Πυρετός πτωχεύσεων

Ο φόβος να προστεθούν και νέοι κρίκοι στην αλυσίδα των εταιρειών που θα
«κατεβάσουν ρολά» πλανάται απειλητικά πάνω από την ελληνική αγορά. Στελέχη της
κυβέρνησης, των τραπεζών αλλά και της αγοράς γενικότερα φοβούνται ότι το
κλείσιμο των Κλωστηρίων Πρεβέζης, τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζουν σήμερα η
εταιρεία εσωρούχων Sex Form και η Μεταλλουργία Κορίνθου αλλά και η Κεράνης –
μία από τις αρχαιότερες ελληνικές καπνοβιομηχανίες – έρχονται να επιβεβαιώσουν
τις εκτιμήσεις ότι το σίριαλ των πτωχεύσεων που παίζεται τελευταία στην
ελληνική οικονομία θα έχει πολλές συνέχειες ακόμη.

Άλλωστε τα στοιχεία «μιλούν» από μόνα τους: το 2004 ο αριθμός των επιχειρήσεων
που έκλεισαν μικρομεσαίων κυρίως ανήλθε σε 9.500, σημειώνοντας αύξηση κατά
24,7% σε σύγκριση με το 2003.

Και σε μεγάλες

Τα «λουκέτα» όμως δεν απειλούν μόνο τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
Ανάλογη είναι και η απειλή που επικρέμαται πάνω από επιχειρήσεις μεγαλυτέρων
μεγεθών, που απασχολούν αρκετές χιλιάδες εργαζομένους. H Sex Form, για
παράδειγμα, απασχολεί ούτε λίγο ούτε πολύ 300 εργαζομένους, τα Κλωστήρια
Πρεβέζης 223 εργαζομένους, ενώ σε πολλές εκατοντάδες ανέρχονται αυτοί που
έχουν περάσει στο Ταμείο Ανεργίας από τον ντε φάκτο παροπλισμό κατασκευαστικών
εταιρειών όπως είναι η Έμπεδος, η ΑΛΤΕ, η Ευρωπαϊκή Τεχνική, η Τεχνοδομή, η
Μπαλάφας αλλά και άλλες, που για πολλούς και διαφόρους λόγους βρίσκονται…
μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Σε ποιους κλάδους

Είναι σαφές ότι σήμερα οι πλέον ευάλωτοι κλάδοι της ελληνικής οικονομίας είναι
από τη μια ο ευρύτερος χώρος της Κλωστοϋφαντουργίας και του ετοίμου ενδύματος
– που ασφυκτιά κυριολεκτικά κάτω από την πίεση των φθηνών κινεζικών προϊόντων
– και από την άλλη ο κλάδος των Κατασκευών, που από την ευφορία της «χρυσής
εποχής» των ολυμπιακών έργων πέρασε στην εποχή των ισχνών αγελάδων. Αλλά και
στην Πληροφορική τα πράγματα δεν πάνε καλά, καθώς τα τελευταία χρόνια έχουν
βάλει «λουκέτο» (υπάρχουν μόνο «στα χαρτιά») ουκ ολίγες εταιρείες: η
Datamedia, η Ipirotiki Software, η Έμφασις, η Ιντερσόνικ περιμένουν – μάταια
ίσως – να διατηρηθούν εν ζωή μέσω κάποιου στρατηγικού επενδυτή.

Ονόματα στην Ιστορία

Μέσα στη διετία 2004 – 2005 έχουν περάσει… στην Ιστορία μερικά από τα πιο
γνωστά ονόματα της ελληνικής αγοράς: η αλυσίδα καταστημάτων καλλυντικών Υβόννη
Stores, η ελβετικών συμφερόντων Shiesser Palco που παρήγαγε τα γνωστά εσώρουχα
Palco, η Δυναμική Ζωής που είχε κατακλύσει την ελληνική αγορά με τα
γυμναστήρια Universal, τα σούπερ μάρκετ Αφοί Αντωνόπουλοι αλλά και η
ακτοπλοϊκή εταιρεία ΔΑΝΕ.

