ΠANAΓIΩTHΣ ΛAΛEZAΣ «Ο “ιός” του ηλεκτρισμού χάλασε τα πανηγύρια»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
«Κάποια πράγματα αλλάζουν στις ημέρες μας ακόμη και στο δημοτικό τραγούδι, |
Το βιογραφικό του έχει ώρες «μάχης». Το λέει ο ίδιος με απόλυτη αυτοπεποίθηση
και το δικαιούται. Μπορεί το όνομα του Παναγιώτη Λάλεζα να έφθασε στ’ αυτιά
μας τα τελευταία δύο χρόνια μέσω του Γιώργου Νταλάρα και της Εστουδιαντίνα
Νέας Ιωνίας (η εξαιρετική ορχήστρα παραδοσιακών σμυρναίικων), στον χώρο της
παραδοσιακής μουσικής όμως θεωρείται από χρόνια ένας από τους κορυφαίους
τραγουδιστές δημοτικών της νεώτερης γενιάς. Από παιδάκι ακόμα θυμάται τους
συγχωριανούς του στην Αρχαία Κόρινθο να εκθειάζουν το ταλέντο του. Στα 9 του ο
πρώτος δίσκος (έχει 17 έως τώρα). Από τα 12 έχει πλήρη επαγγελματική
δραστηριοποίηση «σε πανηγύρια, γάμους, παραστάσεις με χορευτικά συγκροτήματα
σε όλη την Ελλάδα»…
Σήμερα, στα 32 του χρόνια, ο Παναγιώτης Λάλεζας συγκεντρώνει την πείρα
τραγουδιστή που έχει φάει με το κουτάλι τα εξαντλητικά ωράρια των πανηγυριών –
«48ωρα, 24ωρα και να μη φεύγει ο κόσμος. Τι νομίζεις πως είναι το πανηγύρι,
κέντρο;» – αλλά και τη θεωρητική κατάρτιση του ανθρώπου που διψούσε να μάθει
και να προχωρήσει την τέχνη του. Παρακολούθησε μαθήματα βυζαντινής μουσικής με
δάσκαλο τον Σίμωνα Καρρά και μαθήματα λαούτου από τον δεξιοτέχνη Χρήστο Ζώτο.
«Μπορεί να μην έχω πτυχία», λέει, «αλλά πρόλαβα και συνεργάστηκα με μεγάλους
δασκάλους. Και παλιούς τραγουδιστές, και παλιούς δεξιοτέχνες…».
Πάντα υπάρχει στη ζωή των ανθρώπων μια καθοριστική στιγμή που αλλάζει
τον ρου στην πορεία τους και αυτή η στιγμή για τον Λάλεζα ήρθε όταν κλήθηκε
από τον Ανδρέα Κατσιγιάννη, διευθυντή της ορχήστρας «Εστουδιαντίνα», να
συμμετάσχει στην ηχογράφηση του πρώτου της δίσκου. «Ο κύριος Νταλάρας με
άκουσε και είπε πολύ σημαντικά πράγματα για μένα. Είπε ότι είμαι ο καλύτερος
τραγουδιστής που έχει ακούσει τα τελευταία χρόνια».
Ο δίσκος («Smyrne») έγινε χρυσός, η «Εστουδιαντίνα» έχει από τότε σταθερή
συναυλιακή παρουσία (τώρα βρίσκεται σε περιοδεία) και ο Παναγιώτης Λάλεζας,
ένας από τους τρεις βασικούς ερμηνευτές του σχήματος. Φέτος τον χειμώνα
συμμετείχαν στο πρόγραμμα της Ελένης Τσαλιγοπούλου, στην «Ακτή Πειραιώς».
Από εδώ και πέρα;
«Απ’ ό,τι έχω καταλάβει, ο επόμενος δίσκος της Odeon θα είναι ο δικός μου. Και
δεν θα είναι παραδοσιακά».
