20 ΕPΩTHΣEIΣ ΦΩΦH ΓENNHMATA

ΥΠΕΡΝΟΜΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΩΝ – ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αφιερωμένη στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, η Φώφη Γεννηματά δίνει έναν αγώνα
ακόμη και κατά της γραφειοκρατίας. Γιατί, όπως λέει στα «NEA», «για την έκδοση
μίας και μόνο άδειας χρειάζονται δεκάδες δικαιολογητικά, ενώ εμπλέκονται άλλες
τόσες διαφορετικές υπηρεσίες». H υπερνομάρχης Αθηνών – Πειραιώς και μέλος του
Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ δίνει όμως αγώνα και για το κόμμα της. Και με
πολύ κριτικό μάτι παρατηρεί: «Αφήνουμε να αιωρείται η αντίληψη που θέλει τον
Γιώργο Παπανδρέου να έχει “χαλαρό” στυλ, που λέει ότι “η κυβέρνηση δεν τα πάει
καλά, αλλά ο Πρωθυπουργός είναι υπεράνω”».

Ας αρχίσουμε από τα… δύσκολα. Τι πιστεύετε ότι προσφέρετε στην
υπερνομαρχία;

Εργαζόμαστε σκληρά, με διαρκείς ελέγχους προστατεύουμε τη δημόσια υγεία,
επιβάλλουμε τον σεβασμό που πρέπει σε όλους τους πολίτες και ιδιαίτερα στην
τρίτη ηλικία και τα παιδιά, μειώνουμε τη γραφειοκρατία, προστατεύουμε το
περιβάλλον.

Τι δεν πετύχατε;

Αγωνιζόμαστε να βρει ο θεσμός τη θέση που του αξίζει, με ουσιαστικές ευθύνες
και ενισχυμένο ρόλο στην ανάπτυξη. Ένας ισχυρός στόχος, μία μεγάλη ανάγκη για
τους πολίτες, που χάνεται μέσα στους θεσμικούς ανταγωνισμούς, τους προσωπικούς
ή παραταξιακούς «εγωισμούς» και τα εκλογικά μαγειρεία.

Και όμως…

Τα προβλήματα παραμένουν. Όλοι ξέρουμε, όλοι ταλαιπωρούμαστε, όταν για την
έκδοση μίας και μόνο άδειας χρειάζονται δεκάδες δικαιολογητικά, ενώ
εμπλέκονται άλλες τόσες διαφορετικές υπηρεσίες.

Τι λέτε, σας απασχολεί ο Δήμος της Αθήνας;

Με απασχολεί η αντιμετώπιση των προβλημάτων της Αττικής. Πιστεύω ότι μπορούν
να επιλυθούν μέσα από την Υπερνομαρχία, τη Μητροπολιτική Νομαρχία, που θα έχει
ουσιαστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη, τον χωρικό σχεδιασμό, την κοινωνική
πολιτική, το περιβάλλον, τις μεταφορές, την πολιτική προστασία και ασφάλεια.

Άρα, τι θα κάνετε στις προσεχείς εκλογές;

Θα παραμείνω στον ίδιο δρόμο, στην ίδια πορεία που στόχο έχει να πάψει να
ταυτίζεται η αυτοδιοίκηση με λέξεις, όπως ταλαιπωρία, καθυστέρηση, ουρές,
αδιαφορία, αναποτελεσματικότητα.

Ας πάμε στα… εύκολα. Πώς πάει το κόμμα σας;

Έχουμε πλέον καταλάβει ότι κανένας πολίτης που αγωνιά αν θα έχει πετρέλαιο τον
χειμώνα, δεν νοιάζεται για τη θεωρία, δεν νοιάζεται για τον εσωτερικό κόσμο
του ΠΑΣΟΚ.

Δηλαδή;

Άνεργοι, συνταξιούχοι, γυναίκες, αγρότες, νέοι επιχειρηματίες περιμένουν από
εμάς να τους δώσουμε τον πρώτο λόγο στον πολιτικό μας σχεδιασμό, μας θέλουν
δίπλα τους.

Να πείσουμε ότι νοιαζόμαστε πραγματικά για τον πολίτη, ότι αγωνιούμε μαζί του
για το μέλλον αυτού του τόπου.

