Πάμε Στοίχημα στη Θεσσαλονίκη

ΓΙΑ TON κ. K. Καραμανλή η παρουσία στη ΔΕΘ ήταν καταναγκαστική.
Βλέπετε, είναι Πρωθυπουργός και άρα οφείλει να κάνει τον χαιρετισμό της
Παρασκευής, την ομιλία του Σαββάτου και τη συνέντευξη της Κυριακής. Δεν είχε
νέα ευχάριστα να πει και, αν είχε επιλογή, θα προτιμούσε να μη μας πει κανένα.
H ΔΕΘ ήταν γι’ αυτόν ακόμα μία πρωθυπουργική υποχρέωση. Για τον κ. Γ.
Παπανδρέου όμως, που πηγαίνει σήμερα εκεί, η Θεσσαλονίκη είναι ένα μεγάλο
στοίχημα.

Το ΠΑΣΟΚ μοιάζει να πάσχει από κατάθλιψη, εδώ και δεκαοκτώ μήνες, οπότε οι
ψηφοφόροι του ανέθεσαν τα καθήκοντα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι ίδιοι
άνθρωποι που περίπου… αποθέωναν τον κ. Γ. Παπανδρέου τις ημέρες της
παράδοξης διαδικασίας παράδοσης – παραλαβής του κόμματος που επέλεξε ο κ. K.
Σημίτης, άρχισαν σιγά σιγά να τον βλέπουν περίπου σαν… τον κύριο Τίποτα!

Μέσα στο ΠΑΣΟΚ, ο κ. Παπανδρέου βρίσκεται πλέον στην κατάσταση εκείνου που
κανείς δεν τολμά να του αντιμιλήσει όταν είναι παρών, αλλά και που κανείς δεν
τολμά να τον υποστηρίξει όταν απουσιάζει. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ μοιάζει να
βρίσκεται σε μία στιγμή που θα ήθελε να απαλλαγεί από τον αρχηγό του – μόνον
που δεν ξέρει τι θα έκανε μετά…

Δημόσια σιωπή, ιδιωτική μουρμούρα

BEBAIA, αυτά συμβαίνουν και στα καλύτερα κόμματα, όταν δεν ευημερούν τα
ποσοστά των δημοσκοπήσεων. Και είναι φανερό ότι οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα
ψιθυρίζουν «να σηκωθεί να φύγει», θα βροντοφωνάζουν «Γιώργο, προχώρα, σε θέλει
όλη η χώρα» μόλις τα γκάλοπ εμφανίσουν την κυβερνητική φθορά. Σωστό – μόνον
που όσο μέσα στο ΠΑΣΟΚ συνεχίζεται η δημόσια σιωπή και η ιδιωτική μουρμούρα,
αυτή η στιγμή όλο και θα ξεμακραίνει…

Ο κ. Παπανδρέου έχει δύο δρόμους: Είτε να απολαύσει τη δημόσια σιωπή, είτε να
ξεκόψει την ιδιωτική μουρμούρα των ΠΑΣΟΚων. Και θα μπορούσε να ξεκινήσει από
τη Θεσσαλονίκη. Πώς; Λέγοντας – επιτέλους – όχι αυτά που θα ήθελαν να ακούσουν
στο κόμμα του, αλλά όσα έχει να πει ο ίδιος…