ANOIXTO ΜΒΑ Kανόνες για σωστή Σύγκριση Iσολογισμών

H σύγχρονη επιχείρηση προκειμένου να αντεπεξέλθει στο πεδίο του ανταγωνισμού
καλείται να συγκρίνει τις επιδόσεις της με άλλες επιχειρηματικές μονάδες. Για
τον λόγο αυτόν ο χρηματοοικονομικός αναλυτής χρησιμοποιεί εξωτερικά πρότυπα, η
χρήση των οποίων προσδίδει αντικειμενικότητα στην ανάλυση και δίνει τη
δυνατότητα απομόνωσης των κυκλικών διακυμάνσεων.

Ωστόσο η Σύγκριση Ισολογισμών δύο ή και παραπάνω οικονομικών μονάδων
προϋποθέτει ότι τα συγκρινόμενα μέρη είναι όμοια σε κάποιες διαστάσεις τους,
προκειμένου τα αποτελέσματα που θα προκύψουν να είναι σημαντικά και να
οδηγήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα. Ορισμένες διαστάσεις στις οποίες μπορεί να
στηριχθεί η σύγκριση είναι:

1. Παραγωγή όμοιων ή παρόμοιων προϊόντων π.χ. δύο εταιρείες παραγωγής
ανθρακούχων αναψυκτικών είναι συγκρίσιμες τόσο με βάση τα προϊόντα που
παράγουν, όσο και προς άλλους συναφείς κλάδους προϊόντων στους οποίους μπορούν
να επεκταθούν στο μέλλον.

2. Χρήση όμοιων πρώτων υλών ή μεθόδων στην παραγωγή. Σύμφωνα με το
σύστημα SIC (Standard Industrial Classification) οι μονάδες παραγωγής αγαθών
και υπηρεσιών κατηγοριοποιούνται ανάλογα με τις πρώτες ύλες ή τις μεθόδους
επεξεργασίας που χρησιμοποιούν. Είναι πιθανόν, συνεπώς, μία βιομηχανία
παραγωγής πλακιδίων να είναι συγκρίσιμη με μια εταιρεία παραγωγής πιάτων που
χρησιμοποιεί την ίδια πρώτη ύλη.

3. Νομική μορφή της μονάδας. Οι ανώνυμες εταιρείες που είναι
εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αξιών διέπονται και ελέγχονται γι’ αυτό από ένα
ειδικό καθεστώς σχετικά με την κεφαλαιακή διάρθρωσή τους.

Ο εκάστοτε αναλυτής δεν πρέπει να περιορίζεται από τις παραπάνω βάσεις
σύγκρισης και με οδηγό την εφευρετικότητά του μπορεί να ομαδοποιήσει εταιρείες
με βάση τη γεωγραφική θέση τους, τον αριθμό των υπαλλήλων τους ή οποιοδήποτε
άλλο χαρακτηριστικό.

Βέβαια θα πρέπει να επισημάνουμε ότι μία πληθώρα παραγόντων είναι ικανή να
επηρεάσει τη σύγκριση των εξομοιωμένων, κατά τα άλλα, λογιστικών καταστάσεων.
Προσοχή θα πρέπει να δίνεται στις συγκρινόμενες επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν
άνισες λογιστικές περιόδους, καθώς και σε αυτές που δεν δημοσιεύουν στοιχεία
γιατί δεν είναι υποχρεωμένες από τον νόμο να το κάνουν. Επιπλέον οι
δημοσιευμένοι ισολογισμοί θα πρέπει να ελέγχονται για το αν περιλαμβάνουν
δραστηριότητες θυγατρικών τους εταιρειών και για το αν η σύνταξή τους
προκύπτει ή στηρίχθηκε σε ανομοιόμορφες λογιστικές αρχές και συστήματα.