Σιβυλλική απόφαση για την ανταλλαγή αρχείων μέσω Ίντερνετ

![]() |
Τη χαρακτήρισαν ως την πιο σημαντική δικαστική απόφαση στην ιστορία του
Ίντερνετ. Απόφαση που ενώ ενδυναμώνει τις εταιρείες του θεάματος (μουσικής και
κινηματογράφου) στον αγώνα τoυς κατά της ιντερνετικής πειρατείας, ταυτόχρονα
δίνει ένα καινούργιο πλεονέκτημα στις εταιρείες που παράγουν τεχνολογία
ανταλλαγής μουσικής – και όχι μόνον – αρχείων να υπερασπιστούν τον εαυτό τους
σε μηνύσεις για παράβαση του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
Οι δικαστές ομοφώνως αποφάσισαν ότι οι εταιρείες file sharing του Διαδικτύου
(όπως το Napster) μπορεί να καταστούν υπεύθυνες νομικά εάν διανέμουν λογισμικό
που επιτρέπει το παράνομο κατέβασμα. «Αλλά», πρόσθεσαν – και εδώ είναι το θολό
σημείο – «θα είναι υπεύθυνες μόνον όταν η πρόθεσή τους είναι να ενδυναμώσουν
την παρανομία». Τουτέστι η «peer to peer» ανταλλαγή αρχείων, που επιτρέπει σε
εκατομμύρια ανθρώπους να ανταλλάσσουν μουσικές, ταινίες κ.λπ. είναι νόμιμη
λειτουργία όταν η πρόθεση του διανομέα δεν είναι να τονώσει την παρανομία.
Το ανώτατο αμερικανικό δικαστήριο επίσης παρέπεμψε τη γνωστή διαμάχη MGM –
Grokster (που είναι εταιρεία file sharing) σε επανεξέταση. H απόφαση που είχε
βγει πριν ήταν υπέρ των υπηρεσιών file sharing (ανταλλαγής περιεχομένου) του
Grokster και του Stream Cast και είχε βασιστεί σε προηγούμενη σύμφωνα, με την
οποία η Sony δεν ήταν δυνατόν να καταστεί υπεύθυνη για καταναλωτές που
χρησιμοποίησαν τα βίντεό τους για να κάνουν – παράνομα – αντίτυπα ταινιών.
Το ανώτατο αμερικανικό δικαστήριο φαίνεται πως προσπάθησε να επιφέρει μια
ισορροπία μεταξύ εκείνων που χειρίζονται τα πνευματικά δικαιώματα και εκείνων
που είναι υπεύθυνοι για τα τεχνολογικά επιτεύγματα. Όμως, όπως λέει στους
«Financial Times» ο υπεύθυνος για το διαδικτυακό μέτωπο μιας φιλελεύθερης
κίνησης πολιτών Electronic Frontier Foundation, Φρεντ φον Λόμαν, «πώς είναι
δυνατόν να αποδείξει κάποιος ότι η πρόθεσή του δεν είναι παράνομη;».














