XEΛMΟYT NIΟYTΟN «Eίμαι ένα όπλο προς ενοικίαση»

«H φωτογραφία ορισμένων ανθρώπων είναι τέχνη. H δική μου δεν είναι. Είναι όμως
εκείνη που εκτίθεται σε κάποια γκαλερί ή ένα μουσείο. Αλλά δεν είναι αυτός ο
λόγος που φωτογραφίζω. Είμαι ένα όπλο προς ενοικίαση», είχε δηλώσει ο Χέλμουτ
Νιούτον σε μια συνέντευξή του στο περιοδικό «Newsweek» τον Φεβρουάριο 2004,
λίγους μήνες προτού πεθάνει, το περασμένο καλοκαίρι.

Και έναν χρόνο αργότερα, η σύντροφος της ζωής του Τζουν ή Άλις Σπρινγκς και οι
στενοί συνεργάτες του προσέφεραν ένα βιβλίο μνήμης του, στο οποίο
πρωταγωνιστεί η δουλειά του. Το «Ένα όπλο για ενοικίαση» (Α Gun for Hire, Εκδ.
Taschen) βγάζει αυτήν την πελατειακή σχέση του φωτογράφου με τη διαφήμιση, τη
μόδα και τα γυναικεία περιοδικά. Που του έδωσαν την οικονομική δυνατότητα,
ώστε αργότερα να απελευθερωθεί από τους περιορισμούς και να δημιουργήσει τις
εικόνες που εκείνος επιθυμούσε. Όπως το εξέφρασε ο Πιερ Μπερζέ, συνέταιρος του
Ιβ Σεν Λοράν, στον επικήδειο λόγο του, «ο Χέλμουτ Νιούτον μάς έκανε να δούμε
με διαφορετικό βλέμμα τον κόσμο». Και εννοούσε ότι το μάτι του φωτογράφου
ξεσκόνιζε τη χυδαιότητα από τα γυμνά σώματα των μοντέλων και τα φώτιζε με το
γκλάμορ που απαιτούσαν η εποχή και η δική του επιδίωξη: να δείχνει όμορφες
γυναίκες, κατά τα πρότυπα της Αρίας ναζιστικής τελειότητας, και να βγάζει τον
δυναμισμό τους, με κοσμήματα, εσώρουχα και σεξ.

Με άλλα λόγια, ο Χέλμουτ Νιούτον φωτογραφίζοντας τις συλλογές του Ιβ Σεν Λοράν
περί τα μέσα της δεκαετίας του ’80, του Τιερί Μιγκλέρ, του Βερσάτσε, της Άννας
Μολινάρι, έβαλε το σεξ στη ζωή των σύγχρονων ανθρώπων μέσα από τα γκλάμουρ,
ανώδυνα μονοπάτια των περιοδικών της μόδας. «Πρώτη ύλη για μένα είναι η
ανθρώπινη σάρκα. Με αυτήν κερδίζω το ψωμί μου. Αν και δεν μπορώ να φωτογραφίσω
παρά μόνο τρεις περιπτώσεις ανθρώπων: εκείνους που θαυμάζω, εκείνους που αγαπώ
κι εκείνους που απεχθάνομαι», έγραφε ο ίδιος στην «Αυτοβιογραφία» του,
περιγράφοντας την ιστορία της ζωής του, με τον εγωκεντρικό χαρακτήρα ενός
κακομαθημένου αγοριού, τη μεγαλομανή σεξουαλική συμπεριφορά ενός άνδρα και το
βρώμικο χιούμορ ενός Βερολινέζου.