα χρόνια της υψηλής ραπτικής. Γιατί το βασικό στη μόδα του vintage
είναι η ιστορία του ονόματος του δημιουργού.
«Ένα ρούχο ή αξεσουάρ αποκτάει συλλεκτική αξία αν είναι φτιαγμένο από ποιοτικά
υλικά και αν υπάρχει ένας κάποιος θόρυβος γύρω από τον δημιουργό του. Οι
συλλογές πρωτοποριακών σχεδιαστών όπως οι Τζον Γκαλιάνο, Αλεξάντερ Μακουίν και
οι Ιάπωνες σχεδιαστές Γιόζι Γιαμαμότο, Ισέι Μιγιάκε έχουν μεγάλη συλλεκτική
αξία. Ιδιαίτερα αν πρόκειται για τα ρούχα που ανήκουν στα πρώτα χρόνια της
πορείας τους», εξηγεί στα «NEA» η υπεύθυνη του τμήματος δημοπρασιών ενδυμάτων
και υφασμάτων του οίκου Κρίστι’ς στο Λονδίνο, Πατ Φροστ. Αυτά τα ρούχα-αντίκες
έγιναν μόδα, παρατηρεί, γιατί αρχικά ήταν ένας τρόπος να αποκτήσεις κάτι
επώνυμο χωρίς να ξοδέψεις τα υπερβολικά χρήματα που κοστίζει το καινούργιο
σύνολο του σχεδιαστή. Κι επιπλέον, γιατί τα vintage είναι συνήθως κομμάτια της
Υψηλής Ραπτικής, που γι’ αυτά ενδιαφέρονται οι συλλέκτες και οι επιμελητές των
μουσείων τέχνης.
H μόδα του vintage άρχισε να εξαπλώνεται στα τέλη του ’90 και αφορούσε τους
πιο εκκεντρικούς θαυμαστές της μόδας που αδιαφορούσαν για τις πιο εμπορικές
προτάσεις μεγάλων οίκων και για να ξεχωρίσουν προτιμούσαν να φτιάξουν
προσωπικό στυλ. H 11η Σεπτεμβρίου προκάλεσε κρίση στα είδη πολυτελείας και τα
παλιά κομμάτια των σχεδιαστών έδειχναν πιο προσιτά. Ο δε Μαρκ Τζέικομπς
ξεχώρισε ως ο καλύτερος της γενιάς του σχεδιαστής, πετυχαίνοντας να δημιουργεί
ρούχα που μιμούνταν τα παλιά.
Όμως η αυθεντική πελατεία των vintage δεν σταμάτησε να προμηθεύεται το υλικό
της από τις γνήσιες πηγές. Δηλαδή τις δημοπρασίες των οίκων όπως του Κρίστι’ς
και του Σόθμπι’ς στους οποίους φτάνουν τα αυθεντικά και αντιπροσωπευτικά
κομμάτια μιας εποχής. «Τα πιο κορυφαία ονόματα στις δημοπρασίες είναι η
Μαντλέν Βιονέ με τις λοξές κομμένες τουαλέτες του ’30 που πωλούνται κάτι
χιλιάδες ευρώ, τα ρούχα του Ντιόρ από το ’50 (ένα νυφικό του 1957 έφτασε τα
10.389 ευρώ), οι βραδινές τουαλέτες της Κοκό Σανέλ πριν από το 1940 που
αγγίζουν τα 8.900 ευρώ και ο Ιβ Σεν Λοράν του ’70 (ένα φόρεμά του της Μαργκότ
Φοντέιν πουλήθηκε 148.341 ευρώ)», αναφέρει η Πατ Φροστ. Και με την ευκαιρία
μιας δημοπρασίας που οργανώνουν οι Κρίστι’ς του Λονδίνου στις 29 Σεπτεμβρίου
διευκρινίζει ότι τα κομμάτια που βρίσκονται σε καλή κατάσταση και έχουν την
ετικέτα του δημιουργού τους συνεχίζουν να πιάνουν τις πιο υψηλές τιμές.
INFO
H δημοπρασία του Κρίστι’ς δέχεται και online πλειοδοτήσεις στο http: //www.christies.com
Google news
