Mονάδες έχουμε, τουρίστες δεν έρχονται…

Για μεγάλες επενδύσεις στην τουριστική βιομηχανία γίνεται λόγος τώρα
τελευταία: στη Μαγνησία έρχονται Ελληνοκαναδοί επιχειρηματίες για να
δημιουργήσουν ένα πρότυπο αθλητικό – ξενοδοχειακό κέντρο, η κατασκευή του
οποίου θα κοστίσει περί τα 250 εκατ. ευρώ. Στον ίδιο νομό, όμιλος στον οποίον
συμμετέχει και εταιρεία κυπριακών συμφερόντων σχεδιάζει να δημιουργήσει
ξενοδοχειακή μονάδα με μαρίνα, γκολφ και άλλες τουριστικές υποδομές.
Ευπρόσδεκτες οι επενδύσεις αυτές, αλλά το ερώτημα είναι άλλο και σχετίζεται με
τη βιωσιμότητά τους. Γιατί, όπως λένε Έλληνες μεγαλοξενοδόχοι, αυτό που λείπει
από την ελληνική τουριστική βιομηχανία δεν είναι οι υποδομές σε ξενοδοχεία,
αλλά οι πολιτικές προσέλκυσης ξένων τουριστών. H αλήθεια για την κακοδαιμονία
που πλήττει τον ελληνικό τουρισμό φαίνεται να βρίσκεται κάπου «στη μέση»,
καθώς ναι μεν οι υπάρχουσες ξενοδοχειακές μονάδες είναι και σύγχρονες και
ανακαινισμένες, αλλά φαίνεται κάτι να τους λείπει: η δυνατότητα να φέρουν
τουρίστες και να προσελκύσουν συνεδριακές εκδηλώσεις υψηλών προδιαγραφών.

Οι Άραβες φεύγουν, οι Ρώσοι έρχονται;

Τα διυλιστήρια της Μότορ Όϊλ στους Αγίους Θεοδώρους κοντά στην Κόρινθο

H κερδοφορία της Motor Oil εξελίσσεται ικανοποιητικά (αύξηση 63% το 2004 σε
σύγκριση με το 2003), το ίδιο και οι πωλήσεις. Για ποιον λόγο λοιπόν η Aramco
αποφάσισε να αποχωρήσει από την εταιρεία, η οποία μάλιστα έχει επιπλέον και
ολιγοπωλιακή θέση στην ελληνική αγορά διύλισης πετρελαιοειδών; H απάντηση που
δίνουν στελέχη του Ομίλου Βαρδινογιάννη είναι ότι οι Σαουδάραβες έχουν στρέψει
την προσοχή τους στις αγορές της Ασίας οι οποίες παρουσιάζουν τα τελευταία
χρόνια μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης απορροφώντας έτσι τεράστιες ποσότητες
πετρελαϊκών προϊόντων. Ποια θα είναι η «επόμενη μέρα» στη Motor Oil μετά την
απώλεια ενός τόσο σημαντικού στρατηγικού συμμάχου; Ουδείς αναντικατάστατος,
λένε στα διυλιστήρια Κορίνθου, τα οποία, αν χρειαστεί, είναι σε θέση να βρουν
νέο συνεταίρο. Άλλωστε, το ενδιαφέρον γνωστών ευρωπαϊκών πετρελαϊκών ομίλων
(της ρωσικής Lukoil, για παράδειγμα) για την ελληνική αγορά είναι γνωστό.

Οι Κύπριοι ανεβάζουν τον πήχυ για τον Κόκκαλη

Οι εθνικές συγγένειες δεν φαίνεται να παίζουν κανέναν ρόλο στις σχέσεις
ανάμεσα σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι
η Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως πώλεισε το ποσοστό των μετοχών που κατέχει στη
Forthnet – περίπου 10% – σε ισλανδικό επενδυτικό Fund και όχι στην ελληνικών
συμφερόντων Ιντρακόμ. Πάντως το παιχνίδι γύρω από τον έλεγχο της Forthnet
παραμένει ανοικτό και ο κ. Σωκράτης Κόκκαλης δεν έχει πει ακόμη την τελευταία
του λέξη. Άλλωστε, το ενδιαφέρον της Ιντρακόμ για τη Forthnet είναι
διαφορετικό από αυτό των Ισλανδών. Στρατηγικό για την πρώτη, κερδοσκοπικό για
τους δεύτερους.

Νέα «λουκέτα» σε χρηματιστηριακές

H εποχή που οι χρηματιστηριακές εταιρείες ξεφύτρωναν σαν τα μανιτάρια αποτελεί
πλέον παρελθόν για την ελληνική κεφαλαιαγορά. Όχι μόνο δεν εμφανίζονται
καινούργιες, αλλά οι περισσότερες από τις ήδη υφιστάμενες βρίσκονται μεταξύ
φθοράς και αφθαρσίας, με το στελεχικό τους δυναμικό να έχει συρρικνωθεί
δραματικά. Στη χρηματιστηριακή αγορά ακούγεται ότι όπου να ‘ναι θα υπάρξουν
και νέα «λουκέτα» ή, στην καλύτερη περίπτωση, νέα πωλητήρια – συγχωνεύσεις,
λόγω έλλειψης πελατείας.

Κακά μαντάτα για εταιρείες πληροφορικής

Τα πράγματα για τις ελληνικές εταιρείες Πληροφορικής, δεν πάνε – εδώ και
πολύ καιρό – καλά. Οι αιτίες είναι γνωστές: οι επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες,
τόσο από την πλευρά του Δημοσίου όσο και από την πλευρά των ιδιωτικών
επιχειρήσεων, είναι λίγες. Μάλιστα τα πράγματα για τις εταιρείες της
κατηγορίας αυτής ενδέχεται να γίνουν ακόμα χειρότερα, αν έλθουν στην Ελλάδα
πολυεθνικές αλυσίδες που δραστηριοποιούνται στο κομμάτι αυτό της Πληροφορικής.
Κάτι τέτοιο άλλωστε ακούγεται για την αμερικανικών συμφερόντων εταιρεία Imgra
Micro.