EΓPAΨAN

Χρήστος Πασαλάρης

(ο αρθρογράφος, για τη N.Δ.)

«(…) ΠΟΣΟ θ’ άλλαζε η καθημερινή ζωή του Έλληνα αν η κυβέρνηση Καραμανλή
έδινε πρώτη και καλύτερη το παράδειγμα της λιτότητας, μειώνοντας τις
υπουργικές καρέκλες κατά το ένα τρίτο και περιορίζοντας τις αμοιβές των
πολυπληθών και συνεχώς πολλαπλασιαζόμενων «καρδιναλίων» της κατά το ήμισυ.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ δύο τρεις επαγγελίες του Πρωθυπουργού, όπως η περί «ολιγάριθμου και
ευέλικτου υπουργικού συμβουλίου» και η περί «σεμνότητας και ταπεινότητας των
χειριζομένων εξουσίες» αιωρούνται στον αέρα, ενώ δυσάρεστες οσμές αναδύονται
από κάποια άλλα κυκλώματα εξουσίας…

ΟΠΕΡ μας επιτρέπει να πούμε ότι ο ατυχής Πολύζος (επί της κεφαλής του οποίου
έγινε φάλτσα επίδειξη αυστηρότητος προς γνώσιν τρίτων) και κάποιοι
«αμετανόητοι», πλην όμως ταπεινοί και ασκητικοί βετεράνοι της παράταξης, έχουν
δίκιο να λένε ότι υπάρχουν αετονύχηδες που «τα πιάνουν» και καρεκλοκένταυροι
που το ‘χουν ρίξει στον ευδαιμονισμό και «ατσίδες» που στήνουν κομπίνες για να
γίνουν πλουσιότεροι το ταχύτερο δυνατόν… Και ότι υπάρχουν ακόμη και κάποιοι
κυνικοί που ψιθυρίζουν στους από ‘κεί: «Ρε μάγκες, τι σκούζετε, είναι η σειρά
μας, δεν το πήρατε χαμπάρι;…»!

(«Ελεύθερος Τύπος»)