Σας ενδιαφέρει να ανοιχθείτε και σε άλλο είδος τραγουδιών;
«Με γοητεύει η ιδέα. Γιατί είναι κάτι που πρέπει να κατακτήσω. Να φανταστείτε,
άρχισα να λέω τραγούδια του τόπου μου και σιγά σιγά έμαθα και των άλλων
περιοχών της Ελλάδας. Επειδή δεν ήθελα να δουλέψω στα κλαρινάδικα της Αθήνας,
στα οποία το κλίμα δεν είναι της προκοπής, και ο πελάτης σου ζητάει ό,τι του
κατέβει στο κεφάλι, προτίμησα να είμαι με χορευτικά συγκροτήματα που δίνουν
παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα. Ανάλογα με το μέρος στο οποίο είμαστε είναι και
το τραγούδι που λέω. Μεγάλο σχολείο αυτό. Γιατί το τραγούδι δεν είναι μόνο οι
νότες. Άλλο αίσθημα βγάζει ο Θεσσαλός, άλλο ο Πελοποννήσιος, άλλο ο πρόσφυγας
ή ο νησιώτης. Το λαϊκό, λοιπόν, για μένα είναι μια πρόκληση. Είναι σαν να
παίζεις χρόνια στο θέατρο και ξαφνικά να σου ζητήσουν να κάνεις και
κινηματογράφο».
Και το δημοτικό τραγούδι θα το αφήσετε;
Μα αυτό είναι η ζωή μου. Το δημοτικό τραγούδι είναι ένας τεράστιος πλούτος που
δεν τον κατακτάς εύκολα. Υπάρχουν χιλιάδες τραγούδια, για κάθε περίσταση, για
κάθε ανθρώπινη εκδήλωση. Τι νομίζετε ότι είναι μόνο για το Πάσχα και την 25η
Μαρτίου; Θέλω να κάνω πολλά ακόμα.
«Εκεί χτυπάει η καρδιά της παράδοσης»
Πανηγύρια γίνονται όπως παλιά;
«Πανηγύρια γίνονται πολλά, αλλά έχουν αλλάξει τα πράγματα… Εμείς προσπαθούμε
να κρατήσουμε έναν ήχο της προκοπής… Λαούτο, βιολί, σαντούρι, κλαρίνο και
τουμπελέκι. Τα μηχανήματα που έχουμε για την ηχητική κάλυψη – όταν έχεις να
παίξεις για 1.000 ανθρώπους δεν γίνεται να παίξεις ακουστικά – δεν αλλοιώνουν
πολύ τον ήχο. Δυστυχώς, από τότε που μπήκε στα πανηγύρια ο “ιός” του
ηλεκτρισμού χάλασε το πράγμα. Χάθηκαν οι αποχρώσεις, σκλήρυνε ο ήχος. Πας και
ακούς απίθανα πράγματα με κάκιστο ήχο. Παρά τα άσχημα όμως, το πανηγύρι
παραμένει ο φυσικός χώρος του δημοτικού. Εκεί χτυπάει η καρδιά του. Εκεί
γλεντάει ο κόσμος. Κι αν έχουμε κάνει πανηγύρια από ήλιο σε ήλιο (24ωρο).
Διήμερα. Τριήμερα. Στο όριο των αντοχών μας. Αλλά ξέρεις τι είναι να έρχεται
ένας παππούς στο τέλος και να σου λέει “μπράβο ρε λεβεντιά” – γιατί τους
μεγάλους δεν μπορείς να τους κοροϊδέψεις εύκολα. Θυμούνται. Ξέρουν».
Κάτι που είδατε τελευταία και σας ενόχλησε;
«Τις προάλλες βρέθηκα σε ένα πανηγύρι και με τι νομίζετε άρχισε το πρόγραμμα;
Με ένα λαϊκό που έλεγε πριν από χρόνια ο Κοντολάζος. Αν είναι δυνατόν! Αλλά
βλέπεις, όλοι οι δημοτικοί σήμερα ονειρεύονται να κάνουν την καριέρα του Μάκη Χριστοδουλόπουλου».
Google news
