Πήραν τις επιχορηγήσεις και αγόρασαν… λουκέτα!

Δεκάδες εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν τα τελευταία χρόνια με τη μορφή
επιχορηγήσεων σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, οι οποίες εκ των υστέρων
είτε έβαλαν λουκέτο είτε έκλεισαν τα εργοστάσιά τους στην Ελλάδα και τα
μετέφεραν σε χώρες των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης είτε προχώρησαν σε
εκτεταμένες απολύσεις αφήνοντας στον δρόμο χιλιάδες εργαζομένους.

Μάλιστα, πρόκειται για επιχειρήσεις και ομίλους πολλοί από τους οποίους
άντλησαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από αλλεπάλληλες αυξήσεις μετοχικού
κεφαλαίου που έκαναν στα τέλη της δεκαετίας του ’90, την περίοδο της
χρηματιστηριακής ευφορίας.

H ΓΣΕΕ έχει ζητήσει από την κυβέρνηση να δώσει στη δημοσιότητα τα ονόματα
των επιχειρηματιών που εισέπραξαν κρατικές και κοινοτικές επιχορηγήσεις και
στη συνέχεια έκλεισαν τα εργοστάσιά τους ή τα μετέφεραν στο εξωτερικό.

«TA NEA» δημοσιεύουν επίσημα στοιχεία του υπουργείου Οικονομίας και
Οικονομικών με επιχειρήσεις που επιχορηγήθηκαν από τον αναπτυξιακό νόμο και
είτε έκλεισαν είτε μετανάστευσαν είτε προχώρησαν – ή σκοπεύουν να προχωρήσουν
– σε μαζικές απολύσεις.

Όπως προκύπτει, μόνο οκτώ από αυτές επιχορηγήθηκαν τα τελευταία χρόνια με
ποσά που ξεπερνούν συνολικά τα 35 εκατ. ευρώ!

Ένας πακτωλός κονδυλίων του κρατικού προϋπολογισμού έχει διοχετευθεί τα
τελευταία χρόνια σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα που αποδείχθηκαν εκ των
υστέρων προβληματικές, με αποτέλεσμα να κλείσουν τις μονάδες τους ή να
μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους εκτός Ελλάδας, σε χώρες φθηνού κόστους,
αφήνοντας στο δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους.

Το σύστημα των ενισχύσεων των ιδιωτικών επενδύσεων μέσω των αναπτυξιακών νόμων
αποδείχθηκε ανίκανο σε πολλές περιπτώσεις να διακρίνει ανάμεσα στις
επιχειρήσεις με προοπτικές και σε άλλες με αδυναμίες, ενώ ενίσχυσε σε
ορισμένες περιπτώσεις σκανδαλωδώς ακόμη και επιχειρήσεις που είχαν ήδη
εκδηλώσει προβληματικά φαινόμενα.

Δεν παίρνει τίποτε

H ιστορία έχει παρελθόν. Τα ίδια φαινόμενα χαρακτήρισαν επενδύσεις που
ενισχύθηκαν από τους νόμους 1262/82,1892/90, 2601/98, ενώ μένει να δοκιμαστεί
ο τελευταίος 3299/04. Το χειρότερο είναι ότι το σύστημα είναι απολύτως
αναποτελεσματικό στην ανάκτηση των χρημάτων των Ελλήνων φορολογουμένων, σε
περίπτωση που μία επιχείρηση κλείσει τη μονάδα για την οποία χρηματοδοτήθηκε.
Όπως αναφέρουν αρμόδια στελέχη του υπουργείου Οικονομίας, σε μια τέτοια
περίπτωση προηγούνται όλοι οι πιστωτές της επιχείρησης (τράπεζες, πελάτες
κ.ά.) και τελευταίο το δημόσιο μπορεί να διεκδικήσει ό,τι απομείνει. Πολύ
συχνά δεν παίρνει τίποτα πίσω.

Υποχρέωση 10ετούς λειτουργίας

Σύμφωνα με το νόμο, οι επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες να διατηρήσουν εν
λειτουργία μία μονάδα για την οποία επιχορηγήθηκαν και να απασχολούν τον ίδιο
αριθμό εργαζομένων για τουλάχιστον μια δεκαετία (μειώθηκε σε πενταετία με την
πιο πρόσφατη νομοθεσία, μετά το 1998). Αν διακόψουν τη λειτουργία τους πριν
την παρέλευση αυτού του διαστήματος ή απολύσουν εργαζόμενους, το κράτος
δικαιούται να τους ζητήσει ανάκτηση του μέρους της επιχορήγησης που
αντιστοιχεί στο εναπομένον διάστημα. Έτσι, αν διακόψει τη λειτουργία στα 6
χρόνια από την ολοκλήρωσή της, υποχρεούται να επιστρέψει τα 4/10 της
επένδυσης.

