Ξέχασαν τους όρκους διαφάνειας

Όλα όσα κατηγορούσε την προηγούμενη κυβέρνηση ότι έκανε για να δημιουργήσει
μια πλαστή εικόνα ισχυρής οικονομίας, υιοθετεί τώρα, ένα ένα, η σημερινή
κυβέρνηση. Πάρτε, για παράδειγμα, το θέμα του ελλείμματος. Σύμφωνα με τα
τελευταία στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, το ταμειακό έλλειμμα έφτασε το
6,3% του ΑΕΠ, το επτάμηνο Ιανουαρίου – Ιουλίου. Δεν θα είναι, όμως, αυτή η
εικόνα που θα παρουσιασθεί στο τέλος του χρόνου από την κυβέρνηση.

Ετεροχρονισμοί

Πρώτον, το υπουργείο Οικονομικών θα αφαιρέσει τις δαπάνες που έγιναν για την
εξόφληση των χρεών των νοσοκομείων. Αυτές θα τις μεταθέσει στα ελλείμματα των
προηγούμενων ετών, επειδή τότε – λέει – δημιουργήθηκαν οι υποχρεώσεις. Έτσι,
μειώνεται το φετινό έλλειμμα κατά 1,7 δισ. ευρώ. Το ΠΑΣΟΚ, αντιστοίχως, είχε
μειώσει το έλλειμμα μεταθέτοντας τις αμυντικές δαπάνες στο μέλλον.

Δεύτερον, θα προστεθούν ως έσοδα οι ανείσπρακτες οφειλές προς το Δημόσιο, τις
οποίες θα τιτλοποιήσει το ελληνικό Δημόσιο. Με άλλα λόγια, το Δημόσιο θα
δανειστεί το ποσό που υπολογίζει να εισπράξει στο μέλλον από τους οφειλέτες
του και, θεωρητικά, θα εξοφλήσει το δάνειό του με την είσπραξη των οφειλών. Το
δάνειο αυτό θεωρείται έσοδο και βάζει άλλα 1,7 δισ. ευρώ περίπου στα ταμεία
του κράτους. Το ΠΑΣΟΚ, αντιστοίχως, είχε τιτλοποιήσει μελλοντικά έσοδα από
μετοχές.

Μόνο και μόνο από τις δύο αυτές κινήσεις, το έλλειμμα μειώνεται κατά 2% του
ΑΕΠ. Και δεν ξέρουμε ακόμη τι άλλο θα συμβεί ώς το τέλος.

Μέχρι προχθές, όμως, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης ορκιζόταν στην
απόλυτη διαφάνεια των λογαριασμών και στην πραγματική δημοσιονομική εξυγίανση
χωρίς λογιστικά τερτίπια. Σε αυτή την επιχειρηματολογία βάσισε όλο το
εγχείρημα της δημοσιονομικής απογραφής που οδήγησε στην κατάρρευση της
αξιοπιστίας της χώρας. Τώρα, θα υποστηρίξει, άραγε, ότι η μετάθεση φετινών
δαπανών στα προηγούμενα χρόνια και μελλοντικών εσόδων στη φετινή χρονιά
αποτελούν δείγμα δημοσιονομικής εξυγίανσης;

Το κόλπο με τα κονδύλια

Άλλο παράδειγμα: Στο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, η κυβέρνηση ήρθε υποσχόμενη
επιτάχυνση των ρυθμών απορρόφησης και μέχρι τώρα – με τούτο και με ‘κείνο –
έχει… επιτύχει μάλλον επιβράδυνση. Για να μη χαθούν, λοιπόν, τα κοινοτικά
κονδύλια, τρέχει τώρα να εντάξει, άρον άρον, ακόμη και έργα που έχουν ήδη
χρηματοδοτηθεί από το Εθνικό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, και να ζητήσει
εξαιρέσεις από τις Βρυξέλλες. Πού είναι οι οραματισμοί της ότι όλα θα έμπαιναν
σε μια τάξη και δεν θα παρακαλούσαμε σαν τους ζητιάνους έξω από τα γραφεία της
Επιτροπής στις Βρυξέλλες;

Είναι ανίκανη η κυβέρνηση να εφαρμόσει αυτά που υποσχόταν ή είναι αδιόρθωτη η
κατάσταση, οπότε όλοι αναγκάζονται να καταφύγουν σε ανάλογες πρακτικές; Ας
ελπίσουμε, τουλάχιστον, να φέρουν αποτέλεσμα με τη «δημιουργική τους
λογιστική». Γιατί κι αυτό δεν είναι σίγουρο…