Φεστιβάλ…

Στον Υμηττό έπαιξε – στο Θέατρο Βράχων, στου Παπάγου – στο Δημοτικό Κηποθέατρο
– έπαιξε -, στον Πειραιά – στο Βεάκειο – έπαιξε, στην Πετρούπολη έπαιξε
– στο Θέατρο Πέτρας… Το «Θέατρο Τέχνης» τις φετινές αριστοφάνειες
«Εκκλησιάζουσές» του, σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου, με την Ελένη Ράντου.
Να δω ποιοι και πόσοι θα πάνε στην Επίδαυρο, την Παρασκευή και το Σάββατο που
παίζει… Θα μου πείτε τι τους νοιάζει στο «Θέατρο Τέχνης» αφού το ταμείο – οι
εισπράξεις δηλαδή – στην Επίδαυρο, του Ελληνικού Φεστιβάλ A. Εεεεεεεεε…
είναι. Μα, έτσι δεν αποδυναμώνεται εντελώς το Φεστιβάλ Επιδαύρου; Και δεν
χάνει κύρος και χρήμα; Ψιλά γράμματα… Ποιον ενδιαφέρει;

…αφεστιβάλιστο

Αφού το Φεστιβάλ είναι ανίκανο να κατοχυρώσει την αποκλειστικότητα των
παραστάσεών του επιχορηγώντας τους θιάσους που συμμετέχουν – παραστάσεις που
δεν μπορεί να είναι δέκα και έντεκα! – με ένα ποσό ικανό να καλύπτει πλήρως τα
έξοδά τους, και οι θίασοι μόνο σαν «βιτρίνα» πια το βλέπουν, και το πρώτο που
σκέφτονται πώς θα ξελασπώσουν – ή και πώς θα «τα πιάσουν» – με την περιοδεία
είναι, φυσικό να έχει καταντήσει εκεί που κατάντησε… Σου λέει ο άλλος
καθυστερημένη ημερομηνία μου έδωσαν, πότε και πού θα παίξω μετά τις
παραστάσεις της Επιδαύρου; Οπότε την αρχίζει την περιοδεία πριν από την
Επίδαυρο και καθαρίζει. Και όσο για το Φεστιβάλ, γαία πυρί μειχθήτω… Έχει
μείνει με το όνομα αλλά χωρίς πια – προ πολλού – τη χάρη.