Tα Eπτά + 1 θανάσιμα… αμαρτήματα

Από τούς πλέον ευνοημένους της «άνοιξης» του ελληνικού Χρηματιστηρίου, στα
τέλη της δεκαετίας του 1990 ήταν αναμφισβήτητα ο όμιλος Λαναρά ο οποίος μέσω
αλλεπάλληλων αυξήσεων του μετοχικού κεφαλαίου της μητρικής εταιρείας Κλωστήρια
Ναούσης αλλά και της Fanco άντλησε από την ελληνική κεφαλαιαγορά, ούτε λίγο
ούτε πολύ, 400 εκατ ευρώ (136 δισ. δρχ). Παράλληλα ο όμιλος ενισχύεται και με
τραπεζικά δάνεια ύψους 200 εκατ. ευρώ, ενώ σε αρκετές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ
ανέρχονται και οι επιχορηγήσεις που δίδονται στον συγκεκριμένο όμιλο από τον
κρατικό προϋπολογισμό μέσω των αναπτυξιακών νόμων. Τα Κλωστήρια Ναούσης του
ομίλου Λαναρά, μία από τις παλαιότερες κλωστοϋφαντουργίες της χώρας,
εξοπλισμένα με τη μεγάλη αυτή ρευστότητα που τους έδωσαν το Χρηματιστήριο, οι
τράπεζες και ο κρατικός προϋπολογισμός, αναδεικνύονται μέσα σε λίγα χρόνια ο
μεγαλύτερος καθετοποιημένος κλωστοϋφαντουργικός όμιλος της χώρας.

Εξαγορές – συγχωνεύσεις

Με αιχμή του δόρατος τη μητρική εταιρεία ο όμιλος εξαπολύει ένα μπαράζ
εξαγορών και συγχωνεύσεων, θέτοντας έτσι υπό τον έλεγχό του εταιρείες, όπως τα
Θρακικά Εκκοκκιστήρια που δραστηριοποιούνται στον εκκοκκισμό και το εμπόριο
βάμβακος, την Ολυμπιακή Κλωστοϋφαντουργία, τα Κλωστήρια Ροδόπης, τα Κλωστήρια
Μαρώνειας, τις εταιρείες Δούδος, Fanco, και Oto Έβρος που δραστηριοποιούνται
στην παραγωγή νημάτων αλλά και τις εταιρείες Βερλάν, Τρικολάν, Gallop,
Γιανούσης και Fancy που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή υφασμάτων και ετοίμων
ενδυμάτων. Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Σύνδεσμο Ένδυσης – Κλωστοϋφαντουργίας και
με βάση τα στοιχεία πωλήσεων το 2002, οι εταιρείες ένδυσης του ομίλου Λαναρά
βρίσκονταν ανάμεσα στις 611 μεγαλύτερες στον κόσμο και εκείνες της
κλωστοϋφαντουργίας ανάμεσα στις 852 μεγαλύτερες, στην ίδια κλίμακα.

Κλωνατέξ παντού…

Έτσι δημιουργήθηκε ο όμιλος Κλωνατέξ, ένας καθετοποιημένος όμιλος στην
κλωστοϋφαντουργία οι δραστηριότητες του οποίου αρχίζουν από την επεξεργασία
της πρώτης ύλης – βαμβάκι – και καταλήγουν στην κατασκευή και στο εμπόριο
ετοίμων ενδυμάτων. H δραστηριότητα του ομίλου όμως δεν περιορίζεται μόνο στην
κλωστοϋφαντουργία και την ένδυση αλλά επεκτείνεται και σε άλλους τομείς, όπως
στη σταθερή τηλεφωνία με την εταιρεία Lannet, στη ναυτιλία με την εταιρεία
TRAGA FINANCE S.Α. και στον τουρισμό με την εταιρεία ΑΛΝΤΕΜΑΡ ΑΞΤΕ που
διαθέτει έξι ξενοδοχειακές μονάδες υπερπολυτελείας στη Χερσόνησο της Κρήτης,
τη Ρόδο και την Αρχαία Ολυμπία, δυναμικότητας 4.597 κλινών.

«Εκλεκτή» του προϋπολογισμού η Fanco

Από τον κρατικό προϋπολογισμό η πλέον ευνοημένη εταιρεία του ομίλου Λαναρά
είναι η Fanco, η οποία μέσα από αλλεπάλληλες επιχορηγήσεις εισέπραξε συνολικά
10 εκατ. ευρώ στα πλαίσια μιας αμφιλεγόμενης αναπτυξιακής πολιτικής. Σήμερα η
εταιρεία, αφού μετέφερε το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγικής της δραστηριότητας
στη Βουλγαρία, τα Σκόπια και την Αλβανία δημιουργώντας 1.700 θέσεις εργασίας
φθηνού εργατικού κόστους, ετοιμάζεται να βάλει «λουκέτο» και στην τελευταία
μονάδα που έχει διατηρήσει επί ελληνικού εδάφους. Συνδικαλιστές της περιοχής
Κομοτηνής λένε ότι μέσα στο επόμενο διάστημα ο όμιλος Λαναρά θα κλείσει και το
εργοστάσιο της Κομοτηνής, το οποίο απασχολεί αυτήν την στιγμή 100 περίπου
εργαζομένους από τούς 300 που απασχολούσε κάποτε.

