Ένας Σνούπι… εργαστηρίου

Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου μπήκε χθες στον κατάλογο των ζώων που έχουν
κλωνοποιηθεί. Οι επιστήμονες, όμως, προειδοποιούν ότι η διαδικασία είναι προς
το παρόν πολύ επικίνδυνη και δεν μπορεί να γενικευθεί για τα κατοικίδια ζώα.

Κλωνοποιημένος σκύλος. Ο Σνούπι στην αγκαλιά των δημιουργών του καθηγητών Γου-Σουκ Χουάνγκ και Τζέραλντ Σάτεν. Στις ένθετες φωτογραφίες, ο πατέρας του (αριστερά) και η μητέρα του

Τον αποκάλεσαν Σνούπι, από τα αρχικά του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σεούλ. Και
είναι ένα κουτάβι που κλωνοποιήθηκε από δερματικά κύτταρα τα οποία
αποσπάστηκαν από το αυτί ενός ενήλικου αρσενικού αφγανικού λαγωνικού. Τμήματα
των κυττάρων αναμείχθηκαν με κύτταρα ωαρίων από σκύλους, με αποτέλεσμα να
παραχθούν 1.000 κλωνοποιημένα έμβρυα. Ένα από αυτά, που εμφυτεύθηκε στη μήτρα
ενός λαμπραντόρ, επέτρεψε τη γέννηση του κλωνοποιημένου κουταβιού.

Από τότε που ανακοινώθηκε η γέννηση της Ντόλι, το 1997, οι επιστήμονες έχουν
κλωνοποιήσει διάφορα είδη, όπως ποντίκια, αρουραίους, χοίρους, κουνέλια,
γάτες, άλογα και ένα μουλάρι. Δεν μπορούσαν όμως να κλωνοποιήσουν σκύλο,
επειδή ήταν δύσκολο να ωριμάσουν τα ωάριά του στο περιβάλλον του εργαστηρίου.

Ο καθηγητής Γου-Σουκ Χουανγκ από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ και οι
συνεργάτες του κατάφεραν να ξεπεράσουν αυτά τα τεχνικά προβλήματα. Όπως
ανακοίνωσαν χθες, ο Σνούπι γεννήθηκε τον περασμένο Απρίλιο και ζύγιζε 530
γραμμάρια. Ένας άλλος κλωνοποιημένος σκύλος, που γεννήθηκε τον Μάιο και ζύγιζε
550 γραμμάρια πέθανε από πνευμονία τρεις εβδομάδες μετά τη γέννησή του.

Συνολικά οι επιστήμονες δημιούργησαν 1.095 κλωνοποιημένα έμβρυα και τα
εμφύτευσαν στις μήτρες 123 σκύλων. Μόνο τρεις εγκυμοσύνες επιβεβαιώθηκαν, η
μία από τις οποίες οδήγησε σε αποβολή. Το πολύ μικρό ποσοστό επιτυχίας -2
κουτάβια από 123 φέρουσες μητέρες και περισσότερα από 1.000 έμβρυα -δείχνει
πόσο επικίνδυνη είναι η τεχνική που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να
κλωνοποιήσουν ενήλικα ζώα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, τόνισαν οι
Νοτιοκορεάτες επιστήμονες, σκοπός της μελέτης τους είναι να παραχθούν
βλαστοκύτταρα και όχι να βρεθεί ένας νέος τρόπος αναπαραγωγής των ζώων ή των
ανθρώπων.

«Το ποσοστό επιτυχίας 0,09% δείχνει ότι η κλωνοποίηση για αναπαραγωγικούς
σκοπούς είναι αναποτελεσματική, μη φυσιολογική και υπόκειται σε επιστημονικούς
και ιατρικούς περιορισμούς» δήλωσε ο καθηγητής Τζέραλντ Σάτεν από το
Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ που συνεργάστηκε με τον δρα Χουανγκ.

«Στόχος να βρεθούν φάρμακα για ασθένειες»

ΣΥΜΦΩΝΑ με τον καθηγητή Τζέραλντ Σάτεν από το Πανεπιστήμιο του
Πίτσμπουργκ που συνεργάστηκε για τη δημιουργία του πρώτου σκύλου-κλώνου, αυτό
το επίτευγμα θα βοηθήσει τους επιστήμονες να αντιληφθούν τα προβλήματα της
δημιουργίας βλαστοκυττάρων από κλωνοποιημένα έμβρυα και δεν θα οδηγήσει στην
κλωνοποίηση ανθρώπων. «Δεν είναι αυτός ο στόχος μας», τόνισε. «Θέλουμε να
βρούμε φάρμακα για διάφορες ασθένειες. Τα χαρακτηριστικά των ωοκυττάρων
(ωαρίων) των κατοικιδίων ζώων είναι πολύ διαφορετικά από εκείνα των ανθρώπων.
H ανθρώπινη κλωνοποίηση δεν συνιστά ηθική πράξη και πρέπει να απαγορευτεί σε
όλο τον κόσμο».

Ο καθηγητής Ίαν Ουίλμετ από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, που κλωνοποίησε
την Ντόλι, είπε ότι ο Χουάνγκ κατάφερε να ξεπεράσει τα τεχνικά προβλήματα της
κλωνοποίησης σκύλων επειδή χρησιμοποίησε ωάρια υψηλής ποιότητας. «Ο δόκτωρ
Χουάνγκ και οι συνεργάτες του άφησαν να προχωρήσει αρκετά η ωρίμανση των
ωαρίων προτού τα αποσπάσουν», δήλωσε.

Σύμφωνα με τη δρα Φρέντα Σκοτ-Παρκ, πρόεδρο της Βρετανικής Κτηνιατρικής
Εταιρείας, η σημασία της κλωνοποίησης του πρώτου σκύλου δεν πρέπει να
υποτιμηθεί. «Φοβάμαι ότι τα μέσα ενημέρωσης θα οδηγήσουν τους ιδιοκτήτες
κατοικιδίων να ζητήσουν την κλωνοποίηση των αγαπημένων τους ζώων, κάτι που δεν
μπορεί να γίνει αν δεν αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της μεθόδου», τόνισε.
«Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι οι τεχνικές που επιτρέπουν την κατανόηση των
ασθενειών και βοηθούν στη θεραπεία τους πρέπει να ενθαρρυνθούν. Παρά ταύτα, η
κλωνοποίηση ζώων εγείρει πολλά ηθικά ζητήματα, τα οποία πρέπει να συζητηθούν
στο εσωτερικό του κλάδου».

Επιμέλεια: Μιχάλης Μητσός