EΓPAΨAN

Γιώργος Λακόπουλος:

(ο αρθρογράφος για τον κ. Αχιλλέα Καραμανλή)

«Είναι αυτό που ορίζει ο νόμος του Μέρφι: αν κάτι σου πάει στην αρχή στραβά,
θα σου πάει ώς το τέλος. H απόλυση μιας νεαρής υπαλλήλου της Βουλής με την
κατηγορία ότι έγινε αφορμή να κοινοποιηθούν στοιχεία από το ογκώδες «πόθεν
έσχες» του απέβη η έσχατη χαμένη ευκαιρία του ανδρός. Δεν είδε ότι η τύχη τού
έριξε σωσίβιο διαφυγής. Θα αρκούσε μια τυπική παράκληση επαναπρόσληψης της
υπαλλήλου – απλή εκδήλωση υψηλοφροσύνης – για να διασωθεί από τη βουή του
πλήθους, αυτός, ένα ισόβιο μέλος του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Καραμανλής».
Δήλωση τέτοιου περιεχομένου δεν υπήρξε – μόνο μια κακορίζικη αποποίηση
ευθυνών: δεν ξέρω τίποτε, μη με λιθοβολείτε, συκοφάντες! Στα 76 χρόνια του ο
κ. Αχ. Καραμανλής ήθελε τόσο πολύ την έδρα του στις Σέρρες και την έχει. Χωρίς
να λάβει υπόψη του αυτό που έλεγε ο Όσκαρ Γουάιλντ: “Υπάρχουν δύο τραγωδίες
στη ζωή: η μία είναι να μην αποκτήσεις αυτό που θέλεις – η άλλη είναι να το
αποκτήσεις»”.

(«Το Βήμα»)