«Πώς να βρεις δουλειά, όταν προηγούνται τόσοι άνεργοι;»

H κ. Αγγελική Φράγκου, απολυμένη από την εταιρεία εσωρούχων Πάλκο, μάταια αναζήτησε δουλειά, όταν στα 48 της χρόνια βρέθηκε άνεργη

«ΟΠΟΥ και να ζητούσα δουλειά, έβρισκα πόρτες κλειστές. H απάντηση που
έπαιρνα εγώ, αλλά και όλοι οι συνάδελφοί μου που ψάχναμε δουλειά για να
ζήσουμε τα παιδιά μας, ήταν ότι είχαμε μεγάλη προϋπηρεσία και με τα επιδόματα
που δικαιούμασταν θα κοστίζαμε 20% περισσότερο από μια νέα εργαζόμενη».

H κ. Αγγελική Φράγκου, απολυμένη από την εταιρεία εσωρούχων Πάλκο, μάταια
αναζήτησε δουλειά, όταν στα 48 της χρόνια βρέθηκε άνεργη. «Είχα απογοητευτεί
γιατί δεν έβλεπα την παραμικρή ελπίδα πως κάτι θα άλλαζε την κατάσταση. Έχω
δύο ανήλικα παιδιά από τα οποία δεν ήθελα να στερήσω ό,τι είχαν οι συνομήλικοί
τους, αλλά δεν είχα τα χρήματα για να τους το προσφέρω».

H κ. Φράγκου με πρόγραμμα του ΟΑΕΔ, από κοπτοραπτού βρέθηκε μαθητευόμενη
μαγείρισσα, αλλά με ένσημα που της εξασφάλισαν πριν από λίγο καιρό την πρόωρη
συνταξιοδότηση: «Θα πρέπει να ζω με 600 ευρώ», λέει.

Τρία χρόνια συμπλήρωσε στην ανεργία ο κ. Γιώργος Μαμασιούλας, απολυμένος μαζί
με άλλους 120 εργαζομένους από τη νηματουργία Κρητικός, που έβαλε λουκέτο,
στην Πάτρα. «Βρεθήκαμε στον δρόμο έπειτα από δεκαετίες δουλειάς. Πώς να βρεις
δουλειά μόνιμη εδώ, όταν προηγούνται τόσοι άνεργοι που απολύθηκαν από την
Πειραϊκή – Πατραϊκή, τη Βέσο, την Πιρέλι;». Ο κ. Μαμασιούλας προσπαθεί να τα
βγάλει πέρα με περιστασιακές δουλειές. Το τελευταίο διάστημα, μαζί με άλλους
συναδέλφους του από τη νηματουργία, απασχολούνται σε ολιγόμηνα προγράμματα του
δήμου της Πάτρας.

Ελένη Λαζαρίδου. Τρία χρόνια άνεργη, όπως άνεργος και ο σύζυγός της από πέρυσι

Στη Θεσσαλονίκη, τον εφιάλτη της ανεργίας ζει η οικογένεια του Αστέριου
Βαρβάτη και της Ελένης Λαζαρίδου. Πρώτη απολύθηκε η γυναίκα, πριν από τρία
χρόνια. Εργαζόταν σε συνεργείο καθαρισμού. Ακολούθησε πέρυσι το καλοκαίρι η
απόλυση του συζύγου της, από εταιρεία στην οποία ήταν οδηγός. «Ο άνδρας μου
εργάζεται περιστασιακά όπου βρει». Όπως λέει η 33χρονη γυναίκα, ο χειμώνας και
τα έξοδα για το πετρέλαιο είναι ο τωρινός της εφιάλτης. «Προσπαθούμε να
σφίξουμε όσο γίνεται τον προϋπολογισμό μας, αλλά χωρίς σταθερά έσοδα, τι να
κάνεις; Κι όταν το παιδί σού ζητάει κάτι, πόσες φορές μπορείς να του πεις
όχι;».