Tο τέλος του ονείρου

Ο κ. N. ΓΚΑΡΓΚΑΝΑΣ ανήκει στην κατηγορία εκείνων των ανθρώπων για τους
οποίους ο κ. Δ. Σαββόπουλος έγραψε το κλασικό «αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να
πει, καλύτερα να μη μας πει κανένα». Πιο δυσάρεστος κι απ’ την Κασσάνδρα –
πράγμα λογικό, αφού οι δικές του προαναγγελίες καταστροφής δεν αφορούν τη
μοίρα της χώρας, αλλά της τσέπης μας. Τι γίνεται όμως αν έχει δίκιο για την
άνοδο των επιτοκίων;

Αν λοιπόν έχει δίκιο για τα επιτόκια, τότε πρόκειται για την προφητεία του
τέλους για το «ελληνικό όνειρο» – που ξεκίνησε μετρητοίς, με το
χρηματιστηριακό «αεροπλανάκι» του ’99, και τώρα πια χρηματοδοτείται από τα
τραπεζικά δάνεια. Τα αυτοκίνητα έγιναν τζιπ, τα διαμερίσματα έγιναν
μεγαλύτερα, η τηλεόραση έγινε LCD, το χόουμ σίνεμα έγινε απαραίτητο – για
μεγάλες κατηγορίες της κοινωνίας μας. Όλοι πίστευαν, μέσα στην ευφορία της
«χρυσής εποχής» της Σοφοκλέους, ότι θα είχαν χρήματα για να πληρώσουν τα
πάντα. Και ξανοίγονταν στο πέλαγος της κατανάλωσης…

Τα επιτόκια κλείνουν σπίτια

TO ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ πέθανε νωρίς – μαζί με την κατάρρευση του Γενικού Δείκτη
του Χρηματιστηρίου. Ωστόσο, εκείνοι που «γλυκάθηκαν» από το πρότυπο ζωής που
αναδύθηκε με την είσοδο στη ζωή μας προσώπων όπως ο κ. Θ. Λαναράς, δεν ήταν
διατεθειμένοι να το αποχωριστούν. Τα επιτόκια έπεφταν, οι Τράπεζες
συναγωνίζονταν ποια τους θα πρωτοδάνειζε και τώρα ο κ. Γκαργκάνας προβλέπει
ότι τα επιτόκια θα ανεβούν…

H κυβέρνηση Καραμανλή ελάχιστα θα ευθύνεται για την ενδεχόμενη άνοδο των
επιτοκίων, όπως δεν ευθυνόταν και η κυβέρνηση Σημίτη για την πτώση τους.
Ωστόσο, η «νέα διακυβέρνηση» θα κληθεί να πληρώσει τον πολιτικό λογαριασμό για
όλους εκείνους που υπερδανείστηκαν για ένα καλύτερο σπίτι και δεν θα μπορούν
να πληρώνουν τις δόσεις. Για όλους εκείνους που υπερδανείστηκαν για να
καλύψουν παλιότερα δάνεια. Για όλους εκείνους που δανείστηκαν για να ζήσουν το
«ελληνικό όνειρο»…