Θρήνος για τα «τριαντάφυλλα»

«Θέλω πίσω τα τριαντάφυλλά μου. Αυτά θέλω. Δεν τα θέλω κάρβουνα.
Τριαντάφυλλα τα θέλω, όπως τα ‘στειλα». H μητέρα του Αντώνη Αντωνίου στην αυλή
του σπιτιού της, στο Παραλίμνι, θρηνεί. Πάνω σ’ ένα μικρό τραπέζι ένα καντήλι
και οι φωτογραφίες του γιου της Αντώνη, της νύφης της Μαρίας και των εγγονών
της, του Χρήστου και της Χριστίνας, εννιά και έξι χρόνων.

Το σπίτι της οικογένειας Αντωνίου έκλεισε. Έμειναν μόνο οι φωτογραφίες του Αντώνη, της συζύγου του Μαρίας Αντωνίου και των παιδιών τους Χρήστου και Χριστίνας

Οι συγγενείς της προσπαθούν να τη στηρίξουν. Μάταια. Μια πηγαίνει στο τραπέζι
και μια στην πλαστική κούνια που κρέμεται μπροστά στα μάτια της, όπου την
προηγουμένη του τραγικού δυστυχήματος έπαιζαν τα παιδιά. Από το σπίτι του γιου
της δεν έζησε κανένας. «Πάει, έκλεισε» έλεγαν με δάκρυα οι γείτονες.

Το ίδιο και λίγο πιο κάτω, κοντά στο σπίτι του ήρωά τους, του Τάσου Ισαάκ, που
είχαν σκοτώσει πριν από χρόνια οι Γκρίζοι Λύκοι. Εδώ το δάκρυ έχει στεγνώσει.
Μαυροφορεμένες γυναίκες κι αγανακτισμένοι συγγενείς που περίμεναν μπροστά στην
τηλεόραση να μάθουν νέα από τους δικούς τους. Και δεν ήταν και λίγοι. Μια
ολόκληρη οικογένεια.

Τρία παιδιά και οι γονείς. Πήγαιναν στο Πόρτο Χέλι για διακοπές. Δεν πρόλαβαν.
Ο Χρίστος Πυρίλλης, η σύζυγός του Αντωνία και τα τρία παιδιά τους, ο μικρός
Μάρκος έξι χρόνων, ο Ξένιος 11 και η Έβελιν 12, έχουν χαθεί. Ο θρήνος στο
Παραλίμνι – 16 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και όλοι ήταν φίλοι – δεν έχει
τέλος.

Μπροστά στην τηλεόραση

Οικογένεια Κουτσόφα. Ο Οδυσσέας, η σύζυγός του Ξένια, η κόρη τους Χρυσούλα. Όλοι επέβαιναν στο μοιραίο αεροπλάνο

Στο σπίτι του Οδυσσέα Κουτσόφα όλοι στέκουν μπροστά από την τηλεόραση. Οι
φωτογραφίες του Οδυσσέα, της συζύγου του Ξένιας και της κόρης τους Χρυσούλας,
απλωμένες παντού. Το άλλο παιδί της οικογένειας, ο Βασίλης, στάθηκε τυχερός.
Είχε μείνει πίσω με τον παππού. Και οι τρεις οικογένειες προσπαθούν να
καταλάβουν τι έγινε. Κατηγορούν την εταιρεία, κατηγορούν τις αρχές. Περιμένουν
να μάθουν πότε θα ταφούν οι δικοί τους. Στη σκέψη της κηδείας ξεσπούν σε
θρήνους.

Τουλάχιστον να τελειώσει το μαρτύριό τους. Να τους αναγνωρίσουν και να τους
επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Βλέπουν τη σύζυγο του συγκυβερνήτη Πάμπου Χαραλάμπους να μπαίνει στο
αεροδρόμιο της Λάρνακας για να πετάξει στην Αθήνα να φέρει τη σορό του και
μέσα στην παραζάλη τους εύχονται να είναι κι αυτοί τόσο «τυχεροί» ώστε να τους
αναγνωρίσουν όλους γρήγορα.

ΠΕΝΘΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Ένα κερί και ένα λουλούδι στη μνήμη των νεκρών

«Καλό ταξίδι.

Καλή αντάμωση, θα σας θυμόμαστε για πάντα»

ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ της Αντωνίας Πυρίλλη τής έστειλαν ένα απλό γράμμα, έτσι
για τη μνήμη της. Όλη η Κύπρος με κάθε τρόπο προσπαθεί να τιμήσει τους
νεκρούς. Στο Παραλίμνι ο δήμαρχος κήρυξε 40ήμερο πένθος. Ανέβαλε κάθε
εκδήλωση. Ο Αύγουστος για το χωριό που βρίσκεται κοντά στη Γραμμή Αττίλα τα
τελευταία χρόνια τούς βυθίζει στο πένθος. Αύγουστος, τέτοια εποχή, ήταν όταν
σκοτώθηκαν οι Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού.

Δεκατέσσερις Αυγούστου του 1974 οι Τούρκοι προωθήθηκαν στην περιοχή τους.

Σε όλο το νησί οι δήμοι και οι κοινότητες καλούν τους κατοίκους να ανάψουν ένα
κερί στη μνήμη των νεκρών σε χώρους κοντά στα δημοτικά καταστήματα και τις
πλατείες. Να αφήσουν ένα λουλούδι όσοι θέλουν για τα παιδιά, τα «τριαντάφυλλα»
που χάθηκαν.

Ο ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ

Δεν ήθελε να ταξιδέψει

Ο ΞΑΔΕΛΦΟΣ του συγκυβερνήτη Κυριάκος Πουργκύρης χθες κατηγορούσε την
εταιρεία ότι προσπαθεί να κρύψει σημαντικά στοιχεία. Μάλιστα, ήταν αυτός που
μίλησε για τελευταία φορά με τον συγκυβερνήτη, ο οποίος φέρεται να του είπε:
«Κυριάκο δεν θέλω να ταξιδέψω. Έψαξα γι’ άλλους πιλότους αλλά δεν βρήκα». Ο
Πάμπος Χαραλάμπους ήταν διακοπές και θα πήγαιναν μαζί για κυνήγι.