«Καπνός» 5 εκατ. ευρώ

Τα πράγματα δεν είναι καλύτερα και στα Κλωστήρια Ναούσης, τα οποία
επιχορηγήθηκαν συνολικά με 5 εκατ. ευρώ. Τα Κλωστήρια Ναούσης έχουν κλείσει τα
τελευταία χρόνια το εργοστάσιο τής Τρικολάν, ενώ ετοιμάζονται να κλείσουν και
άλλα δύο – τη μονάδα β και την Ολυμπιακή Κλωστοϋφαντουργία, εργοστάσια που
λειτουργούν στην περιοχή της Νάουσας.

Κι άλλα 11,5 εκατ. ευρώ

Γενναίες όμως επιχορηγήσεις έλαβε και μια άλλη εταιρεία που ανήκει στον όμιλο
Λαναρά. H Όττο Έβρος, που εξαγοράστηκε από τον όμιλο στα τέλη της δεκαετίας
του 1990. Τα κλωστήρια Όττο Έβρος πήραν από τον κρατικό προϋπολογισμό συνολικά
11,5 εκατ ευρώ – τα περισσότερα από αυτά το 1996 – και σήμερα το συγκεκριμένο
εργοστάσιο έχει κατεβάσει ουσιαστικά «ρολά», καθώς εδώ και τέσσερις μήνες έχει
σταματήσει η τροφοδοσία του με πρώτες ύλες και είναι θέμα χρόνου να μείνουν
χωρίς δουλειά οι 110 εργαζόμενοι σε αυτό.

Αλλαντικά… αέρος

Αλλά και η αλλαντοποιία Θράκης που ανήκει στον επιχειρηματία κ. Σπέντζο δεν
φαίνεται να τα πηγαίνει και τόσο καλά, παρά το γεγονός ότι επιχορηγήθηκε στη
διάρκεια της δεκαετίας τρεις φορές από τον κρατικό προϋπολογισμό με ποσά που
συνολικά προσεγγίζουν τα 6 εκατ. ευρώ. Παρόλα αυτά πέρυσι απολύθηκαν 45 άτομα,
ενώ την ίδια χρόνια οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο της εταιρείας προχώρησαν και
σε επίσχεση εργασίας για τη μη καταβολή δεδουλευμένων.

Το «τελεσίγραφο»

Τρεις φορές ο κρατικός προϋπολογισμός στάθηκε αρωγός στον κ. Στέλιο Αργυρό,
βασικό μέτοχο των Κλωστηρίων Πρεβέζης, πρώην πρόεδρο του ΣΕΒ και πρώην
ευρωβουλευτή. H εταιρεία απασχολεί σήμερα 174 εργαζομένους, αλλά έχει θέσει με
την μορφή «τελεσιγράφου», ως όρο για να μην κλείσει, την άμεση απόλυση 42
εργαζομένων.

Τα πήρε κι έκλεισε…

H εταιρεία Οξύμαχον, που παρήγαγε δομικά υλικά (κυρίως πλακάκια),
επιχορηγήθηκε το 1992 με 3 εκατ. ευρώ περίπου αλλά η επιχορήγηση αυτή
ανακλήθηκε, προφανώς λόγω μη συμμόρφωσης της επιχείρησης με τους όρους που
έθετε το κράτος. H ανάκληση αυτή ξεχάστηκε σύντομα και η επιχείρηση λαμβάνει
το 1997 επιχορήγηση ύψους 920.000 ευρώ, ενώ δύο χρόνια αργότερα παίρνει άλλα
1,8 εκατ. ευρώ. Πριν από δύο χρόνια η εταιρεία έβαλε «λουκέτο» αφήνοντας στον
δρόμο τους 150 εργαζομένους.

Επιδότηση και από ΟΑΕΔ

Επιχορηγήσεις πήραν και δύο εταιρείες του ομίλου Ηλιάδη όπως καταγγέλει ο
Πρόεδρος του Εργατικού κέντρου Πιερίας Νίκος Κωνσταντίνου: τα κλωστήρια
Κόρταγκ, που πήραν το 1991 965.000 ευρώ και η Κατερίνα ΕΠΕ, που πήρε 115.000
ευρώ το 1989. Τα κλωστήρια Κόρταγκ στη Πιερία έχουν ήδη κλείσει έπειτα από
σχεδόν 20 χρόνια λειτουργίας. Μάλιστα, όταν πριν από 5 χρόνια η εταιρεία
εξαγοράστηκε από τον όμιλο Ηλιάδη, ο νέος εργοδότης εισέπραξε από τον ΟΑΕΔ για
κάθε έναν από τούς 100 εργαζομένους που προσέλαβε το ποσόν των 4,2 εκατ ευρώ,
με τον όρο να τους απασχολήσει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ωστόσο το
2004 η εταιρεία δήλωσε αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεών της και οδηγήθηκε
τελικά σε πτώχευση.

H επιδοτηθείσα – επίσης – εταιρεία Κατερίνα έκλεισε το 2001, η εργοδοσία
αποζημίωσε τους 450 εργαζομένους και «μετανάστευσε» στη Βουλγαρία όπου και
απασχολεί σήμερα πάνω από 2.000 εργαζομένους.