Προσπάθειες τραπεζών

Αλλά δεν είναι μόνο οι εταιρείες που έχουν ήδη «κατεβάσει ρολά». Είναι και
αυτές που παλεύουν με «νύχια και με δόντια» – Ράδιο Κορασίδης, Πουλιάδης,
Κλωστήρια Ναούσης – για να διατηρηθούν εν ζωή, πράγμα που εξαρτάται σε μεγάλο
βαθμό και από τις πιστώτριες τράπεζες. Οι τελευταίες κάνουν ό,τι μπορούν για
να σώσουν κάθε εταιρεία που βρίσκεται στο χαρτοφυλάκιο των μεγάλων πελατών
τους, καθώς σε περίπτωση πτώχευσης θα είναι οι πρώτες που θα «πληρώσουν τα
σπασμένα».

Οι αιτίες των πτωχεύσεων

Θα ήταν άδικο να αναζητηθούν οι αιτίες για τα «λουκέτα» αυτά μόνο στην «κρίση
της αγοράς» και να αποκλειστούν οι ευθύνες αυτών που είχαν στα χέρια τους το
μάνατζμεντ των επιχειρήσεων αυτών. Ωστόσο δεν είναι λίγοι αυτοί που
καταλογίζουν ευθύνες και στην κυβέρνηση, η οποία παρακολουθεί αμήχανα τις
εξελίξεις αφήνοντας τα πράγματα να εξελιχθούν με βάση τους σκληρούς κανόνες
της αγοράς.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι αιτίες για κάθε «λουκέτο» ξεχωριστά είναι
διαφορετικές.

* Στην περίπτωση της εταιρείας Κλωστήρια Πρεβέζης, ο βασικός της μέτοχος κ.
Στέλιος Αργυρός (διετέλεσε πρόεδρος του ΣΕΒ και ευρωβουλευτής) σε επιστολή του
τα βάζει με όλους: με το μάνατζμεντ της εταιρείας για λαθεμένες επιλογές, με
τις τράπεζες γιατί του έκλεισαν τις στρόφιγγες της χρηματοδότησης, με τους
συνδικαλιστές γιατί δεν δέχθηκαν περικοπές στις θέσεις εργασίας. Ακόμη και η
ίδια η κυβέρνηση δέχθηκε τα πυρά τού φίλα προσκειμένου προς αυτήν
επιχειρηματία. Σημειώνεται πάντως ότι για ένα επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 10
εκατ. ευρώ, η συγκεκριμένη εταιρεία είχε επιχορηγηθεί με κονδύλια ύψους 8,7
εκατ. ευρώ.

* Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η περίπτωση της εταιρείας Sex Form, η οποία
μάλιστα είναι και εισηγμένη στο Χρηματιστήριο και η πορεία της ενδιαφέρει
χιλιάδες μικρομετόχους της. H συγκεκριμένη εταιρεία βρίσκεται και αυτή με την
πλάτη κολλημένη στον τοίχο αδυνατώντας να καταβάλει δεδουλευμένα ύψους 550.000
ευρώ, ενώ ανάλογες δυσκολίες αντιμετωπίζει και με προμηθευτές και πιστώτριες
τράπεζες. Το περίεργο είναι ότι η εν λόγω εταιρεία αντιμετωπίζει τα προβλήματα
αυτά παρά το γεγονός ότι εδώ και δέκα χρόνια έχει προσφύγει στην προσφιλή
πλέον μέθοδο πολλών Ελλήνων επιχειρηματιών: Έχει μεταφέρει μεγάλο μέρος των
παραγωγικών δραστηριοτήτων της σε χώρες με φθηνό εργατικό κόστος, όπως είναι η
Κίνα και η Βουλγαρία.

* Διαφορετικό είναι το πρόβλημα της καπνοβιομηχανίας Κεράνη, η οποία τα
τελευταία χρόνια μοιάζει με καράβι ακυβέρνητο και οι πάνω από 4 μάνατζερ που
έχουν αναλάβει να την επαναφέρουν σε πορεία ανάπτυξης έχουν αποτύχει. Σήμερα η
εταιρεία, με τις μετοχές της να βρίσκονται σε προσωρινή αναστολή, δεν είναι σε
θέση να πληρώσει ούτε καν τους εργαζομένους της, οι οποίοι έχουν καταλάβει το
επί της οδού Αθηνών στον Πειραιά εργοστάσιό της.