ΣE ΠPΩTO ENIKO Kαι μη χειρότερα!

Αρκετό σκόρδο, μπόλικο μαϊντανό, οπωσδήποτε κουκουνάρι. «Πόσο δηλαδή»; «Ε, να,
τόσο, με το μάτι», έλεγε εκείνη. Την κοιτούσε σα χαζή η μικρή. Όχι στα χέρια
που εκινούντο νευρικά από το ένα υλικό στο άλλο. Στο πρόσωπο την κοιτούσε. Την
«κάρφωνε» στα μάτια, λες και θα σχηματίζονταν στις κόρες των ματιών της οι
μυστικοί αριθμοί (που θα αντιστοιχούσαν σε κουταλάκια ή ματσάκια). Αργότερα,
το εγκατέλειψε το σπορ των ερωτήσεων. Της την έδινε εκείνο «με το μάτι» τόσο
που ούτε πλησίαζε. Άκου με το μάτι! Τώρα να αποδώσουμε στον Φρόυντ την αποχή
της από τα καθήκοντα της νοικοκυράς, να το δούμε αλλιώς ίσως, το αποτέλεσμα
πάντως είναι κάπως έτσι: νέα γυναίκα, μόνη ψάχνει στο… ντουλάπι για καμιά
κονσερβούλα (αλλά πού). Κάτι σε τόνο με ντοματούλα; Καμιά ομελετίτσα ίσως;
Άντε, καμιά μακαρονάδα με σάλτσα pesto – κι αυτή, μη νομίζετε, από τη γνωστή
ιταλική εταιρεία που ξέρει τέλεια τις συνταγές και δεν είναι καθόλου εχέμυθη.
Μακαρόνια θα ήταν καλή ιδέα, γιατί δεν χρειάζεσαι και τίποτα, τα μακαρόνια θες
και την pesto. Αλλά αξίζει να τρέχει τώρα μες στην ντάλα να ψωνίζει; Τώρα που
το παιδί είναι στη γιαγιά για διακοπές (μεγάλες γιαγιάδες!) και τα υπόλοιπα
μέλη της οικογένειας λιάζονται στο νησί, μπορεί να ακούει κάλλιστα την ηχώ της
φωνής της μέσα στο σπίτι – κι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Το κακό είναι
ότι την ίδια ηχώ κάνουν και τα ντουλάπια. Κι έχει μια πείνα! Ώρα τώρα είναι,
αντί να λύσει το θέμα, άμεσα, με ένα τηλεφώνημα για ντελίβερι, να πάει να
ψωνίσει μαϊντανούς και κουκουνάρια. Εμ, βαράει ο Αύγουστος, το ξέρουμε, χρόνια
τώρα. Και μη χειρότερα!