Tο οξυγόνο τούς κράτησε στη ζωή

Παροχή οξυγόνου – έστω και υποτυπώδη – είχαν οι επιβάτες της μοιραίας
πτήσης, αφού όπως διαπιστώθηκε ήταν ζωντανοί έως την ώρα της πρόσκρουσης. Αυτό
εκτιμούν ειδικοί επιστήμονες.

«Αν υπάρχει παροχή οξυγόνου, οι επιβάτες ενός αεροσκάφους μπορούν να
επιβιώσουν. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει αν – στην προκειμένη περίπτωση – είχαν
τις αισθήσεις τους. Σίγουρα όμως, και με ελλιπή παροχή οξυγόνου, τα συστήματα
του οργανισμού παραμένουν “ζωντανά”, ακόμη και αν δεν μπορούν να
λειτουργήσουν. Χωρίς οξυγόνο, ο χρόνος ζωής είναι ελάχιστος σε αυτό το ύψος
και αυτή τη θερμοκρασία», ανέφερε χθες στα «NEA» ο πνευμονολόγος Παναγιώτης
Μπεχράκης, αναπληρωτής καθηγητής Φυσιολογίας των Πνευμόνων στο Πανεπιστήμιο
Αθηνών.

Σημειώνεται ότι οι μάσκες στην καμπίνα των επιβατών απελευθερώνονται αυτόματα
όταν η πίεση στον χώρο φτάσει στα επίπεδα των 14.000 ποδών (για τον
συγκεκριμένο τύπο αεροσκάφους) και παρέχουν οξυγόνο επί δέκα λεπτά. Αντίθετα,
η παροχή στον θάλαμο διακυβέρνησης του αεροσκάφους ενεργοποιείται χειροκίνητα
(όταν οι χειριστές κρίνουν ότι είναι αναγκαίο) και διαρκεί επί τουλάχιστον
τρεις – τέσσερις ώρες.

Νέα ερωτήματα

Αυτά τα δεδομένα – που επιβεβαιώνονται από τεχνικούς αεροσκαφών – δημιουργούν
νέα ερωτήματα για το τι μπορεί να συνέβη στην καμπίνα των επιβατών και κυρίως
στο πιλοτήριο του μοιραίου Boeing:

Εφόσον η ιατροδικαστική εξέταση έδειξε ότι τουλάχιστον 26 από τους επιβάτες
ήταν ζωντανοί μέχρι την ώρα της συντριβής – αιτία του θανάτου τους ήταν
βαρύτατες κακώσεις λόγω της πρόσκρουσης – μπορεί κάποιος να πιθανολογήσει ότι
η καμπίνα δεν είχε πρόβλημα αποσυμπίεσης. Και αυτό γιατί με βάση τον χρόνο
διάρκειας του βοηθητικού συστήματος παροχής οξυγόνου – που είναι δέκα λεπτά
για τους επιβάτες – και αν συνυπολογιστεί ότι το πρόβλημα άρχισε τουλάχιστον
μία ώρα πριν από την πτώση του αεροπλάνου, κανένας επιβάτης δε θα ήταν
ζωντανός κατά τη συντριβή.

Ιατρικά δεν μπορεί να εξηγηθεί τι μπορεί να συνέβη στους δύο χειριστές, οι
οποίοι προφανώς δεν ήταν σε θέση ούτε να φορέσουν τις δικές τους μάσκες
οξυγόνου. Σύμφωνα με τον κ. Μπεχράκη, «η περίπτωση καρδιακής ανακοπής ή
αιφνίδιου θανάτου, τόσο για τους δύο χειριστές όσο και για τα υπόλοιπα μέλη
του πληρώματος ταυτόχρονα, ώστε κανείς να μην μπορεί να κάνει τίποτα, είναι
αδύνατη».

Άλλωστε, και το σενάριο εισπνοής τοξικών αερίων – τα οποία πιθανώς
αναισθητοποίησαν σε δευτερόλεπτα όλους τους επιβαίνοντες στο αεροσκάφος –
αποδυναμώνεται, καθώς – σύμφωνα με μηχανικούς αεροσκαφών – διαρροή αερίων
στους χώρους του αεροπλάνου δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο ύστερα από
δολιοφθορά.