Όμως, η διαδικασία της ανάκτησης είναι μια χρονοβόρα διαδικασία, που
εμπλέκεται στα γρανάζια της γραφειοκρατίας. Πρέπει πρώτα να ενημερωθεί η
αρμόδια αρχή, η κεντρική υπηρεσία του υπουργείου Οικονομίας ή η Διεύθυνση
Σχεδιασμού Ανάπτυξης Περιφέρειας, ότι η μονάδα έχει σταματήσει να λειτουργεί.

H διαδικασία

H ενημέρωση κατά κανόνα γίνεται από τον Τύπο. Σε αυτή την περίπτωση
αποστέλλεται το αρμόδιο όργανο ελέγχου στην επιχείρηση για να διαπιστώσει πώς
έχουν τα πράγματα. Ακολουθεί η αποστολή επιστολής στην εταιρεία. Το τυπικό
προβλέπει ανταλλαγές δύο επιστολών και μετά κινητοποίηση των διαδικασιών
ανάκτησης. Συνήθως η διάρκεια όλων αυτών των διαδικασιών ξεπερνά τον χρόνο ή
και περισσότερο, με αμφίβολα αποτελέσματα.

Επιχορηγούνται σχεδόν όλες!

Στην πράξη σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις που κάνουν επενδύσεις στην Ελλάδα
επιχορηγούνται από τον αναπτυξιακό νόμο. Άρα, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός
ότι σχεδόν όλες όσες εμφάνισαν προβλήματα το τελευταίο διάστημα έχουν
στηριχθεί με χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου.

Ο όμιλος Λαναρά

Σύμφωνα με στοιχεία των «ΝΕΩΝ» από αρμόδιες πηγές του υπουργείου Οικονομίας
και των περιφερειών:

* Ο όμιλος Λαναρά έχει πάρει σωρεία ενισχύσεων τουλάχιστον ως το 2001.

Ειδικότερα:

* H FANCO ενισχύθηκε με 3.506.565 ευρώ το 2000 και με 59.886 ευρώ το 2001, ενώ
είχαν προηγηθεί ενισχύσεις δύο επενδύσεων με 1.025.234 ευρώ και 964.545 ευρώ
αντίστοιχα το 1994, άλλων δύο με 606.926 ευρώ και 1.278.940 ευρώ το 1995 και
1.677.132 ευρώ το 1996.

Συνολικά, επομένως, σχεδόν 10 εκατ. ευρώ έδωσαν οι Έλληνες φορολογούμενοι την
τελευταία δεκαετία για μία επιχείρηση που σήμερα απασχολεί 100 εργαζομένους,
με κίνδυνο να μείνουν κι αυτοί στο δρόμο, αλλά και 1.700 στις βαλκανικές
χώρες.

* Τα Κλωστήρια Ναούσης (για τα οποία έχει κινηθεί, σύμφωνα με πληροφορίες, η
διαδικασία ανάκτησης) έχουν ενισχυθεί με 3.249.068 ευρώ το 1995 και με
1.598.606 το 1997. Σχεδόν 5 εκατ. ευρώ πάνε και εδώ χαμένα, αφού στην
εταιρεία, μετά το κλείσιμο της Τρικολάν, απασχολούνται πλέον πολύ λίγοι
εργαζόμενοι.

* Τα Κλωστήρια ΟΤΤΟ ΕΒΡΟΣ ABEE ενισχύθηκαν με 11.399.043 ευρώ το 1996, ενώ
είχε προηγηθεί ενίσχυση 92.353 ευρώ το 1992. Και η μονάδα αυτή έχει κατεβάσει
ρολά εδώ και 4 μήνες.

Άλλες εταιρείες

* H ΚΟΡΤΑΓΚ έχει, σύμφωνα με πληροφορίες, ενισχυθεί με 964.892 ευρώ το 1991. H
μονάδα στην Πιερία έκλεισε, αφού εξαγοράσθηκε από τους Αφούς Ηλιάδη.

* H Οξύμαχα ενισχύθηκε το 1992 με επιχορήγηση 2.934.702 ευρώ, η οποία
ανακλήθηκε το 1997. Αυτό, όμως, δεν εμπόδισε την εκ νέου επιχορήγησή της το
1997 με 921.076 ευρώ και το 1999 με 1.789.283 ευρώ. H εταιρεία έχει κλείσει.

* H Κατερίνα ΕΠΕ επιχορηγήθηκε με 114.755 ευρώ το 1989. Έκλεισε 12 χρόνια
μετά.

* H Θράκη A.E. (αλλαντοβιομηχανία) πήρε τρεις επιχορηγήσεις στη δεκαετία του
1990: η πρώτη 1.846. 515 ευρώ, η δεύτερη 2.258.019 ευρώ και η τρίτη 1.826.155
ευρώ.

* Τα Κλωστήρια Πρεβέζης έχουν επιχορηγηθεί 3 φορές από τον αναπτυξιακό νόμο. H
τελευταία το 1999 και η επιχορήγηση ήταν 666.000 ευρώ.