Δεν βλέπετε τις δημοσκοπήσεις;

Τις βλέπω, τις μελετώ, είναι εργαλεία για την πολιτική. Αντιστέκομαι όμως στη
δημοκρατία των δημοσκοπήσεων.

Το ξέρετε ότι σε ποσοστά ο πρόεδρος είναι πολύ πίσω από τον Πρωθυπουργό;

Βέβαια το γνωρίζω.

Και πού το αποδίδετε αυτό;

Αφήνουμε να αιωρείται η αντίληψη που θέλει τον Γιώργο Παπανδρέου να έχει
«χαλαρό» στυλ, που λέει ότι «η κυβέρνηση δεν τα πάει καλά, αλλά ο Πρωθυπουργός
είναι υπεράνω».

Φταίνε και οι… άλλοι, φταίμε και εμείς…

Ακόμη και τώρα που η οικονομία δεν πάει καλά. Ο κόσμος δεν σας
εμπιστεύεται…

Τουλάχιστον στον βαθμό που θα θέλαμε…

Παρ’ όλα αυτά;

Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αρκεί να πείσουμε ότι εμείς έχουμε πρόταση για το
αποκεντρωμένο κράτος που θα έχει διαφορετική προσέγγιση απέναντι στα μεγάλα
προβλήματα της Υγείας, της Παιδείας, της Ανάπτυξης, της Εργασίας και θα
βρίσκεται κοντά στον πολίτη. Ένα εθνικό σχέδιο που θα ξεπερνά την εμβέλεια
ενός κόμματος και τον χρονικό ορίζοντα μίας κυβερνητικής θητείας.

Να ρωτήσω κάτι ευθέως. Γίνονται ομαδοποιήσεις στο ΠΑΣΟΚ;

Ακόμη και τώρα που είμαστε στην αντιπολίτευση δεν εγκαταλείπουμε τον
παραγοντισμό και τα χαρακώματα.

Τι χρειάζεται να γίνει;

Όχι μόνο να δείχνουμε αλλά και να είμαστε μία ομάδα, η οποία με συλλογικότητα
θα δίνει τη μάχη απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης που κλέβει την
αξιοπρέπεια.

Μία ομάδα, η οποία να μπορεί να αφουγκραστεί τις αγωνίες του κόσμου που τόσες
δεκαετίες μας στήριξε.

Ας πάμε και στον Όμιλο Γεννηματά. Πού δραστηριοποιείσθε;

Το DVD με τη ζωή, το έργο, τις ιδέες του Γιώργου Γεννηματά μπήκε σε χιλιάδες
σπίτια.

Σχεδιάζουμε εκδηλώσεις, ετοιμάζουμε εκδόσεις.

Πόσο ζωντανά πιστεύετε ότι είναι τα πολιτικά μηνύματα του πατέρα σας;

Διαρκές ζητούμενο παραμένει μία πολιτική που θα συνδυάζει το όραμα με τον
ρεαλισμό, μία πολιτική με ανθρώπινο πρόσωπο.

Μας λείπει…

Και κάτι προσωπικό. Βρίσκετε χρόνο για την οικογένεια;

Πάντα υπάρχει όταν μιλάμε για ό,τι πιο πολύτιμο σφραγίζει τη ζωή μας.

Δηλαδή τα καταφέρνετε…

Προσπαθώ καθημερινά…

Ονειρεύεστε καμιά φορά;

Ονειρεύομαι πάντα. Ζω όπως όλoς ο κόσμος αυτό το παιγνίδι ανάμεσα στην
«απογείωση» του ονείρου και στην απότομη προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα.
Ένα παιγνίδι που πνίγεται στον συναισθηματισμό και που απαιτεί ψυχραιμία και
λογική τόσο στις πολύ ευχάριστες όσο και στις πολύ δύσκολες στιγμές μας.

Αν είχατε ανοιχτό εισιτήριο πού θα ταξιδεύατε;

Σημασία έχουν τα ανοιχτά μυαλά, οι ανοιχτοί ορίζοντες.

«Ανοιχτό εισιτήριο» σε αυτό το ταξίδι είναι ο εαυτός μας.

Αυτό το εισιτήριο εμένα με οδηγεί πάντα στη Σύμη, πατρίδα, ορμητήριο και
ησυχαστήριο ταυτόχρονα.