Διαστάσεις Ο γάμος στην ινδική κοινωνία

Τρία τέταρτα του αιώνα μετά τη θέσπιση νόμου που απαγορεύει τον γάμο
παιδιών, η ινδική κοινωνία αντιστέκεται.

Προετοιμασία μιας νεαρής Σιχ την παραμονή του γάμου της

Αναρίθμητοι γάμοι με πολύ νεαρούς νυμφίους εξακολουθούν να γίνονται κάθε χρόνο
σε όλη την Ινδία. Σύμφωνα με τη UNICEF, 15% των κοριτσιών στην ύπαιθρο
παντρεύονται πριν κλείσουν τα 13 τους. Σύμφωνα με επίσημες ινδικές
στατιστικές, 71% των κοριτσιών στο κρατίδιο Μπιχάρ, 68% στο Ρατζαστάν, 64% στο
Μάντια Πραντές, παντρεύονται πριν κλείσουν τα 18, που είναι η νόμιμη ηλικία
γάμου για τα κορίτσια (για τα αγόρια είναι τα 21). Οι γονείς παντρεύουν το
κορίτσι στα 10 ή τα 12 του, το κρατάνε μαζί τους ώς την εφηβεία και το
στέλνουν κατόπιν στην οικογένεια του γαμπρού με μια προίκα που έχει
αποφασιστεί τη στιγμή του γάμου.

«Τα έθιμα της κοινωνίας είναι πιο ισχυρά από το νόμο», δήλωνε πρόσφατα ο
πρωθυπουργός του Μάντια Πραντές, που ανήκει στο εθνικιστικό ινδουιστικό κόμμα
BJP. H κυβέρνησή του δεν θα πάρει κανένα μέτρο εναντίον αυτών που τελούν
γάμους παιδιών, προσθέτει. Μια δημόσια λειτουργός του κρατιδίου αυτού των 60
εκατομμυρίων κατοίκων, στο κέντρο της Ινδίας, τραυματίσθηκε σοβαρά τον Μάιο
από χωρικούς που την απείλησαν επειδή είχε προσπαθήσει να εμποδίσει ένα γάμο
παιδιών. «Δεν μπορώ να κρατήσω μεγάλα κορίτσια στο σπίτι», λέει στη γαλλική
«Λε Μοντ» ο 40χρονος Μπούρια Λαλ, πατέρας δύο κοριτσιών 14 και 10 χρόνων κι
ενός 8χρονου αγοριού. «Αν το έκανα, αργότερα θα χρειαζόμουν μεγαλύτερη προίκα
για να τα παντρέψω. Χρειάζομαι χρόνο για να μαζέψω τα χρήματα. Αν δεν παντρέψω
τώρα τη μεγαλύτερη κόρη μου, πού θα βρω τον χρόνο να βγάλω τα απαραίτητα για
τον γάμο της δεύτερης κόρης μου;». Επίσης, «αν περιμένω να μεγαλώσουν τα
κορίτσια μου, ίσως να το σκάσουν με κάποιον άγνωστο και θα χάσω την
αξιοπρέπειά μου».

Ο ίδιος ο Μπούρια Λαλ παντρεύτηκε στα 8 του τη γυναίκα του που ήταν τότε 6
ετών. Διαιωνίζει τώρα με τη σειρά του μια παράδοση που συμβαδίζει με τη
φτώχεια και τον αναλφαβητισμό. Οι πολιτικοί αδιαφορούν και η κυβέρνηση δεν
κάνει σχεδόν τίποτε για να επιβάλει το νόμο. «Το φαινόμενο δεν μπορεί να
αντιμετωπισθεί με την ύπαρξη και μόνο του νόμου», λέει η Σούντα Σουνταραραμάν,
γενική γραμματέας της Πανινδικής Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών. «Είναι ένα θέμα
που σχετίζεται με τον έλεγχο που ασκείται από τον άνδρα επί της ανεξαρτησίας
και της σεξουαλικότητας της γυναίκας. H επιλογή ενός συζύγου είναι ένας ρόλος
αδιανόητος για τη γυναίκα. H τιμή της οικογένειας στηρίζεται σ’ αυτήν και
καλύτερα να παντρεύεται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα για να αποφεύγονται
μοιραίοι ανάρμοστοι γάμοι… Υπάρχει παγκοσμίως το αίσθημα ότι η Ινδία πάει
μπροστά, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια για τους περισσότερους από τους Ινδούς
και ιδιαίτερα για τις γυναίκες».

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com