EΓPAΨAN

I. K. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος μπροστά στις δημοσκοπήσεις)

«Σε συντριπτικά πλέον ποσοστά, τα οποία υπερβαίνουν το 80%, οι Έλληνες πολίτες
εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την κυβερνητική πολιτική, κυρίως στον τομέα
της οικονομίας. Ποσοστά πρωτοφανή. Την ίδια στιγμή όμως, οι ίδιοι Έλληνες
εξακολουθούν να προτιμούν σταθερά και καθαρά την κυβέρνηση από την
αντιπολίτευση, τον Καραμανλή από τον Παπανδρέου. Φαινόμενο εξίσου πρωτοφανές.

Τι συμβαίνει; Πολλά γράφτηκαν και πολλά ειπώθηκαν για να ερμηνεύσουν αυτή τη
φαινομενική αντίφαση. Ότι είναι ακόμη νωρίς ώστε η κοινωνική δυσαρέσκεια να
μετουσιωθεί σε πολιτική καταδίκη, ότι η απαρέσκεια δεν αρκεί όταν το ΠΑΣΟΚ δεν
πείθει, ότι μια άθλια κυβέρνηση παραμένει ελκυστικότερη από μια χειρότερη
αντιπολίτευση, ότι η δυσαρέσκεια είναι κατασκευασμένη από τα MME κ.ο.κ.

Όλα αυτά ισχύουν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Θα προσέθετα όμως και μια
άλλη ερμηνεία, την οποία θεωρώ ουσιώδη: δεν είναι εύκολο στον Έλληνα να
παραδεχθεί ότι πιάστηκε κορόιδο. Δεν του είναι εύκολο, δηλαδή, να παραδεχθεί
ότι η πολυπαινεμένη καπατσοσύνη του και η πολυδιαφημισμένη μαγκιά του τον
εγκατέλειψαν τη στιγμή της κάλπης. Και ωσότου βρει το θάρρος να το ομολογήσει
στον εαυτό του και στην παρέα του, θα πάρει κάποιο χρόνο».

(«Το Βήμα της Κυριακής»)