Διαστάσεις Ένα ασφαλές καταφύγιο

Αφού οι επαναστάτες έσφαξαν τη μητέρα του και τον πατέρα του μπροστά στα
μάτια του, ο Μωυσής Ταμπάν βρήκε καταφύγιο σε ένα πολύ παράξενο μέρος. Επί
τέσσερις μέρες περπατώντας διέσχισε τη δασώδη περιοχή των λόφων για να φτάσει
στη Βόρεια Ουγκάντα.

Άνδρες της αφρικανικής ειρηνευτικής δύναμης στο Σουδάν

Εκεί, μια παρόμοια ομάδα φανατικών σαν κι εκείνη που έσφαξε τους δικούς του
διεξάγει έναν αιματηρό ανταρτοπόλεμο περίπου δύο δεκαετίες.

Για πολλούς δεν δείχνει ασφαλές καταφύγιο, αλλά ο 22χρονος Σουδανός είχε
ακούσει ότι θα μπορούσε εκεί να βρει κρυψώνα -ακόμα κι αν διακινδύνευε να τον
βρουν τα μέλη του Επαναστατικού Στρατού του Κυρίου (LRA), που τους λένε και
«τσονγκ τσονγκ» ή «τσοπ τσοπ» (από τον ήχο που κάνουν οι λεπίδες). «Θέλω να
μείνω εδώ. Οι επαναστάτες δεν αστειεύονται στο Σουδάν», δήλωσε στο τηλεοπτικό
συνεργείο του Ρώυτερ μόλις έφτασε σε καταυλισμό προσφύγων στις ακτές του
ποταμού Νείλου στην Ουγκάντα. «Αν σε πιάσουν σε βάζουν να ξαπλώσεις μπρούμυτα
και μετά σε σφάζουν με τεράστια μαχαίρια. Αν προσπαθήσεις να το σκάσεις τότε
σε πυροβολούν πισώπλατα».

Έπειτα από 19 χρόνια εμφυλίου πολέμου στη Βόρεια Ουγκάντα, έχουν ξεριζωθεί
περισσότερο από ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες άνθρωποι, από εννιά
επαρχίες, δημιουργώντας μια από τις χειρότερες και πιο ξεχασμένες ανθρώπινες
τραγωδίες στον κόσμο. Την ίδια ώρα που προσπαθούν να εφαρμόσουν την ειρήνη στο
Νότιο Σουδάν, όπου επίσης μαίνεται επί δεκάδες χρόνια εμφύλιος πόλεμος,
δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι και από εκεί υποχρεώνονται να ξεριζωθούν και να
πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς εξαιτίας των συνεχών επιθέσεων των ανταρτών
που έχουν κρησφύγετα στα απρόσιτα βουνά, κοντά στα σύνορα.

Στην Ουγκάντα έχουν καταφύγει περισσότεροι από 300.000 πρόσφυγες από οκτώ
αφρικανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων της γειτονικής Ρουάντα και της
Δημοκρατίας του Κονγκό. Παρ’ όλο που οι αρχές της Ουγκάντα υποστηρίζουν ότι
«έχουν ανοίξει την αγκαλιά τους για να φιλοξενήσουν τους πρόσφυγες», διάφορες
οργανώσεις που προσφέρουν βοήθεια επικρίνουν την κυβέρνηση της Ουγκάντας για
παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολιτική καταπίεση και διαφθορά.
Ωστόσο αξιωματούχοι οργανώσεων που διαχειρίζονται τη βοήθεια προς τους
πρόσφυγες, υποστηρίζουν ότι η περιοχή που έχει γίνει καταφύγιο των
απελπισμένων θα μπορούσε να γίνει παράδειγμα προς μίμηση για τους αυστηρούς
περιορισμούς που ισχύουν στη Δύση σε ζητήματα ατόμων που ζητούν άσυλο.

Εκατομμύρια πρόσφυγες βρίσκονται στην Περιοχή των Λιμνών της Ουγκάντας.
Κάποιοι πρόσφυγες δεν έχουν άλλη επιλογή και αφήνουν τους εαυτούς τους στο
έλεος των γειτονικών χωρών, που ωστόσο δεν έχουν τα κατάλληλα εφόδια για να
τους υποδεχθούν. Ο αναπτυσσόμενος κόσμος δημιουργεί το 85% των προσφύγων αλλά
ταυτόχρονα αποτελεί το καταφύγιο για τα τρία τέταρτα από αυτούς. Οι 9.000
Σουδανοί που βρήκαν άσυλο στην Ουγκάντα, μετά την υπογραφή της ειρηνευτικής
συμφωνίας τον Ιανουάριο, βρήκαν απλές συνθήκες στέγασης, ενώ θα τους δοθεί γη
να καλλιεργήσουν κοντά στους καταυλισμούς τους.

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com